Oefeningen voor buiten sporten

Het was vanochtend de eerste keer dat ik weer met mijn elastieken en gewichten zelf buiten ging sporten. Het was nog heerlijk rustig in het Zuiderpark en ik kon mijn lievelingsplekje op het visvlonder bij de vijver in beslag nemen. Normaal heb ik op vrijdag een afspraak met Pedro, maar die afspraak heb ik nu zondag en dan gaan we in zijn park sporten.

Oefeningen

Ik heb best wel een ritueel ontwikkeld in al die maanden dat we thuis zitten. En ik heb gereedschap gekocht, namelijk elastieken in verschillende sterkte die ik om mijn benen kan doen. Ook heb ik een lang elastiek waarmee ik diverse oefeningen kan doen. En ik heb gewichten van 2 kg elk. Meestal doe ik een combinatie, bijvoorbeeld walking lunges met gewichten. Op het visvlonder kan ik acht stappen heen en acht stappen terug doen. Vervolgens squatten met een elastiek. Ik ben nu maar even teruggegaan naar het middelste elastiek terwijl ik al met het zwaarste werkte, maar ik ben in maanden niet buiten geweest. Het grote elastiek zet ik vast onder mijn voeten en vervolgens trek ik het omhoog. Ik kan het ook dubbelslaan en voorover gebogen het omhoog trekken. Buikspieren in. Touwtje springen doe ik niet meer. Ik heb toch echt wel last van mijn artrose knietjes en springen vinden ze niet leuk. Jump squats doe ik ook maar spaarzaam. Thuis zou ik er dan eigenlijk nog push ups, crunches en een plank aan moeten toevoegen van het lijstje van Pedro, maar daar heb ik vanochtend niet aan gedacht. Want oefeningen op de grond doe ik in het park dus niet en zeker niet op dat vlonder waar de ganzen ook uitgebreid verblijven.

oefeningen
Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay

Gewicht

Sja, tikkeltje teleurstellend dat ik wel mijn best doe, maar het weinig effect heeft, want ik zit nog boven de 90. Tel daarbij dat ik de ene week op een keurig geijkte weegschaal sta die het allemaal precies vertelt en mijn eigen HEMA weegschaal volgens mij er een kilo bij verzint en het drama is natuurlijk compleet.

Mulder

Ik was vanochtend klaar en fietste naar huis langs een groepje die ijverig oefeningen aan het doen was. Het bleek de wandelgroep van Mulder te zijn. Ik heb ze goedemorgen gewenst.

Een rustige maand

Na teruglezing van mijn eigen eerste bericht van dit jaar heb ik vandaag besloten dat ik één voornemen goed uitvoer: niets moeten. Dagelijks naar buiten? Het was best wel koud deze maand, dus dat heb ik niet elke dag gedaan. De wandelles van Mulder? Probeer ik elke week een keer te doen, het enige nadeel van die les is dat de lerares net even wat sneller wandelt dan ik. Een groot deel van de les probeer ik haar dus bij te houden en dat is eigenlijk niet goed voor mijn knieën.

Rust, rust, rust

Ik doe gewoon weinig. Nou valt er ook weinig buiten de deur te doen, dus dat valt al af. Binnen lees ik vooral en haak ik, en kijk ik series en films. Ik ben nog enigszins buiten de deur te krijgen om gewoon een rondje te lopen of een paar boodschappen te doen, of voor een wandeling met Mulder, maar verder niet.

Sport

Deze week was het de tweede keer dat ik niet met Pedro afsprak vanwege het verwachte regenweer dat niet op kwam dagen. “Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest en dat niet op komt dagen…” Nou ben ik niet bang voor regen, maar het vooruitzicht drijfnat op je sportplek aan te komen is geen aantrekkelijk vooruitzicht. Zelf maar wat doen dus.

Avondklok

Aan het instellen van de avondklok deze maand kan je merken dat de lontjes kort worden en er maar weinig nodig is om de vlam in de pan te laten slaan. Rellen dus. Voor mij reden om het hele gebeuren een beetje te vermijden. Ik weet zonder al dat nieuws ook wel dat we in een pandemie zitten. En om met Tjitske Reidinga te spreken (Margriet 3/2021) “Je moet het op je eigen postzegel zo leuk mogelijk maken en lief zijn voor de mensen om je heen.” En met die wijze noot beëindig ik dit stukje.

