Calorieën tellen, deel 2

Het gaat naar beneden met mijn gewicht, maar dat is eigenlijk de verkeerde kant op, want ik zit boven de 86 kg. Afvallen lukt niet op het moment, ik ben aan het schommelen sinds maart. Toen begon ik weer actief naar mijn gewicht te kijken.

Calorieën tellen

Na veel aarzelen heb ik MyfitnessPal weer gedownload en op mijn telefoon gezet. Veel aarzeling omdat ik het al eerder had gedaan en gek werd van alle aanwijzingen die ik kreeg. Die ga ik ditmaal negeren en alleen kijken naar wat ik per dag naar binnenwerk. Het Voedingscentrum heeft een heel mooie tabel met het aantal calorieën dat je per dag nodig hebt. Ik vind dat ik best wel een actieve levensstijl heb en daarvoor zegt het Voedingscentrum 2000 calorieën per dag. MyFitnessPal zegt dat als ik een pond per week wil afvallen, ik rond de 1280 calorieën per dag moet zitten. Dat moet te doen zijn.

Evaluatie na twee weken

Het is te doen, inderdaad. Het lijkt niet weinig, 1280 calorieën, maar het is genoeg voor wat je normaal eet. Waar het geen rekening mee houdt, zijn de extraatjes. Neem één banaan die ik in de gezonde snacks rangschik, en je bent 120 calorieën verder. Ga een gezellige zaterdagavond bij een vriendin films kijken, neem een paar wijntjes en je bent er zo overheen. Krijg ‘s avonds trek in iets, neem een plak kaas en hop, daar ga je. Het geeft inzicht die fitnesspal, maar het geeft je geen discipline, die moet je er zelf bij verzinnen. Ik app dus met een grote zucht het bonnetje van de weegschaal van Health City naar Pedro die op vakantie is. Gaf 1,8 kg verschil met vorige week, de verkeerde kant op. Tijd om ergens wat discipline vandaan te vissen.

calorieën

Het mag, het moet niet

Het viel me op dat ik wel heel veel moet van mezelf. Dat mag een beetje omlaag. Dingen als de afwas moeten nog wel, zeker als mijn werkster op vakantie is. Geen ellenlange to do lijstjes meer, die in het weekend moeten gebeuren. Voor de rest mag het allemaal. Als ik dus op zondag nergens zin in heb, is dat mooi. Rust en zo.

Afbeelding van analogicus via Pixabay

Rommelen in de marge

Het is volop zomer, en ongemerkt gaat de ene week in de ander over. Zo ongemerkt dat ik afgelopen week een jubileum voorbij heb laten gaan. Het is een jaar geleden dat ik ben geopereerd.

Sport

Ik ben aan het rommelen in de marge. Ik ga wel sporten, maar heb de laatste tijd aan de lopende band dingen waardoor ik niet ga. Afgelopen week was dat een pijnlijke schouder, gevolg, ik sport de hele week niet. De week daarvoor was het een spier in mijn bil die opspeelde waardoor ik niet eens goed kon lopen. Met squatten is nog duidelijk te merken dat die bilspier er is. Maar het zorgt er wel voor dat ik nauwelijks een routine opbouw. De trainingen met Pedro houd ik wel aan, maar het is toch wel vaak de enige training in die week. Ik ga graag naar yoga op dinsdagavond, zorgt ervoor dat mijn lichaam weer in werkbare kreukeltjes komt. En dat lukt helaas niet iedere week. Het is helaas ook geen nieuws, want ik zit er al een tijdje mee.

yogahouding

Gezondheid

Het gaat goed met me, ik voel me eigenlijk prima. De eerste controle in januari was helemaal in orde. Komende week ga ik voor de tweede controle en dit wordt weer een darmonderzoek. En ik merk aan mijn lijf dat ik daar heel onrustig over ben. Ik kan mijn ei niet kwijt. Mijn concentratie is niet geweldig. En ik ga eten van de stress. Een deel van die blessures van de afgelopen tijd is denk ik toch te weten aan een zekere mate van stress over dit onderzoek. Het zij zo. Ik kan mezelf gaan wijsmaken dat ik me er niet druk over maak, maar ik ben kampioen me druk maken en dan vooral over mijn gezondheid. Nog even en dan hebben we het weer gehad. Dan ga ik het achter me laten en me pas weer druk maken als de volgende controle eraan komt.

