Het is kort vandaag

Het is namelijk gewoon een rommeldag geweest. Dat lag in de eerste plaats aan de rioolrenovatie die deze week gebeurt in mijn huis en dat boven en onder mij. Ik heb een chemisch toilet in mijn rommelkamer staan, want de badkamer is verboden gebied deze week. De gang en badkamer zijn beplakt met een beschermende folie. Het was vandaag eigenlijk werksterdag, maar dat ging natuurlijk niet door. En voor de rest was het qua werk ook rommelig. Ik had voor de eerste keer in zes maanden een groupmeeting, in Microsoft Teams, en dat was eigenlijk wel noodzakelijk. Voor de rest heb ik het eigenlijk rustig gehouden vandaag, want ik voelde me niet top en zat echt niet goed in mijn energie. En dat is dus ook de reden dat ik vandaag een kort verhaal houd, want ik heb even geen energie om iets ingewikkelds te verzinnen. Rust dus.

Mooie dingen

Ik ben begonnen in Weg van de angst, van Rom Molemaker, een schrijver waar ik nog nooit van had gehoord. Het is een verrassing en het leest als een trein. Interessant boek, en dan te bedenken dat ik het uit de minibieb op het Monnickendamplein heb gehaald. Dat is een pluspunt voor vandaag.

Fotozondag

Ik keek er al een tijdje tegen aan. Een bloem die de hoogte in ging. En het onkruid dat er om heen groeide. De bloem die er triomfantelijk boven uit groeide. Ja, die foto vergat ik elke keer. Vorige week waren de tuinmannen bezig en ik hoopte dat ze deze ongemoeid zouden laten en inderdaad, hij bleef staan. Even wat moois om naar te kijken.

20200906a_bloemen

De school was groen en deze plant reikte er boven uit. Een mooi puntje in deze nazomer. Geniet ervan.

Rubriek?

ik zie het wel. Ik ben heel goed in enthousiast dingen verzinnen, maar er mee door gaan is een tweede. Ik ga er over nadenken.

Zin hebben, deel 3

Ik las vanochtend de Volkskrant. Het is mijn zaterdagritueel, de Volkskrant en het Financieele Dagblad in papier lezen. Ik vind het heerlijk, het is pure ontspanning. Eén artikel viel me op, er werd gesproken over hoe goed de mens kan zonder perspectief*. Kern van het verhaal: kunnen we wel zonder die stip op de horizon? Normaal – lang geleden – heb je allerlei stippen op de horizon. Maar feestjes, partijen, bruiloften, toneelstukken, sport, weekendjes uit, vakanties, borrels, alles is afgelast. Dag sociaal leven. Zeker in het begin had ik geen idee wat ik er mee moest en had ik ook gewoon nergens zin in. Er was ook niets om naar uit te kijken en dat blijkt juist hetgene te zijn waar je brein blijkbaar naar verlangt. De schrijver heeft er zelfs een mooi citaat voor van de Engelse schrijver Samuel Johnson:

Geluk komt van de ‘verwachting van een verandering’, niet van de verandering zelf – zodra die er is, verlangen we naar de volgende.

Is dat misschien de reden waarom de voorpret van een vakantie vaak nog leuker is dan de vakantie zelf? Voorbereiding, inlezen over een land, beslissen waar je heen wilt, wat je wilt doen, en vooraf al genieten van het totaal andere leventje voor een korte tijd.

Perspectief

Heb ik er verstand van? Welnee, ik ben één van die 17 miljoen communicatiespecialisten die naar premier Rutte kijken en het allemaal beter weten. Wat in dit artikel wel wordt aangestipt is dat het kabinet moet benadrukken wat we samen al bereikt hebben en wat nog bereikt moet worden. Breek het in hapklare brokken op. Wachten op een vaccin is dan te abstract, ook omdat men denkelijk toch te optimistisch is over het tijdspad – eind van het jaar klinkt rijkelijk vroeg. En je kan je rustig afvragen of mensen er gebruik van maken. Er moet perspectief zijn.

energie

De goede raad

Aan het eind komt het moois, zo ook in dit artikel:

Geef elke dag een doel, hoe concreter, hoe beter. En plan leuke dingen in, hoe klein ook.

Ik word best wel enthousiast van zoiets, daar krijg ik wel energie van. Iedereen kan dat. Mijn doel voor vandaag? Ik krijg gasten, we gaan Catan spelen en ik heb beloofd dat ik nasi goreng ga maken. Heerlijk, in de keuken rommelen.