Hier is januari

Januari, de maand van de goede voornemens, van het nieuwe beginnen en van de schone lei. Het is symbolisch, deze maand. Het vorige jaar is afgelopen, en het vorige jaar was één van de raarste dat ik in mijn leven heb meegemaakt. Dit jaar belooft wat – hoop ik.

Voornemens

Ik ben niet van de goede voornemens, het zijn meestal van die dingen die je niet waar gaat maken en waarmee je jezelf voor de gek houdt. Ik hou het dit jaar meer op ideeën, dingen die ik wil gaan doen. Elke dag even naar buiten is zo’n idee. Even een wandelingetje maken, frisse neus halen. Ik doe mee met de wandelchallenge van Wanda en de combinatie ligt voor de hand. Wandelingetje, even naar buiten, eventueel de opdracht van Wanda, bijvoorbeeld een heuvel op die ik in Den Haag niet heb en dan weer door. Verder heb ik ook een serie oefeningen van Pedro gekregen die ik elke dag zou moeten doen: 40 jump lunges, 30 jump squats, 20 crunches, 10 push ups, 2 minuten plank. Ik kan me zomaar voorstellen dat ik dat na een maand wat vlotter doe dan nu. Nu denk ik na een kwartier oefeningen dat ik nooit meer bijkom.

Sport

Geen sportschool, want weer gesloten in de lockdown. Dat is balen, maar er is een alternatief, want buitensport is goed te doen. Het is koud, maar nog steeds boven het vriespunt, en als het niet regent is het zelfs lekker. Pedro geeft buitentraining in zijn bootcamppark, Park015, en ik kan bij Mulder terecht die in het Zuiderpark sporttrainingen geeft en wandelingen met oefeningen.

uitdaging
Afbeelding van Jakub Luksch via Pixabay

Gewicht

Ik ben op 1 januari gestopt met mijn hoofd in het zand steken en ben op de weegschaal gaan staan. Dat viel niet mee, want het was 95,2 kg. En wat ga ik daar aan doen? Jawel, dat vroeg Pedro ook. Nou, met één maatregel ben ik bezig, en dat is dry January. Dat werd weer eens tijd, want er zijn de nodige wijntjes ingegaan die hebben bijgedragen tot de corona-kilo’s. Een mooie uitdaging die ik in het verleden vaker ben aangegaan. Voor de rest: minder snoepen, beter letten op wat ik eet, elke dag even bewegen. En weet je, het heeft al effect, na de eerste week sta ik op 94,1 kg.

Ideeën uitvoeren

Ik heb een pauzedag vandaag. Ik zat vanochtend met koffie en mijn krantjes naar buiten te kijken en zat te denken dat ik nog naar buiten moest. Nee! Af! Niets moet! Vandaag heb ik dus niets gedaan. Morgen weer.

Een terugblik op 2020

Kan een jaar in één woord samengevat worden? Ja hoor: corona. Door het virus veranderde het jaar totaal. Van elke dag naar mijn werk fietsen naar elke dag uit bed rollen en achter mijn laptop gaan zitten. Het jaar werd vooral gekarakteriseerd door minder bewegen. Hier is mijn jaaroverzicht voor 2020.

Cijfers en mijn blog

Hoe dagelijks bloggen je cijfers kan laten oplopen, dat is 2020 ook wel geworden. Ik had afleiding nodig en dat vond ik in elke dag bloggen. Op 1 april begonnen en op 16 november mee gestopt. Het magische moetenwoord moest eruit volgens mij. Het leverde op beide blogs wel een record aan berichten op. Want ik heb hier in 2020 126 berichten gepubliceerd. Niet gek. Het elke dag bloggen leverde wel berichten op die ik in normale tijden misschien niet gepubliceerd zou hebben. Het nodigde ook uit tot opruimen. Het ging niet alleen meer over gewicht, training, sport e.d. maar ook over parkfitness, foto’s e.d. En natuurlijk een mijlpaal die in dit jaaroverzicht niet onvermeld mag blijven, namelijk bericht nummer 312. Tel daarbij dat ik nummer 500 heb gepubliceerd op mijn andere blog en het loopt wel op. In totaal zit ik op 952 berichten op beide blogs.