Foto: AndiP from Pixabay

Vijf jaar cijfers

Ik vierde op 1 mei mijn vijfjarig jubileum op mijn werk. En dat betekent ook een tweede jubileum, namelijk vijf jaar met een personal trainer aan het werk. Hoog tijd voor weer een cijferblog. Het is namelijk lang geleden dat ik over cijfers heb geblogd.

Personal trainer

In mei 2014 ben ik begonnen met Pedro tot 2016 toen hij bij Health City wegging. In 2016 en 2017 heb ik met Bert getraind, in totaal 16 keer. Ik heb 190 keer met Pedro getraind, in totaal waren dat 206 trainingen. Dit is trouwens niet de enige periode geweest met een personal trainer, want tien jaar geleden trainde ik met Nanda.

schoenen

Een paar cijfers

  • 2 keer in die vijf jaar ben ik op mijn verjaardag gaan sporten
  • 5: het aantal jaren dat ik nu met een personal trainer train
  • 16 keer met Bert getraind
  • 20 baantjes, dat is het minimum aantal dat ik van mezelf moet zwemmen
  • 25,1 kg zat er tussen mijn hoogste en mijn laagste gewicht
  • 60 kg, zwaarste deadlift die ik ooit heb gedaan
  • 165 kg zat er op en aan die slee die ik vooruit heb geduwd
  • 190 keer met Pedro getraind
  • 206: het aantal personal trainingen
  • 500 meter, dat is mijn opwarming op de roeimachine

Afvallen

Mijn oorspronkelijke bedoeling bij al dat trainen was vooral afvallen. Na een periode van afvallen, weer aankomen, er een tijdje geen moer om geven of ik aankwam of niet, werd het tijd vond ik. En een nieuwe baan was een mooie start voor al dat sporten. Het is me gelukt vind ik. Weliswaar lukt het me op het moment niet onder de 80 kg te komen, maar ik kan me daar niet zo druk over maken. Gaat het lukken? Zou leuk zijn, maar als het niet lukt ben ik nog even goeie vriendjes met mijn lijf. Op naar de volgende vijf jaar.

Afbeelding van Hans Braxmeier via Pixabay

Over de burpee

Een luie zondagmiddag. Ik was een beetje huishoudelijk bezig geweest, maar had voor de rest niets uitgevoerd. Ja, Twitter lezen en achter leuke dingen komen. Namelijk dat er eponiemen bestaan, en dat lieve mensen, zijn dingen, begrippen, soortnamen, werkwoorden die naar een persoon zijn vernoemd. En mijn lievelingsoefening met fitness? Ook naar een persoon vernoemd!

Mijn favoriete eponiem

Ik ben geen fan van de burpee, dat mag geen geheim heten. Waar ik nooit bij stil had gestaan is dat er daadwerkelijk iemand was die deze oefening heeft uitgevonden. De Amerikaanse bewegingswetenschapper Royal H. Burpee maakte hier in 1940 een mooie oefening van, een combinatie van kracht, uithoudingsvermogen en coördinatie. De oefening werd populair in het Amerikaanse leger aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Er werd mee bepaald hoe fit de soldaten waren. Er zijn ook vele varianten van de burpee. Ik doe dus de crossfit burpee.

De oefening

De complete oefening is:

  • Ga staan
  • Dan ga je naar een squat positie
  • Vervolgens ga je met je voeten naar een plank positie
  • Ga terug naar de squat positie
  • Bij de crossfit variant doe je nog een sprong met de handen omhoog.

Deze dame doet een burpee met push-up wat ik haar niet ga nadoen, aangezien mijn push ups ook niet geweldig zijn.

En wat vinden jullie ervan? Is dit ook jullie lievelingsoefening en wordt Royal H. Burpee alsnog je beste vriend?

Over sport, discipline en bloggen

Het bloggen zit er niet zo in op het moment. Het is een maand geleden dat ik over mijn week #veggie heb geblogd. In de tussentijd heb ik er wel over nagedacht, ben ik elke week wel een keer ermee bezig geweest en heb niets gepubliceerd. Geen discipline meer. Ik heb ook gewoon niet veel te vertellen. Dat kan gebeuren.