*Hoe goed kan de mens zonder perspectief? Analyse: psychisch welzijn tijdens corona / Haro Kraak. – De Volkskrant, 5 september 2020.

De puntjes op de i zetten

Twee weken geleden besloot ik dat het kon. Twee kg afvallen in twee weken. Nou is het theoretisch ook mogelijk, maar het is niet gelukt. Twee ons afgevallen. Dat was het resultaat. En aangezien ik niet echt weet waar het nou is mis gegaan, ben ik van plan een tijdje Myfitnesspal weer in te vullen. Het streefgewicht heb ik een beetje aangepast. Het is leuk te streven naar 75 kg, maar dat ga ik weer doen als ik onder die 90 kg zit. Het is dus aangepast naar 79 kg en dan mag ik van Myfitnesspall 1420 calorieën per dag. Tellen maar weer, het wordt een beetje makkelijker, want ik kwam eigenlijk elke dag over die 1280 calorieën heen.

Schrikken

Ik vermoed dat het schrikken wordt. Ik heb zo langzamerhand best wel door wat gezond is en wat niet, maar het gevaar zit gewoon in de extraatjes. De pinda’s, de glazen wijn, en andere oh zo lekkere dingen die regelrecht aan je heupen gaan zitten. Dat portie kibbeling op de zaterdag zal ook niet best zijn vermoed ik. Daar ga ik maar geen calorieën van tellen (❁´◡`❁). Het enige wat helpt is doorzetten.

En sporten?

Ook dat. Het gaat wennen worden bij Mulder, zelfs al is het een gezellige club, maar ik moet gewoon een nieuwe routine opbouwen. Zondag wil ik de eerste keer Milon gaan doen. Komende week zal door het rioolgebeuren niet echt een routine mogelijk zijn, maar de week daarop wel. We komen er wel.

Nieuwe ervaring bij Mulder

De eerste keer. Vanmiddag had ik een afspraak bij Mulder Sport. Ik wist niet goed wat ik ervan moest verwachten. Introductie? De rondleiding had ik al gehad. Maar ik denk dat ik nog wel zal dwalen komende weken. Vanmiddag was het in ieder geval lekker, want ik kreeg een best wel stevige training onder leiding van een personal trainer. De eerste keer wegen was in ieder geval goed, ik was ten opzichte van maandag wel 1 ons afgevallen 😊. Nou is dat helaas nog steeds 1,1 kg hoger dan ik wilde, want de afspraak was eigenlijk dat ik aanstaande vrijdag 2 kg lichter zou zijn, maar dat is dus niet gelukt. Ik heb nog 1 dag om er wat aan te doen. Verder werkt Mulder ook met een app voor reserveringen die ik net heb gedownload en waar ik nog niet helemaal uit ben. Waar ik wel achter ben gekomen is dat ze leuke groepslessen hebben, en ook buitensport. Dat lijkt me ook heel leuk om te doen. Dat is op donderdag en vrijdag. Zwemmen kan ook, want op dinsdag, woensdag en vrijdag hebben ze van 8 tot 9 ‘s ochtends baantjes zwemmen. Ook is er Aqua Zumba en Aquarobics, maar dat ga ik denk ik overslaan. Zumba vind ik in de zaal niets aan, dus waarom zou het in het water leuk zijn?

Eén ding weet ik wel, een nieuwe sportschool kan best wel eens een goede impuls zijn voor mijn sporten. Ik was er het laatste jaar niet echt meer mee bezig. Wel yoga en zwemmen, maar verder geen fitness in de zaal. De trainingen bij Pedro deed ik wel, maar daar kan ik waarschijnlijk meer profijt van krijgen, als ik in mijn eigen trainingen wat serieuzer bezig ben. ik verheug me er eigenlijk wel op.

Dag oude sportschool, op naar een andere sportschool

Een afsluiting van een tijdperk is het. Jarenlang ben ik lid geweest van deze sportschool. Eerst heette het Fitness First, vervolgens werd het Health City. Nu wordt het dus per 1 september Basic Fit zonder zwembad en dat was genoeg voor mij. Het grote pluspunt van deze sportschool was het zwembad en dat gaat dicht.

