Over een dipje en leuke dingen

Het was vandaag weer persconferentiedag. Nieuwe maatregelen in de strijd tegen corona en ik kreeg er een dipje van. Het was niet goed voor mijn energie. Ik las net het verhaal van een vriendin op Facebook die in dezelfde situatie zit als ik. Happy single, altijd sociaal actief en nu wordt het na maanden van weinig contacten toch wat eenzaam. Ik herkende het helemaal. Ik zit te kijken naar de persconferentie en ga vrezen voor mijn trainingen met Pedro in een kleine sportschool, bedenk dat de yogalessen ook niet meer kunnen. Mijn plan om een dag naar kantoor te gaan moet ik misschien maar weer herzien. Oh, en wat leuke dingen betreft: onze Catangroep bestaat uit zes personen, dat is teveel. En ik had al de hele dag een dipje, want ik had redelijk geslapen, maar was echt suf wakker geworden. Halverwege de middag ben ik gestopt met werken, gewoon even leuke dingen doen.

Leuke dingen

Ik heb gewoon gelezen vanmiddag, ik ben nog steeds bezig met Elizabeth George, maar nu met een deel dat chronologisch een paar jaar voor de andere boeken is geplaatst, namelijk A Suitable Vengeance. Veel interessanter dan corona-maatregelen. Ook veel leuker, het feit dat ik voor #NaNoWriMo al drie dagen schrijf, nu zo rond de 3500 woorden zit en de inspiratie voel borrelen voor mijn boek. Aan dit blog schrijven is altijd leuk, zeker als ik met mijn laptop op schoot zit en lekker zit te tikken. Houd de moed erin is het motto. Leuke dingen verzamelen is dan altijd een idee.

Veel te doen?

Het is eigenlijk een standaardvraag bij Pedro en mij op die vrijdagochtend. En? Heb je wat te doen dit weekend? Nou, dit weekend wordt heel spannend! Ik moet echt wel een was draaien namelijk. En voor het betere overzicht: misschien nog wel een tweede was ook! Spanning en sensatie!
Het wordt dus eigenlijk een weekend van verder niets. Vanmiddag is er een was ingegooid en morgen gaat er een was in. Want maandag komt mijn werkster en dan wordt mijn bed verschoond en moet alles schoon zijn. Zo’n dag met de werkster zorgt er ook voor dat ik wat voorbereidingen moet treffen. Zelf wat dingen schoonmaken en zo. Alleen maar om de ruimte vrij te maken voor lieve werkster die dan het hele huis spic en span aflevert,

In pre-corona tijden had ik het over Catan, en toneel, en uit eten, en oh jee, ik heb het eigenlijk veel te druk. En whatever. En dat is dus wel het verschil. Ik rende van de ene activiteit naar de andere. Had het eigenlijk te druk, maar alles was leuk, dus waarom zou ik het afslaan. De coronaperiode levert dus wel rust op. Is dat erg? Nee, eigenlijk niet.

Update nummer 365

Moet je je nou voorstellen, dat ik een jaar geleden met dit blog was begonnen, en dat ik nu dus het jubileumbericht had bereikt. Een jaar lang elke dag bloggen! Was het maar zo. Ik ben ruim elf jaar geleden begonnen, in augustus 2009. Ik was net twaalf dagen bezig met het Weight Watch dieet. Toen was ik al optimistisch, want ik wilde elke dag gaan bloggen. Nou, dat lukte echt niet. De regelmaat was heel onregelmatig.

Nu blog ik elke dag. De ene dag kost het wat meer moeite dan de andere, maar er komt eigenlijk elke dag wel wat uit. Het houdt me van de straat en dat is tijdens deze coronacrisis ongeveer letterlijk. Maar het helpt me ook wel. In april begon ik hiermee als een soort concentratieoefening en dat is het inderdaad. Elke dag zit ik hier weer met mijn laptop. Eerst een keuze maken welk blog ik zal gebruiken, namelijk dit of mijn andere blog. Op donderdag wordt het gewoon mijn andere blog, vanwege de #WOT, voor de rest van de dagen staat het vrij. Als ik gewoon wil kletsen kan ik het beste hier terecht en dat is dus ook vandaag weer het geval.