Trainen

Ik ben weer op de weegschaal gaan staan en dat was even schrikken, want het was 85,7 kg. Maar afvallen doe ik nog niet erg, want het was afgelopen vrijdag 83,2 kg. Ik kan de routine niet vinden. Ook met sporten kost het moeite een routine te vinden. Ik heb een paar keer de X-Core les uitgeprobeerd maar dat is het toch niet helemaal. Yoga op dinsdagavond is wel lekker. Een lijf in knopen kan daar weer lekker uit komen en ik denk dus dat ik die erin ga houden.

Die uitdaging

Daar merk ik dus ook aan dat ik nog geen routine heb. In januari heb ik heldhaftig gezegd dat ik weer een plank van twee minuten ga doen. Die poging is dus bij een poging gebleven. Geen twee minuten. Bij Pedro heb ik 1.10 gehaald vrijdag en dat was wel het hoogste. Eigenlijk wil ik hem toch wel doen en dat betekent dat ik mijn matje weer tevoorschijn haal en laat liggen. Anders gebeurt er gewoon niets. Kleine stappen, eerst die plank, wat discipline opbouwen, dan komt de rest ook wel weer.

bloggen

Bloggen

Is het erg, dat ik niet zo vaak meer blog? Welnee. Het komt in golven, ik heb andere dingen te doen en andere interesses erbij. Dat er niet elke dag een blog verschijnt is helemaal niet erg. Dat er niet iedere week eentje verschijnt is ook helemaal niet erg. Het is eigenlijk goed nieuws: gezondheidsfront: geen nieuws. Joepie!
Ik las vanochtend een stukje van blogger Elja Daae. Ik volg haar al jaren, ook in de periode dat ze dagelijks blogde, iets dat ze jaren heeft gedaan. Nu blogt ze veel minder. Ze heeft blogheimwee naar de periode waarin ze elke dag voor de vuist weg kon kletsen op haar blog. En dat krijg ik dan ook weer, terwijl ik mezelf ook voorhoud dat het zoals het nu gaat, ook prima is. Maar het gaat ook over het feit dat ik veel bloggen juist leuk vond, er lol in had. In juni en juli 2015 heb ik een paar weken lang iedere dag geblogd. Was wel erg leuk. Op mijn andere blog heb ik het er ook wel eens over gehad. Mensen zijn moeilijk.

Afbeelding van nile via Pixabay

Veggie 2: de #weekzondervlees 2019

Dit jaar wordt voor de tweede keer de week zonder vlees georganiseerd en ik doe weer mee. Vorig jaar heb ik met veel enthousiasme nieuwe recepten uitgeprobeerd en heb ik een week lang geen vlees gegeten. Bovendien heb ik veel vegetarische recepten verzameld. Ik voel me wat beter voorbereid dan vorig jaar.

Maandag

Het ontbijt is altijd al vegetarisch, want dat is kwark met fruit en honing. Dat vind ik nou eenmaal lekker. Die boterhammen voor tussendoor, daar gaat gewoon kaas op deze week. En voor de lunch heb ik de salades weer uit de kast getrokken. Ik wilde toch al wat meer op mijn voeding gaan letten. En ik maak ‘s avonds de champignons ‘Bourguignon’-stijl uit het magazine. Zonder de tijm, want daar houd ik niet van, maar het blijkt een erg lekker recept te zijn, wat erin gaat blijven.

Dinsdag

Het gaat een klein beetje fout vandaag, want ik ga eerst sporten en heb daarna zo ontzettend weinig zin om eerst naar huis te gaan en daar te koken, dat ik de Chinees binnenloop. Het bord nasi met saté, pindasaus en groente gaat zeer smakelijk naar binnen.

Woensdag

groente

Ik maak het goed vandaag met een recept van vorig jaar, spruitjes met champignons, pasta en een flinke lik mosterd. Lekker. Het heeft wel nut recepten te bewaren. Dit recept maak ik regelmatig.

Donderdag

Sportdagen zijn lastige dagen, ik heb vandaag tomatensoep uit de vriezer gehaald en die eet ik lekker op na de sport. Maar dat is wel niet-vegetarische tomatensoep. Extra veel groenten, want daar houd ik van, maar wel gehaktballetjes en vlees. Wel van genoten, zelfs al was het niet vegetarisch.

Vrijdag

Weer een recept van vorig jaar. Een stamppotje van snijbonen in grove stukken gesneden, aardappeltjes en tomaatjes. In dit recept doen ze moeilijk met aardappelen en bonen apart koken, ik gooi gewoon alles in één pan, dat mag met een stamppot.