Geschiedenis

Het eerste weegbonnetje in mijn notitieboek is van 24 augustus 2008, dus rond die tijd ben ik lid geworden. Twaalf jaar! Er zijn tijden geweest dat ik Health City zwaar gesponsord heb, pas de laatste jaren heb ik veel gesport. In al die tijd ben ik maar twee maanden uit de running geweest. In 2018 heb ik door mijn darmkanker mijn lidmaatschap twee maanden stop gezet. Ik heb met drie personal trainers gewerkt, Nanda, Pedro en Bert. Ik heb kilometers geroeid, nog meer kilometers op de loopband gestaan, lopend en rennend. Op de crosstrainer heb ik ook aardig wat uurtjes gestaan. De groepslessen heb ik veel bezocht. Hoofdzakelijk Body Balance, maar ook Zumba, yoga, Pilates en Body Attack. Ik heb me jaren voorgenomen ook eens RPM te gaan doen, maar dat is bij een voornemen gebleven. Ik heb souvenirs. Mijn pasje, een bidon van Fitness First, een bidon van Health City en een Health City handdoek. Oh, en tientallen weegbonnetjes, waarvan ik heel veel in een boek heb geplakt en ook heel veel heb gefotografeerd. Dat blijft dus over van twaalf jaar lidmaatschap.

sportschool
Afbeelding van Joanna Dubaj via Pixabay

Mulder Sport

Aanstaande woensdag heb ik een afspraak bij Mulder Sport. Dan krijg ik daar een introductie. Voor de Milon cirkel heb ik twee proeflessen gehad en dat kan ik een paar keer per week doen. Voor de rest ga ik even kijken. Ze hebben in ieder geval groepslessen, waaronder yoga en dat lijkt me toch weer heerlijk. Ik ben benieuwd hoe het gaat worden, ik heb in ieder geval een gezellige indruk gekregen bij de proeflessen.

Over zin hebben en doorzetten

Ik had het er vanmiddag over met een vriendin. Ik vertelde haar dat ik me had aangemeld bij Mulder Sport en dat gewoon meteen voor een jaar had gedaan. Want, zo vertelde ik haar, ik ken dat, anders gebeurt er gewoon niets. Plus dat ik meteen een kennismakingsafspraak heb met een trainer die me van alles gaat vertellen. Dat gaat woensdagmiddag gebeuren. En dan kan ik fijn aan de gang daar met de Milon cirkel, gewoon fitness, groepslessen en ik hoop ook zwemmen.

Energie hebben

Het is al een tijdje een probleem. In het begin van de coronaperiode kwam het echt door het ongewone dat ik echt totaal geen zin had. Nu gaat dat wel beter, maar er zijn nog steeds periodes dat ik denk, de groeten, ik doe gewoon niks. Dan heb ik gewoon geen energie om ook maar iets te doen. En voor sommige dingen die bijvoorbeeld onder werk vallen, moet ik echt gewoon zin maken. Ik ben namelijk erg goed in dingen voor me uit schuiven. Het goede voornemen voor deze week is dus zo’n schuifding onder handen nemen en ermee door te zetten.

Afbeelding van AJS1 via Pixabay

Bloggen, zin hebben en doorzetten

Ik blog dus al bijna zes maanden elke dag. Elke dag! En er zijn inderdaad dagen bij dat ik denk, oh help, wat moet ik nu weer doen, of: ik heb geen zin. En toch staat dat blog er, elke dag. Het is eigenlijk wonderlijk als je erover nadenkt.

Nog even aan de gang met sporten

Mijn schema liep een beetje door elkaar deze week. Ik was serieus van plan wat meer te gaan sporten en dat lukte niet. Het is mijn laatste week lidmaatschap bij Health City en ik wilde dus eigenlijk nog wat genieten van de wellness en het zwembad. Helaas speelde mijn knie dusdanig op dat ik toch maar naar de dokter ben gegaan. Waarschijnlijk een knieband die iets niet leuk heeft gevonden. Mijn knie is wat dikker, er zit vocht in en ik heb een spuit gekregen met een ontstekingsremmer. Als ik dus wat wil doen, moet ik echt even uitkijken. Maar zwemmen ga ik dit weekend, al is het elke dag. Maandag zeker, want dan neem ik met een enorme plons afscheid van het zwembad.
Maandag wordt ook de laatste dag dat ik die weegschaal met bonnetje kan gebruiken, dus dat ga ik maar doen. Kijken of een week uitkijken heeft geholpen.