jaaroverzicht
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Sport

Dat liep dus een beetje in de soep, want met de eerste lockdown in maart werden de sportscholen gesloten, en dat betekende dus geen Health City met zwembad, en geen Sky Health met Pedro. Mijn vervanging was het Zuiderpark, waar ik diverse keren per week ‘s ochtends heen ging en oefeningen deed. Squats, lunges, touwtje springen, frisse neus halen en even naar buiten. Gelukkig werd het vanaf april geleidelijk aan steeds lekkerder buiten. In het begin ging ik met shirt, trui en vest aan naar buiten, op het laatst in de zomer had ik alleen dat shirt aan. Leve de zomer, ook mooie zomers met hittegolven. Ik kon met Pedro na verloop van tijd één op één trainingen doen, eerst in Sky Health, vervolgens op zijn werk in De Lier. Pas in juli werden de sportscholen weer geopend en kon ik weer naar Health City toe. Toen was er nog meer pech, want Health City werd een Basic Fit en het zwembad werd gesloten. Ik ben lid geworden van Mulder Sport, een sportschool hier in de buurt, hetgeen weer makkelijker is, want ik kan er ‘s ochtends vroeg heen. Half december werden de sportscholen weer gesloten. Moet je proberen, in december buiten sporten. Op zich gaat het wel, maar het moet wel droog zijn. Ik heb met Pedro al een keer buiten staan sporten. Anders hebben we de YouTube yoga, de online fitness en het trainingsprogramma dat ik van Mulder heb gekregen. In 2021 ga ik in ieder geval de wandelchallenge van Wanda doen. Het streven is in ieder geval elke dag de deur uit te gaan. Daar moet dit bij helpen.

Gewicht

Het bekendste woord van dit jaar: corona-kilo’s. De nodige kilo’s zijn er aangekomen dit jaar, voornamelijk omdat ik het eigenlijk een beetje opgaf. Mijn gewicht zit nu rond de 94 kg. Precies weet ik het niet omdat ik al weken niet op de weegschaal heb gestaan. Ik weet wel dat mijn spijkerbroeken redelijk strak zitten. Het voornemen voor 1 januari: op de weegschaal gaan staan en er wat aan doen. Minder strakke spijkerbroeken en zo.

Hoe wordt 2021?

Geen idee, qua corona ziet het er best wel hoopvol uit, want er zijn vaccins, maar tot half januari zijn in ieder geval de sportscholen nog gesloten en moet ik mezelf redden. Ik wens in ieder geval iedereen een prachtig en vooral gezond jaar toe.

Het is even geleden

Vanaf april heb ik dagelijks geblogd, hetzij op dit blog, hetzij op mijn andere blog. Dat ging best wel goed, al zeg ik het zelf, maar het werd wel een beetje een moetje en dat moest anders worden vond ik. Ik heb het geweten. Na een blog waarin het vooral over dat moeten ging, werd de frequentie een stuk lager. Met als gevolg dat het hier helemaal rustig werd, want het is drie weken geleden dat ik hier wat geschreven heb. Is dat erg? Nee, eigenlijk niet, het moet leuk blijven namelijk, en dan helpt het gewoon niet als je tegen heug en meug dingen zit te schrijven.

Training

Ik begin er zowaar een regelmaat in te krijgen. Twee keer per week Mulder, namelijk met Milon en een krachttraining, en Pedro op vrijdag. Pedro stelde voor dat ik zijn training van de vrijdag bij Mulder herhaal en nu heb ik aardig wat ideeën om voor mezelf te doen. En dat gaat best lekker. Deze week wil ik er zelfs een keer zwemmen in gooien en dat wordt dan de eerste keer sinds ik bij Mulder zit. Door dat kinderleszwemmen zijn er alleen maar tijden op de dinsdag- en woensdagochtend om 8 uur. Vrijdag om 8 uur zou ook kunnen, maar dan zit ik al bij Pedro. Maar het streven is er voor deze woensdagochtend.

Gewicht

Typisch dingetje met december, het is zo lang donker. Afgelopen vrijdag had ik om 8:15 een afspraak met Pedro en dan is het gewoon donker als ik wegga! De afgelopen weken heb ik ook mooi niet op de weegschaal gaan staan, want daar had ik gewoon geen zin in. Het is een niet zo geweldig jaar om het netjes te zeggen en ik merk dat het impact heeft. Het komt er eigenlijk op neer dat ik teveel weeg, het weet en mezelf er niet toe kan brengen er serieus iets aan te doen. We gaan gewoon maar door. Het komt een keer goed allemaal.