Zaterdag

Het wordt meer een flexitarische week dan een vegetarische week, want ik ben bij vrienden en krijg een visschotel voor mijn neus. Erg lekker, met smaak gegeten, maar dus niet vegetarisch.

Zondag

De laatste dag om het goed te maken. En ik maak witlof stamppot. Kaas eroverheen. Smikkelen en smullen maar. Dit is sowieso een recept wat ik vaker maak. Ik ben van de simpele maaltijden, ben dol op stamppotjes en maak ze vaak. En dat gaat ook heel goed zonder vlees.

Veggie voor een week

Deze week is het niet helemaal gelukt, maar ik zie wel dat ik een jaar na de eerste week zonder vlees meer vegetarisch eet. Een stukje vlees op zijn tijd vind ik nog steeds lekker, maar je hebt ook heel veel heerlijke vegetarische recepten. En dan heb ik nog niet eens linzensoep gemaakt deze week. Ik heb het recept online gevonden, heb meerdere varianten gezien, maar deze Marokkaanse versie is de lekkerste. De conclusie na deze week: vegetariër ben ik niet, maar wel een actieve flexitariër.

Topfit van Henry Schut, boekbespreking

Ik ben er altijd wel nieuwsgierig naar, mensen die druk bezig met sporten: hoe doen ze dat nou? Henry Schut was zo iemand. NOS sport presentator, druk bezig met tv en radio, heeft een vrouw en drie kinderen en hij slaagt erin druk bezig te zijn met sport. En waarom? Een uitdaging, en dat spreekt mij wel aan. Hij werd uitgedaagd door Maxim Hartman om te kijken wie het fitst kon worden met alle beperkingen in beide levens. De winnaar van de challenge mag op de voorpagina van het septembernummer van 2017 van het blad Men’s Health.

De inhoud

Niet alleen trainingsschema’s en voeding. Je krijgt wel fotoseries van oefeningen voor je kiezen waarvan ik zeg, dat ga ik niet halen. Maar daar ligt dan ook wel de nadruk op, dat je een eigen schema moet kiezen, waar je jezelf lekker bij voelt. Wat hij ook deed, was deskundige hulp zoeken, hij heeft met een personal trainer getraind, waar hij zeer veel baat bij had. In de loop der jaren had hij wel wat kennis bij elkaar getraind, maar de trainer zette de puntjes op de i. Hij gaf hem trainings- en voedingsadviezen en stelde de schema’s ook voortdurend bij. Henry Schut trainde in de loop van zijn uitdaging elke dag. Elke. Dag. Kan ik dat? Natuurlijk kan ik dat. De goede vraag is, wil ik dat? Nee dus, ik heb andere dingen in mijn leven, ik vind sporten leuk, maar ook bank hangen en ik ga niet elke dag naar de sportschool. Dat hij er tijd voor had, met kleine kinderen, een vrouw en een drukke baan is een godswonder.

topfit van Henry Schut

Hee, nuttige tips

Er zaten wel nuttige tips voor de mensen die ook willen trainen (p. 179):

  • Stick to the plan: grootste valkuil: dat je denkt of jezelf wijsmaakt goed bezig te zijn, maar de teugels laat vieren en zomaar wat doet.
  • Let op je calorieën, hij merkt terecht op dat je met een goed voedingsschema winst kan halen
  • Pas je slaapritme aan: gratis extra energie met groot resultaat. Moet je alleen geen slaapproblemen hebben zoals ik.
  • Zorg voor een algehele gedragsverandering, een verzameling van de eerste drie tips en open staan voor een andere mindset, wat onder andere te maken heeft met zoiets banaals als boodschappen.
  • Ga dieper dan je deed, maar maak het niet te gek, houd de balans en train jezelf niet kapot.
  • Gebruik je gezonde verstand, dus naar je lichaam luisteren en je eetpatroon aanpassen als het even niet kan.
  • Heb plezier! Daar ben ik dus druk mee bezig.

Wat vond ik ervan?

Het is uiteindelijk een boek over iemand die een sixpack wil hebben en daar ga ik niet voor. Maar Henry Schut liet wel merken in dit boek zijn gezonde verstand nog te gebruiken. Niet tot het draadje gaan als het niet mogelijk is. Gooi er de rem op als het door wat voor reden dan ook even niet lukt. Wat overigens ook erg leuk was om te lezen, waren de interviews met zijn vrienden en zijn vrouw over hoe die omgingen met sport. Over het algemeen kon ik het boek dus prima waarderen. Leuk om te lezen, maar zijn ideaal is niet iets dat ik ga nastreven.