Slapen

Het gaat ook vandaag weer niet lang worden, want mijn plan is toch wel vanavond een tikkeltje op tijd naar bed te gaan. De laatste dagen is het deels door mijn eigen schuld een paar keer flink te laat geworden met als resultaat dat ik nu gewoon moe ben. Voor de verandering eens vroeg gaan slapen zou wel eens kunnen helpen. Een wijze les die ik al jaren ken is niet met een goed boek naar bed te gaan. Ik blijf namelijk gewoon doorlezen. Gisteravond ging het mis omdat ik bij vriendin M was om haar te helpen met haar kast. Vervolgens zijn we fijn films gaan kijken en was het half 1 eer ik thuis was en kon gaan slapen. Morgen heb ik me ingeschreven voor Milon bij Mulder. Het zou leuk zijn als dat sporten deze week een keer zou lukken.

Wintertijd

Met de wintertijd gaat de klok een uur terug, je wint-er-tijd mee. Een ezelsbruggetje dat ik na honderd jaar wintertijd gisteren heb geleerd. Het is bij mij altijd even een probleem. In het voorjaar ben ik de hele dag bezig dat verloren uur te zoeken, in het najaar zit ik de hele dag te dodderen omdat ik een uur teveel heb. De komende week ben ik bezig met aanpassen. Het hielp ook niet helemaal dat ik vanochtend om 7 uur (wintertijd) wakker was. Dat heb je als je de avond tevoren om half twaalf in slaap valt op de bank en dan maar naar bed gaat. Vanochtend ben ik blijven lezen in bed, want op zondag om 7 uur de eerste koffie vind ik toch nog even te vroeg.

Afbeelding van TaniaRose via Pixabay

Vanmiddag word ik actief want ik heb een vriendin beloofd haar te helpen met een linnenkast overeind te zetten. Ze heeft hem zelf in elkaar gezet. Nu moet hij overeind en dat is wel wat makkelijker met zijn tweeën. Nog even dodderen dus. Morgen weer in het gareel. Het belooft best wel een drukke week te worden, aangezien dit dus de ‘Week of Learning’ is. Ik heb me ingeschreven voor diverse activiteiten en geloof dat alleen de donderdag nog vrij is van online dingen.

Even bikkelen

Het was hard werken vanochtend. Bikkelen noemt Pedro dat altijd. Nou is het altijd hard werken tijdens een training met Pedro, maar ik realiseerde me wel dat ik gestraft werd voor het feit dat ik deze week niets had gedaan. Knieën die protesteren, ja, nauwelijks gefietst. Al zweten als je naar twee dumbbells kijkt, ja, de hele week niet in de sportschool geweest.
En dat doet me dan wel nadenken, maar ja, de algehele malaise die me heeft bevangen deze week? Die gaat er niet echt van over.
Een vriend van me geeft al jaren zwemles en wees me op trimzwemmen bij een Haagse zwemvereniging en dat vind ik dan ook weer een idee. Maar dan moet ik me weer binden aan iets, het voordeel is wel dat dit vast op een avond is, namelijk donderdagavond. Schema, schema, schema.
Bikkelen kan ik dus wel, maar dat moet ik zien uit te breiden tot meerdere dagen. En ik moet me een beetje over het eeuwige geen zin hebben heen helpen. Dat ligt denk ik ook een beetje aan de tijd van het jaar.
Genoeg om over na te denken. Het is dus weer een korte vandaag.

Week zonder schema

Ik denk wel eens dat ik gewoon geen schema’s moet maken, want ik hou me er toch niet aan. Mijn schema van deze week is een beetje in elkaar gezakt, want ik voelde me maandag en dinsdag al niet lekker. Woensdag wilde ik eigenlijk naar kantoor, maar dat plan heb ik maar gewijzigd toen ik om half drie nog wakker lag. Ik slaap tegenwoordig vaak wel aardig, maar soms gaat het gewoon mis en dat was dus vannacht. En nu zit ik dus te geeuwen.

Vrije dag en dus een lang weekend

Morgen heb ik vrij genomen. Ik heb nog iets van twee weken tot het einde van het jaar en die maak ik gewoon op. Zelfs al ga ik niet op vakantie, ik kan wel gewoon vrij nemen. Wat ik ga doen? Nog geen idee. Ik heb wel een kappersafspraak, maar ik ben zo aan het snotteren dat ik maar weer ga afzeggen. In ieder geval wel sporten, want ik heb de hele week nog niet gesport.

