Het is mijn dag niet vandaag

Je hebt het wel eens. Ik loop vanochtend naar buiten om naar de sportschool te gaan, het begint te spetteren, ik denk, het valt wel mee. Tegen de tijd dat ik bij mijn fiets was, goot het. Terug naar huis dus om mijn regenjas te halen. Vervolgens door naar de sportschool, waar de lift is uitgeschakeld: drie verdiepingen omhoog lopen. De training kwam ik door en was zelfs lekker. Daarna door naar Health City, waar ik erachter kwam dat mijn badpak nog keurig thuis over de lijn hing. Ik ben ditmaal fijn uitgebreid in de sauna geweest. Terug bij mijn fiets kon ik mijn sleutel niet vinden. Ik had mijn sleutelbos van mijn regenjas naar mijn tas overgezet en blijkbaar was die fietssleutel niet meegekomen. Gelukkig – want ik kreeg als visioenen van mondkapje kopen en de tram nemen – had de sportschool de sleutel gevonden. Terug thuis vond ik het wel goed geweest. Lunch, even wat plastic en flessen wegbrengen – morgen worden de boodschappen gebracht – en dan niets.

batterij

Batterij

Een tijd geleden had ik het er met een vriendin over en nu loop ik tegen dezelfde situatie aan. Mijn reserve batterij is de afgelopen weken weer helemaal leeggelopen, door slecht slapen en gedoe met medicijnen waardoor ik me eerder slechter dan beter ging voelen. Daardoor voel ik me al weken niet top. En dat rolt door in alles, mijn energieniveau is laag, ik voel me de meeste tijd niet echt goed en ben aan het rommelen. Slecht in slaap vallen, als ik eenmaal slaap word ik drie keer wakker. Eén voordeel van geen reistijd, is dat ik die tijd kan bijslapen, maar dat helpt niet altijd. De batterij wordt niet meer opgeladen, ik begin elke dag op halve kracht. De sportschool is weer open, maar ik ben er nog niet veel geweest. De trainingen met Pedro, die houd ik wel bij. Dat is gericht, goed begeleid en daar voel ik me wel goed bij. En ik zou me er nog beter bij voelen als ik vandaag mijn badpak bij me had gehad. We gaan gewoon voort.

Op een mooie zonnige dag

Is er verbetering? Nou, in het weer in ieder geval, mijn energieniveau blijft wat laag. Het weer was vandaag zo extreem zonnig dat ik mijn activiteiten er ook maar op heb aangepast. Vanochtend heb ik gewerkt, vanmiddag heb ik wat dingen afgemaakt en voor de rest gewoon goed voor mezelf gezorgd. Mijn laptop vond op een gegeven moment dat hij maar moest gaan updaten en dat had ik ongeveer twee minuten voor die overnieuw zou opstarten in de gaten. En dan moet je snel zijn met allerlei dingen afsluiten. Die critical update die al een week niet lukt, was het trouwens niet. Die stond nog steeds open na opnieuw opstarten. Morgen op kantoor maar proberen.

energieniveau
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Het plan

Morgen wil ik vroeg naar kantoor, om de warmte een beetje voor te zijn. Er zijn een aantal dingen die ik in de bibliotheek moet opzoeken en doorsturen naar mijn klantjes. Daarna denk ik dat ik maar een middagje vrij neem, al was het alleen maar om ergens in de schaduw te gaan liggen. Mijn energieniveau is de hele week al niet optimaal, even uitrusten is goed. Volgende week is er weer een week. Vanavond nog de gebeurtenis van de week, namelijk de laatste persconferentie van premier Rutte vóór de zomervakantie, waar we zullen horen van welke restricties we bevrijd worden. Ik mag in ieder geval weer naar de sportschool vanaf 1 juli.