Henry Schut, Topfit : ook als je denkt geen tijd meer te hebben. – Houten : Spectrum, 2018. 183 p. ISBN 978-90-00-36112-0

Over uitdagingen en doelstellingen

First things first en dat betekent mijn gezondheid. Ik heb namelijk een controle CT scan gehad en alles was goed. Feestje dus. Het enige is, dat er nu weer een vleesboom in mijn baarmoeder is gezien en ik mag naar een gynaecoloog.

De uitdaging

Die plank. Ik heb op zijn zachtst gezegd wat slordig aan die plank gewerkt. Namelijk niet echt aan opbouw gedaan, op sommige dagen het gewoon vergeten en het ging dus op en neer, met als resultaat dat ik vrijdagochtend 45 seconden haalde en de tweede keer 30 seconden. Het resultaat: ik moet die twee minuten nog gaan halen. Ik ga door tot die twee minuten, maar nu probeer ik wel op te bouwen. Het streven is er heus wel, maar het doorzetten ontbreekt.

IkPas

Ik ben geslaagd! Ik heb een prachtig certificaat dat ik 31 dagen (bijna) niets gedronken heb. Op 6 maart kan ik opnieuw in schrijven voor een periode van 40 dagen, daar ga ik nog over denken. Ik heb meer energie en ben hoop ik afgevallen, hoewel ik dat niet zeker weet want ik heb geen startgewicht.

En nu verder

Ik had het er vrijdagochtend over met Pedro. Het hele zorgen maken over mijn gezondheid kan ik ter zijde schuiven en ik kan aan andere dingen gaan denken. Dus bijvoorbeeld een nieuwe doelstelling voor mijn trainingen. Wil ik weer afvallen? Wil ik iets specifieks gaan trainen? Push-ups bijvoorbeeld waar ik waardeloos in ben. Een doelstelling zou wel helpen om gericht te gaan trainen en weer volledig gemotiveerd te raken, want ik merkte dat het moeite kostte de afgelopen maanden. Dus noem het maar. Ik heb een week om erover na te denken en dat is maar goed ook, want ik weet het nog niet. Heeft iemand suggesties?

doelstelling

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Lief dagboek

Vrijdag

Een dagboek deze week, even laten zien hoe mijn week loopt.
Vrijdag sportdag. Ik kan uitslapen, want ik heb pas om elf uur een afspraak en het blijkt dat Pedro ook wilde uitslapen. Het is weer hard werken. Meestal kan ik na een kwartier al niet meer praten, dan moet ik eerst hijgen, maar het is eigenlijk altijd wel lekker. Ik doe meteen de plank, maar daarmee ben ik niet zo succesvol. Een plank van een minuut en één van een halve minuut. Daarna ga ik naar Health City. Wegens algemene stemmen tegen, heb ik besloten me niet te wegen, ik zie het wel met mijn gewicht. En ik duik het zwembad in. Daar hebben ze een fout gemaakt met de vloeistoffen die in het water moeten, dus het ziet er niet uit, het is heel donker water. Wel 20 baantjes gezwommen. Onderweg naar huis zit ik te dubben of ik eieren zal bakken of een tosti zal maken. Het wordt een tosti.

Zaterdag

Van de dagelijkse email van IkPas moet ik de voordelen opschrijven van negentien dagen niet drinken. Dat is een mooie activiteit als ik op dag 18 heb gezondigd. In ieder geval heb ik meer energie. Ik slaap beter, één van de grootste voordelen, aangezien ik al maanden problemen heb met slapen. Voor de lunch bak ik die eieren die ik gisteren al in mijn hoofd had. Avondeten wordt broccoli met champignons, een uitje en een speklapje. Ik ben mijn diepvries aan het leegeten.

Zondag

Het wekelijkse dubben over sport is weer aangebroken. Ik heb zeker met dit winterweer enorme moeite om er op uit te gaan. Het helpt niet dat ik nog spierpijn heb van vrijdag. Door de week gaat het iets makkelijker want dan ben ik toch al buiten omdat ik naar huis fiets vanaf mijn werk. Het helpt niet altijd, donderdag fietste ik door een regenbui naar sport en toen ben ik toch naar huis gegaan. Het heeft een uur geduurd voor ik weer warm was. Dus geen sporten vandaag. Wel sportkleding in mijn tas gegooid, morgen na het werk gaat er gesport worden.