Ook op deze datum: mijn vader

De veertiende november, de 95ste geboortedag van mijn vader. Hij is in 2012 overleden en was toen 86. Zonder corona had ik waarschijnlijk vanavond aan een eettafel gezeten met mijn familie, want één van mijn broers had het idee gezellig uit eten te gaan voor de verjaardag van pa. We doen het nu maar met knuffels op afstand en iets lekkers voor onszelf maken.

IMG_0021

Mijn vader

Op zijn 62ste ging hij met pensioen, hij vond het wel genoeg geweest. Hij was in 1950 bij zijn werkgever gaan werken en was daar als kolenboer begonnen. Toen de kolenbusiness werd opgedoekt werd hij tectylateur, allebei redelijk smerige beroepen, kan je wel stellen. Voor iemand vragen stelt: tectyl was dat spul dat in je auto gespoten werd om die te beschermen tegen roest. Toen hij stopte op zijn 62ste bleef hij karweitjes doen voor zijn oude baas. Dingen waar het personeel geen tijd voor had. Gras maaien, heg maaien, dingen wegbrengen naar andere vestigingen, dingen naar het grof vuil brengen, noem maar op. Leen Molenaar deed het wel.

Het eten

Hij was als dienstplichtig soldaat van 1946 tot en met 1949 in het toenmalige Nederlands Indië geweest en had daar een voorliefde voor rijst gekregen. Mijn moeder was van de aardappelen, groente en vlees, mijn vader maakte regelmatig nasi goreng, gebakken eitje erbij, lekker! Zelf maak ik het ook regelmatig, maar heb wel variaties. Ik heb de neiging heel veel groente erin te gooien, zoals snijbonen of sperziebonen, een peentje wil zijn weg er ook wel eens in vinden. Ook maak ik het heel vaak met kip en dat deed mijn vader helemaal niet. Een uitje kwam er bij hem ook wel in. Dingen als knoflook gebruikte hij dan weer niet. Maar hij kende mijn nasi ook en vond die lekker. Nasi maken betekent voor mij ook aan mijn vader denken.

Een paar dingen

Ik was met een heleboel dingen bezig vandaag. Sport, veel deadlifts, en ook kettlebelts swings. En om het even te vervolmaken, een plank aan het einde van de training. Maar die was wel mooi, want die was 1.30, de tweede plank was 1 minuut. Na een stevige training met squats, deadlifts, en kettle belt swings is dat niet slecht. En het was sowieso erg lekker. En toen kwam de rest van de vrijdag, met als eerste de boodschappen die ik nog moest inventariseren.

Toen was het ineens rustig. Want ik had al in mijn agenda gekeken en oh jeetje, wat was die leeg. Er stond echt helemaal niets in. Pedro maakte er gebruik van en vertelde me dat ik die vrije dagen mooi kon gebruiken voor krachttrainingen. Ja, dat was ik wel met hem eens. Afgelopen week ben ik twee keer gaan sporten en dat kan ik uitbreiden. Het plan is dus om dit weekend een rondje Milon te gaan doen, maandag de training van afgelopen vrijdag te herhalen en de rest van de week verder te kijken. Niet te optimistisch!

Buiten sporten is lekker zo lang het weer een beetje lekker blijft. Ik ben deze week buiten wezen sporten en het was fris maar wel lekker. Dat valt te herhalen met lekker weer. Ik zit eigenlijk uit te kijken naar de persconferentie van onze premier aanstaande dinsdag. Zou het zomaar kunnen zijn dat ik misschien weer kan gaan zwemmen. Want dat wil ik echt wel weer in mijn schema gooien.

Ditjes en datjes en victorie

Het was weer een kantoordag vandaag, dus ik mocht weer lekker fietsen. Het was wel fris vandaag en dat in combinatie met vocht in de lucht. Maar ik had een boek binnen gekregen dat richting de aanvrager moest. Dat boek had ik al eerder verwacht maar kwam pas zaterdag binnen. Ook had ik de vorige week nog dingen laten liggen, dus ik had wel voor een paar uur werk. En dan wel op de derde verdieping waar we dan eigenlijk niet mogen, maar het is voor mij gewoon niet handig op een andere verdieping te zitten en heen en weer te lopen. Derde dus, boeken inwerken, boeken opruimen, paar vragen regelen, tijdschriften rondsturen en mijn takenlijstje leeg maken. Daar staat nu maar één taak meer op! Victorie.