Mulder sport

Wat deze week ook gaat gebeuren is mijn inschrijving bij Mulder Sport. Er is eigenlijk geen reden om het niet te doen. Ik weet gewoon dat als ik me niet inschrijf er gewoon niets gebeurt. Inschrijven dus. Hartstikke handig zo’n sportschool dicht bij. Tien minuten fietsen, ik kan ‘s morgens even gaan. Sporten dus. En afvallen dus. Hoewel de ervaring leert dat het lastiger wordt naarmate ik ouder werd. Aankomen is makkelijker, zal ik maar zeggen.

Wat wordt het dus deze week?

Dit weekend naar Mulder Sport. Maandag op kantoor werken en bij Health City trainen en zwemmen. Dinsdag tot en met donderdag thuiswerken en op één van die dagen ook daar trainen. Het wordt een mooie en hoop ik ook droge week. Vandaag was het niet zo droog.

Update nummer 328

Dag nummer vier van een korte vakantie. En blijkbaar had ik behoefte aan niets doen, want ik heb bijzonder weinig gedaan. Als ik mijn berichten van de afgelopen dagen terug lees, zie ik veel over weinig. Nou hielp gisteren die lekke band niet. Ik was van plan van Kijkduin naar Scheveningen te fietsen, daar wat te drinken en dan weer naar huis te gaan, maar dat kon ik mooi vergeten. Bij Kijkduin liep die missie al lek.
Vandaag kwam eerst mijn werkster en dan raak ik eigenlijk automatisch aan de schoonmaak, want ze heeft altijd wel wat te melden, wat ik moet doen. Vandaag heb ik mijn bed leeggehaald, meteen gewassen en vanavond weer op mijn bed gegooid. En daarmee was mijn werkzaamheid eigenlijk afgelopen. Ik heb vandaag gelezen, heel veel jeugdnostalgie, aangezien ik Sue Barton uit de boekenkast had gehaald. De Nederlandse edities bleken niet op Goodreads te staan, dus dat heb ik gedaan. Vroeger deed ik al niet lang over die boekjes, nu helemaal niet. Ik heb er drie gelezen vandaag.

20200824a_Sue_Barton

Twee delen van de serie zijn niet in mijn bezit, namelijk deel 3, Sue Barton, wijkverpleegster en deel 6, Sue Barton en haar gezin. Ik heb er nog twee liggen, die gaan er morgenavond doorheen, want morgen is mijn vakantie weer om en mag ik weer aan het werk. Morgen ga ik er ook over nadenken, of ik ooit nog actief word. Ook ga ik er over nadenken of ik met mijn pijnlijke knie – al ruim een week – naar de dokter ga. Het is een beetje vervelend aan het worden.

Toerist in eigen stad

Het regende vanochtend, en dat deed me al vrezen voor mijn dagbesteding, want ik wilde eigenlijk gaan fietsen. Ik had een wild plan om naar Hoek van Holland te fietsen, een afstand van 16 km. Voor iemand die gewend is dagelijks 26 km te fietsen, moet dat te doen zijn. Maar dankzij wat dreigende wolken besloot ik het plan te veranderen en naar Kijkduin te fietsen en daarvandaan door de duinen, naar Scheveningen. Toerist in eigen stad. Zo gezegd, zo gedaan, lekker weertje, voor de zekerheid een jasje mee, flesje water, E-reader, zonnebril. Naar Kijkduin. Daar fietste ik de duinen in. Onderweg stopte ik bij een gedicht dat op een muur was geplaatst.

20200823a_kijkduin
Eric Wisse

terugkeer naar het Stille Strand
bijzaken verwaaien

zee golft door in duinen
branding ruist in de kruinen

hier is ruimte
om lief te hebben

Bewijst maar weer dat je kunst overal kunt vinden. Het gedicht bracht me trouwens geen geluk. Ik stapte weer op mijn fiets en tien meter verder stapte ik weer af, want het hobbelde wel heel erg. Mijn achterband bleek al aardig leeg te zijn. Ik ben maar terug gereden naar Kijkduin, dat was dichterbij dan Scheveningen. En daar heb ik gebruik gemaakt van de pechverzekering die ik bij mijn elektrische fiets heb. Twintig minuten later was er iemand van de ANWB die met veel moeite het gaatje plakte dat dicht bij het ventiel zat en me aanraadde een nieuwe binnenband te nemen. Hij had gelijk. Voor ik thuis was, liep de band weer leeg. Dat toerist in eigen stad spelen, dat komt nog wel een keer, ditmaal graag met hele band.