Maandag

Ik heb vandaag een interview in de Volkskrant* gelezen dat diepe indruk op me maakte. Een citaat: “Ik schaamde me voor mijn lichaam dat me zo in de steek had gelaten en tegelijkertijd wilde ik perfect zijn. Want als je dat niet bent, ben je niet succesvol. Dat is echt iets van onze geïndividualiseerde maatschappij. Als je geen succes van je leven maakt, ben je een loser. Als je kanker hebt, ben je ook een loser.” Let wel, dit was een vrouw die in haar leven vier keer kanker heeft gehad. Vier keer! Misschien dat ze het daarom zo ervaart, maar dit is een ervaring die heel ver van mij afstaat. Ook haar instelling is mij vreemd. Ik was voor mezelf van mening dat ik domweg pech had gehad.

Donderdag

Soms lukt het gewoon niet, met die weken. Het is de hele week ijzig koud geweest, vanaf dinsdag ben ik met OV naar mijn werk gegaan vanwege sneeuw. Het dreigt niet beter te worden, helaas. En dat helpt niet echt met mijn humeur dat gewoon prut is. Het is niet de eerste keer trouwens, ik ben zo af en aan lichtelijk depri en wijt het aan de winter. Ik word een ouwe muts, ik kan er steeds slechter tegen. Het medicijn dat vriendin E me aan de hand deed – lichtpuntjes verzamelen per dag – heb ik al eens meer gedaan en helpt enigszins, maar is geen wondermiddel.

lichtpuntje

Weer zondag

En plotseling kom je tot de ontdekking dat je dit dagboek wilde afsluiten op vrijdag en dan is het toch zondag. Ik moet zeggen, ik heb betere weekenden gehad. Zaterdag was gevuld met ongelooflijk beroerd zijn en niet naar de wc kunnen. Vandaag ben ik nog gammel en doe ik maar even niets. Mijn bedoeling deze week? Laten zien waarmee ik bezig ben. Ik hoop dat het bevalt, lieve lezers.

*Fokke Obbema, Monique Maarsen vastgoedondernemer ‘Luister naar je innerlijke stem’. Volkskrant, 21 januari 2019.
Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Over twee saaie weken en een uitdaging

Het kwam zo maar bij me op, afgelopen vrijdag, het werd het tweede weekend dat ik niets had afgesproken. Ik weet dat ik me had voorgenomen een saai jaar te krijgen, maar dit zou iets te saai kunnen worden.

De uitdaging: de plank

Die plank wisselt behoorlijk. Het lijkt of ik nooit van opbouwen heb gehoord. Ik ben netjes begonnen met een plank van 1.04, vervolgens ben ik de dagen daarna heen en weer gegaan tussen een minuut en 1.31. Bij de training van Pedro op vrijdag heb ik ook side planks gedaan, die ik wel 15 seconden volhield. Ter verdediging: die zijn lastiger, maar ik mag ze ook gaan trainen van Pedro. Vandaag had ik 1.19 en daar wil ik nu uit gaan opbouwen. Morgen 2 seconden erbij.

Nog een uitdaging: IkPas

Een maand geen alcohol, een uitdaging die ik al meer heb gedaan en op zich prima te doen is. Ook in een januari maand met nieuwjaarsrecepties en dergelijke. Het komt goed uit dat ik tot nu toe geen nieuwjaarsreceptie heb gehad. En ik zei het al, het is tot nu toe een saaie maand geweest, dus woeste feestjes zijn er ook nog niet geweest. Het is wel mijn bedoeling dat ik dit tot het eind van de maand volhoud en misschien nog wel langer ook.

Wegen of niet wegen, dat is de vraag

Het is even de vraag. Ik merk aan mijn kleding die strakker begint te zitten dat die 77,4 kg van augustus waarschijnlijk niet meer klopt. En ik had besloten me voorlopig niet te wegen. Nu kan ik me gaan wegen aanstaande vrijdag bij Health City en daaruit verdere conclusies trekken. Maar ik kan het ook andersom doen: de conclusie trekken dat ik waarschijnlijk te zwaar ben, er iets aan doen, en me pas over een maand wegen. Het voordeel daarvan: ik word niet gefrustreerd door cijfertjes. Het nadeel: ik ga niet weten hoeveel ik afval. Wat zal ik doen, lieve lezers?

Foto: Pixabay, CC0 gebruik