De dag zou beter kunnen zijn

Je hebt van die dagen dat je beter in bed kan blijven liggen. Het lukte vannacht niet echt om in slaap te vallen en toen ik eenmaal sliep was dat heel onrustig. Op tijd wakker worden lukte me niet. Dat heb je als je om zes uur wakker word en dan vervolgens weer in slaap valt. Als een zombie ben je dan. Met moeite sleepte ik me de deur uit en ging naar het Zuiderpark. Rondje sport, even bewegen, even fietsen, even tegen iemand aan kletsen die me vragen stelde over mijn weerstandsbanden en mijn elastiek. Ik knapte er van op. Het energieniveau was er nog niet helemaal, maar ik was hoopvol. Toen aan het werk, en dat was pech, want een aangekondigde update van een applicatie wilde niet vanzelf, dus ik moest bellen. Ik hing vervolgens een kwartier aan de telefoon met iemand van ICT die mijn laptop overnam, dolblij was met mijn kabel-internetverbinding en het voor me regelde. Jawel, aan het werk. En daar zakte het in, want het was vandaag allemaal gedoe van dingen verbeteren, uitzoeken en rommelen. Ik heb het op een gegeven moment opgegeven. Het is de joker voor vandaag. En nee, het is niet mijn kortste blog ooit, maar het is wel een hele korte. Morgen beter.

Een vreemde dag

Het begon al niet zo goed vannacht. Het was moeilijk in slaap te komen, en toen die wekker om half 8 ging, was ik niet blij. Het fietstochtje naar De Lier was wel lekker. Fris windje, nog niet zo warm, heerlijk. De sport bij Pedro was ook lekker, hard werken, en heerlijk mijn best doen. Nat van het zweet weer weggaan en het stuk naar Den Haag terug fietsen. Dan is die douche daarna serieus ontzettend lekker.
Vanmiddag was het andere koek, want mijn halfjaarlijkse controle was weer aan de beurt, dit maal in het Westeinde ziekenhuis. En daar was het vol met controles. Desinfectie aan het begin, temperatuur meten die sowieso laag was omdat ik er heen was gefietst en vervolgens wachten. Eerst bij de CT scan waar twee mensen voorgingen, vervolgens bij het bloedprikken waar heel veel mensen voorgingen en ik uiteindelijk bijna een half uur zat te wachten.

En nu?

De dag vooral rustig afsluiten, boek erbij, iets lekkers te drinken en rust. Want door die weinige slaap van vannacht ben ik eigenlijk gewoon moe en wordt het vandaag een korte blog.

Niks moet, niksen mag

Een hele week vrij gehad, dat was lekker, en ik heb allemaal leuke dingen gedaan. Zonder meer een leuke vakantieweek. Met vrienden Catan gespeeld. Gewonnen!!!!! En dat is heel belangrijk omdat het best een strategisch spel is en ik niet zo strategisch ingesteld ben.

Niksen

Vandaag

Vandaag ging het niet lekker. Vannacht sliep ik heel onrustig, ik ben meerdere keren wakker geworden, onder andere rond 6 uur en dan gaat het niet goed. Dat is gewoon te kort voor de wekker. Tel daarbij dat het regende vanochtend en mijn plan om richting kantoor Nootdorp te gaan was weg. Dus ik heb vanochtend de mail van een hele week weggewerkt en toen vond ik het genoeg. Ik heb mijn laptop afgesloten en ik ben gestopt. Ik ben benieuwd hoeveel minder ziekmeldingen er zijn van mensen die zich niet zo lekker voelen, maar zich niet ziek melden omdat ze toch al thuis zitten. Hee, morgen halen we het wel weer in.
Niks moet, niksen mag. En ik zit rustig te rommelen, Facebook spelletjes te spelen, een blog te schrijven, straks pak ik mijn boek erbij, morgen weer werk. Ik ben even buiten geweest, naar een kaart makende vriendin die een schattige kaart heeft gemaakt voor mijn nieuwste achterneefje, nu een week oud. Die gaat morgen op de post. En deze week ga ik naar kantoor, maar nu even niet. Nu mag ik niksen van mezelf, het is goed zo.

Rustige zondag

Het weer was niet zo geweldig vandaag, bleef een beetje druilerig. Maar het maakte niet uit, een vriendin zou langs komen, nog voor mijn verjaardag en we hebben eigenlijk een heel leuke middag gehad. Beiden hadden we niet veel energie, dus het was wel goed zo.

Normale zondag

Normaal zouden we dus op zo’n dag het centrum van Den Haag gaan bezichtigen, winkels binnenlopen en lekker rondkijken. Vervolgens zou er een lunch aan te pas komen met muntthee erbij, traditie. Dan nog meer winkels en het zou een leuke dag zijn. Nu, met alle coronamaatregelen hadden we dus afgesproken dat ze bij mij zou lunchen en dat we misschien een stuk zouden wandelen. Die lunch werd dus een pastasalade, heel simpel, pasta, komkommer, snoeptomaatjes, klein blikje tonijn, salade uitjes, en geitenkaas. De munt had ik ook in huis gehaald.