De rest van het jaar

Ik heb geen illusies, we zitten waarschijnlijk tot het einde van het jaar thuis te werken. En daar kan ik me af en toe wel druk om maken. Op kantoor heb je gezelschap van je collega’s en kan je nog eens bijkletsen. Dat gebeurt dus nu gewoon niet. Of je moet in een chat raken met een collega. Het heeft zijn voordelen alleen te wonen, maar ook duidelijk nadelen. De eenzaamheid ligt om de hoek, dan ben ik toch wel blij dat ik contact heb met vrienden en dat we weer regelmatig Catanavondjes hebben. Maar 2020 mag van mij afgesloten worden en 2021 mag beginnen. Dat zal hoop ik beter worden dan dit jaar.

Vijf redenen om lijstjes te maken

Het is weer een mooie dag om een lijstje te maken. Vijf redenen om lijstjes te maken: ik word er rustig van. Het ontspant me. Vooral op dagen als deze als ik mijn ei de hele dag niet kwijt kan en er weinig uit mijn vingers komt. Morgen beter, dan ga ik naar kantoor. Nu gewoon even proberen me wat beter te gaan voelen. Want ik heb het de hele dag al koud en voel me niet lekker. Ik weet gewoon van mezelf dat het een glijdende schaal naar beneden kan zijn. Ik voel me rot en daar ga ik me rotter van voelen. Lijstje dus. Afleiding

Lijstje

  • Aantal dagen thuis: 218 dagen.
  • Vandaag is het voor een cijfernerd een leuke datum: 20-10-20.
  • Aantal centimeters van mijn haakwerk dat kussenhoesje moet worden: 66. Jawel, het groeit gestaag.
  • Aantal dagen dat ik vrij ben deze week: 1, want ik heb donderdag vrij genomen.
  • Sportdagen? Ik haal mijn schema deze week niet. Sport vandaag was al een verschuiving van gisteren, en voor vandaag heb ik afgezegd. Morgenavond yoga.
  • Boeken? Ik zit in between books. Heb net een trilogie van Nora Roberts uit en ben in niets nieuws begonnen. Genoeg keuze, mijn zomerleeslijst is nog lang niet af.
  • Kapper? Zou eigenlijk ook weer eens moeten, ik ben vier maanden geleden geweest en het is best al weer een eind gegroeid. De afspraak staat nu voor donderdag.
  • Aantal afleveringen van mijn vervolgverhaal #twentydaystory: moeizaam, moeizaam, moeizaam. Het zijn er vijf.

Cijfers

Het is eigenlijk merkwaardig dat ik cijfers zo leuk vind. Rekenen of wiskunde is nooit een lievelingsvak geworden, in 3 HAVO ben ik er over gestruikeld. Ik stond zwaar onvoldoende voor de beta-vakken aan het eind van die klas. En toch? Tellen. Lijstjes maken. Van alles, mijn oefeningen voor sport, het aantal trainingen, het aantal zwembaantjes, steken in een haakwerkjes. Het is rustgevend en ik vind het leuk.

Foto’s uit de oude doos

Het was vandaag ronduit een druilerige dag en mijn energie was ver te zoeken. Maar geen nood, want er zijn altijd dingen waar een mens weer vrolijk van wordt. Ruim een jaar geleden was ik op vakantie in Corfu. Een yoga vakantie, iets waarvan ik niet had gedacht dat ik het ooit zou doen. Het was één van de leukste vakanties die ik heb meegemaakt. Dit jaar is vakantie uitgesloten. Jammer.

20191004_171344

Ik had een prachtig nieuw kapsel door de wind aangemeten gekregen. Fantastisch mooie uitzichtplek op een soort balkon van plexiglas. Het was best wel eng naar beneden te kijken.

20191005_072616

Zonsondergangen horen erbij op vakantie. En deze was bij het hotel.

20190929_191701

Eten hoort er ook bij, en het was nog zulk lekker weer (begin oktober) dat we elke dag buiten hebben gegeten.

Trip down memory lane

Geen vakantie? Dan maar terug kijken op een heel leuke en zonnige vakantie. Ik krijg meteen weer energie van de foto’s en dat was eigenlijk de bedoeling.