Ik was ook bezorgdienst vandaag. Een collega had boeken aangevraagd en ik vroeg haar adres zodat ik ze op kon sturen. Blijkt ze in Rijswijk te wonen. Ik ben er even langs gefietst. Wat een service toch.

Goed puntje en slecht puntje vandaag. Ik heb namelijk eindelijk een groot scherm, opgehaald met vriendin. Het werd tijd vond ik, we zitten al acht maanden thuis, het gaat nog langer duren, ik moet gewoon een scherm hebben. Het minpuntje? Ja, dikke pech, ik kon hem niet aansluiten. Stekkertje pastte niet in laptop. Gelukkig stuurt de helpdesk nu een verloopstekkertje en dan zou ik hem moeten kunnen aansluiten. Weer victorie!

En verder deze week? Morgen een serieuze slag maken met #nanowrimo. Ik ben enthousiast begonnen en ga niet enthousiast door. Daar moet morgen maar eens een eind aan komen. Ook zijn er wat handwerkprojecten die eigenlijk klaar moeten voordat de Sint in het land is, namelijk pannenlappen en een zakje voor een telefoon. Ik mag dus nog wat haken. Dat moet dus victorie worden.

Het was zo’n rustige dag

Het had een waarschuwing moeten zijn vanochtend, om een uur of zes werd ik wakker en na vijf minuten viel ik weer in slaap. Dat is niet goed, dat zorgt meestal voor een slaperig gevoel voor de hele dag. En inderdaad. Rond een uur of acht werd ik uiteindelijk echt wakker en kon ik me uit bed hijsen. Gisteren was het ook al rommelig geweest met mijn werk en die rommeligheid moest ik vandaag in netheid omwerken.

Ging die goed verder? Jawel, want ik heb toch wel aardig wat dingen geregeld voor mijn werk. Ik ben ook iets tegengekomen dat ik eigenlijk al een tijdje geleden had moeten regelen, dus daar ben ik niet helemaal tevreden over. Maar, okee, het gaat wel komen voor het einde van het jaar. En voor de rest. Het wordt een kort bericht en een overzicht voor vandaag, bijvoorbeeld voor mijn boek waar ik even mee vast zit. Zojuist heb ik een Facebook Live gehad met mijn boekgoeroe en ik hoop dat ik daar mee verder kom.

En dan zit ik hier en ik probeer een beetje aan mijn grenzen te denken, en aan mijn rust, en aan mijn boek, niet alleen het boek dat ik aan het schrijven ben, maar ook dat ik aan het lezen ben. Dat wil ik even loslaten. Want ik lees nog steeds Elizabeth George, namelijk Missing Joseph, en jeempie, dat niveau ga ik gewoon niet halen! En daar moet ik dus ook niet mee bezig zijn. Laat ik gewoon doen wat voor mij leuk is.

Alleen maar fijne dingen

Het is weer zo’n fijne, ontspannen zaterdag. Prachtig weer, het zonnetje schijnt en tot nu toe vind ik het allemaal fantastisch. Beide kranten – Volkskrant en FD – zijn aangekomen met hun magazines. Dat interview met Jesse Klaver en Maarten van Rossem in het 1000ste nummer van het magazine van de Volkskrant was geweldig. Twee zulke tegenovergestelde persoonlijkheden in één interview, heerlijk.

De inwendige mens mag op zaterdag gevuld worden met een portie kibbeling. Dan kan ik me altijd amuseren met de man in de viskraam die me na mijn bestelling vertelt plaats te nemen achter het hek. De stoelen zijn daar nog steeds niet opgesteld.

Het voordeel van redelijk op tijd opstaan is dat je ook veel kan doen. De was zit dus ondertussen in de wasmachine, de afwas gaat echt nog gedaan worden. En het belangrijkste, er dwarrelen allerlei ideeën voor mijn boek in mijn hoofd. Wordt dat echt een boek? Dat idee heb ik even losgelaten. Ik amuseer me op dit moment kostelijk met van alles bij elkaar verzinnen over een stel in coronatijd. Ze maken meer mee dat ik gedaan heb in deze tijd.

Deze is ook voor het boek. Mij ook nog niet geheel duidelijk, maar het komt wel.

En zo zie je maar, elke dag is anders, zat ik gisteren nog over ontregeling te zeuren, misschien is het antwoord dat het ritme zo even goed is. Ja, dat sporten moet ik gewoon weer oppakken, zeker buiten zolang het weer zo mooi blijft. Want dat is echt gewoon lekker.