Vandaag

Rust, thee, filmpjes en praten, voornamelijk over corona en dergelijke. Dat we geen van beiden de maatregelen helemaal begrepen. Haar werk, mijn werk, vooruitzichten voor werk van beiden. Zij werkt in de toeristenindustrie dus dat is helemaal ingestort. Mijn werk gaat ook niet zo florissant, maar we leven nog wel. Films, we hadden geen van beiden behoefte aan spannende dingen, dus wat hebben we gekeken? Nou The lady and the Highwayman, een film die eruit ziet of er bezuinigd is op de gezichtsuitdrukkingen, maar wel ontzettend lief en leuk is. En George and the Dragon, ik mag wel graag naar James Purefoy kijken in deze film die ook wat beter is qua acteren. Het budget was ook wat hoger, want die draak zag er leuk uit.

George and the dragon

En we hadden het over afspraken. Beiden waren we het erover eens dat die plotselinge leeg geveegde agenda zijn voordelen had. Geen verplichtingen, geen afspraken, geen – ik moet om 4 uur ergens zijn elke week – het heeft wel iets. Als je dan aan het eind weer afspraken kan maken, hoeft dat niet meer elke dag. Het nieuwe normaal vind ik nog steeds iets dat niet helemaal te verteren valt, maar het kan wel een deel van de rest van je leven worden. Het leven verandert, laat het ook ten goede zijn.

Blijven steken

Het viel me zomaar op gisteravond. Ik deed nieuwe kaarsen in de kandelaar en bedacht ineens, het is midden mei, waarom doe ik dit nog? Er hangt een stervormige kandelaar aan de gordijnroe die ik normaal al weg zou hebben gehaald. De rode kerstloper is drie weken geleden pas van tafel gegaan. Midden maart was het kaarsengedoe nog normaal, nu mag ik het wel eens opruimen.

Tijdsbesef

Het komt er eigenlijk op neer dat ik een beetje ben blijven steken in die winterperiode. Ik ben nu zover dat ik weer onthoud welke dag het is, maar ik heb een tijd gehad, dat ik af en toe dacht, is het nou woensdag of donderdag? Niet zo vreemd natuurlijk als alle dagen zo ongeveer hetzelfde zijn. Bovendien duurt het thuis werken al 57 dagen. Vandaag wist ik precies welke dag het was. Maandag, en ik heb ervan gebruik gemaakt. Er waren verschillende dingen die ik op kantoor moest doen, ik ben heen en weer gefietst en heb er ook een tijdje zitten werken.

tijd
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Winterjas

In maart had ik hem nog gedragen, die winterjas. En toen mocht hij in de kast blijven hangen, want ik hoefde niet meer dagelijks heen en weer te fietsen. Drie weken geleden heb ik hem opgeborgen. Hij was de hele tijd blijven hangen, want wanneer heb je nou een jas nodig als je niet naar buiten gaat. Ik ging naar het Zuiderpark in sportkleding en dat was wel fris, maar om die winterjas nou aan te trekken.

Kaarsen

Ik heb het nu maar opgeruimd, die kandelaars en kaarsen. Het is goed, ze mogen van het najaar weer op tafel.

Als je niets doet, gebeurt er ook niets

Ik zat even Facebook te kijken. Mag van mezelf. Werkdag afgesloten, morgen weer verder. Ik las een bericht in de Supersocial groep, een groep waar ik graag zit omdat er zinnige berichten staan. Waarin iemand opmerkte dat zoveel mensen stil lijken te staan en dat het tijd wordt weer in beweging te komen. Actie geeft reactie geeft actie. Als je niets doet gebeurt er ook niets. En daarvan ging ik wel aan. Even de persconferentie voor zijn, denk ik dan. Want vanavond gaat premier Rutte weer vertellen wat er wel en niet mag, en het ziet er naar uit dat we naar de kapper mogen. Dat schijnt belangrijk te zijn. Ik draai mijn haar wel in een knotje, lekker makkelijk. Sport was een tijdje mogelijk in Sky Health, één op één met Pedro, en plotseling mag dat weer niet. Ik ga het wel zien. Maar het ziet er gewoon naar uit dat het komende jaar een raar jaar wordt. Voor de rest ben ik er niet optimistisch over. Dus even wat positieve energie voor een lijstje.