De foto’s staan trouwens allemaal op Flickr in mijn photostream, dus als je verder wilt genieten van Corfu, klik op een foto en je komt er vanzelf

Was ik nog wat van plan vandaag?

Mooie vraag die ik mezelf kan stellen als de dag al grotendeels voorbij is. Nou nee, eigenlijk niet dus. Ik heb geen zin om uitgebreid te gaan bloggen vandaag, dus dat stuk over titels dat in mijn hoofd zit gaat naar een volgende dag. Dit wordt gewoon een overzicht van komende week.

Was ik deze week nog wat van plan?

Betere vraag, want ik heb bijvoorbeeld mijn sport al ingepland deze week. De coronacrisis heeft een onbedoeld effect op mijn sport aangezien je nu moet reserveren voor activiteiten. Dat noodzaakt mij in de app van Mulder me aan te melden voor Milon morgen. Aangezien ik dat ding dus open had, keek ik meteen of ik voor woensdag al kon reserveren en jawel: de laatste plaats bij yoga. Dat wordt dus weer yoga deze week. Verder was ik van plan minstens één dag vrij te nemen deze week, dat wordt waarschijnlijk donderdag en dan ga ik ook sporten.

Werk

Morgen een group meeting op Teams, dan ga ik meteen even reclame maken voor mijn blog voor het werk. Ik had al gemeld dat ik het zou schrijven, maar nu is het gepubliceerd, niet alleen op mijn eigen blog, maar ook op Sharepoint. Ook staat het bij mijn LinkedIn profiel. Verder heb ik weinig opzienbarends te melden op die meeting, maar dat is elke keer zo. Ik heb medelijden met groepleider Reinout die altijd al vijf kwartier in een uur kan praten en dat dus elke keer moet doen, aangezien niemand wat wil melden. Het lijkt af en toe op een klas vol tieners die alleen maar op het eind van het lesuur wacht😎😎😎.
Verder wacht me een klus waar ik al weken tegenaan hik, en waar ik echt iets aan wil doen. Het is echt zoiets dat namelijk bij het volgende beoordelingsgesprek weer ter sprake komt.

Leuke dingen

Ik ben heel veel aan het haken op het moment, na een paar zakjes die ik had gemaakt voor de nummertjes en visjes van Catan, ga ik nu als klein project pannenlappen maken. Ik heb veelkleurige katoen en vriendin M wil wel nieuwe pannenlappen. Het leuke van dat soort projectjes is dat je nieuwe steken kan uitproberen. Dit worden pannenlappen in de wafelsteek.

Mijn vraag aan het begin heb ik wel beantwoord geloof ik. Weinig dus, maar deze week des te meer. Rest me nog even te peinzen wat voor focus keyphrase ik in vredesnaam aan dit stukje geef. Prettig weekend verder.

Verslag van een rustige zaterdag

Ik heb net Mahjong afgesloten op mijn computer. Dit om te voorkomen dat ik de rest van de dag Mahjong zit te spelen. Er is nog meer te doen op deze zaterdag. Ik ben vanochtend al overijverig geweest door voor de eerste koffie de was op te vouwen. Nu moet er eigenlijk nog meer gebeuren. Eén van die dingen of eigenlijk twee: plank en wall sit. De plank vanwege die uitdaging, wall sit omdat het goed is voor mijn benen.
Een telefoontje maakt dat ik de route die ik van plan was – namelijk rechtstreeks naar de centrale bibliotheek in de binnenstad – even onderbrek op de Zuiderparklaan waar ik iets oppik.
In de binnenstad lijkt er niets aan de hand. Veel mensen, rijen voor de winkels, veel mondkapjes, maar dringend aanraden lijkt niet voor iedereen te gelden. Ik doe mijn ding, ga naar de bieb, haal ergens een broodje en ga weer terug naar huis.
En thuis: nieuwe dingen? Een Twitter maatje die me een bericht stuurt of ik iets van plan ben met de layout van mijn blog. Ja, misschien wel, want ik heb al vier jaar hetzelfde. En ik heb al eens zitten kijken, maar kwam er weer niet uit door de enorme hoeveelheid thema’s waar je uit kan kiezen. Dat wordt iets voor later, want over een half uurtje mag ik weer de deur uit: met vrienden Catan spelen. Het is best wel een rustige zaterdag, maar gezelligheid mag ook. Tot morgen.