actie

Actie

  • Mijn bedrijf doet mee aan die LinkedIn cursussen. Daar ga ik weer eens in grasduinen.
  • Via de Koninklijke Bibliotheek heb ik een inlog voor Academieportal gekregen, waar je allerlei cursussen kan doen. Van alles: een korte cursus geluk, sport en voeding, yoga, spreekwoorden. Je kan het zo gek niet noemen. Ga ik ook wat mee doen.
  • Mijn verhaal in 20 afleveringen: op 12 april mee begonnen, 13 april een tweede aflevering en sindsdien niet meer. Er volgen meer afleveringen.
  • Me niet ergeren aan de uitkomst van de persconferentie vanavond, ik weet gewoon dat het gaat tegenvallen. Kijken, in me opnemen en er iets mee doen. Geen idee wat, maar iets.
  • Ik hoop dat we begin juni met de Catanclub zoals al in december gepland een lang weekend naar een huisje kunnen.
  • Die week Landal Park met beste vriendin E in november, die mag van mij ook doorgaan.
  • Dat deze nieuwe energie mag doorgaan, dat zou ik ook wel leuk vinden.

En wat vinden jullie? Nog goede ideeën? Hoe sta je er zelf in? Dit is zo’n ontzettend vreemde tijd die nooit iemand heeft meegemaakt. Hoe weet je hoe je eruit gaat komen?

De broodnodige energie

Heb ik meer energie? Nou nee, eigenlijk niet. Het helpt niet dat ik op het moment weer de neiging heb tot diep in de nacht Star Trek Voyager te bingen. Leuke serie, maar op een wakker moment is die serie nog leuker. Om half drie ben ik naar bed gegaan, omdat ik toen op de bank in slaap viel. En wat gebeurt er dan overdag? Juist ja, het is nu 15.20 en ik zit op een ongelooflijke manier te geeuwen. Sport heb ik uitgesteld tot morgenochtend en vandaag gebeurt er niets meer. Conclusie: laat naar bed gaan doet niets goeds voor mijn energieniveau.

energie
Afbeelding van PIRO4D via Pixabay

Ga ik het beter doen?

Moet ik even gaan verwijzen naar al die stukken over goede voornemens? Het blijft een beetje vallen en opstaan. En ook een beetje een vicieuze cirkel. Waar krijg ik energie van? Van bewegen. Wat kan ik nu weinig doen? Bewegen. Het is fijn natuurlijk dat ik geen twee uur reistijd meer heb per dag, maar het punt was wel dat die reistijd fijn is om jezelf over te schakelen naar een andere situatie, namelijk je werkplek of je thuisplek. Op je werk ben je aan het werk en thuis ben je thuis. Dat klinkt heel simplistisch, maar ik denk niet dat ik de enige ben die af en toe moeite heeft aan het werk te gaan, juist omdat die laptop thuis op mijn eettafel staat, in plaats van in het kantoor in Nootdorp op een bureau. En er zit niets anders op dan het gewoon te accepteren, omdat die thuiswerksituatie tot 20 mei gaat duren. In de afgelopen weken ben ik één keer naar het kantoor gegaan, en dat was wel lekker. En is misschien ook wel voor herhaling vatbaar.

Alle dagen samen

Ik was vandaag bezig met mijn boodschappenlijstje en het viel me op dat ik vrij weinig nodig had. Ja, kwark, na de bezorgramp van AH waarin drie bakken kwark waren gesneuveld, maar voor de rest? Weinig. En ik zat ook te bedenken, wat ga ik eens eten vanavond. Hetgeen me elke keer gebeurt deze weken. Ik leef van dag tot dag, heb af en toe moeite te ontdekken welke dag het is, en denk elke dag weer, wat ben ik van plan met eten?

Menu

Ik ben al jaren gewend om elke week even te kijken, wat heb ik nog, wat moet ik aanschaffen, wat ga ik eten komende week. Meestal weet ik globaal wel wat er op het menu komt in een week. Nu niet. Zo rond het middaguur ga ik eens denken over het avondeten. De ene dag gaat over in de andere. Maakt het nog uit? Maandag, dinsdag, woensdag? Oh, maandag ben ik thuis, aardappeltjes, groente. Dinsdag, yogadag, daarna even door naar de Chinees en daar eten. Woensdag thuis, ik heb courgette en nog wat andere dingen en kan makkelijk een pasta maken. Helemaal veranderd met die quarantaine. Normaal liep ik even snel de Appie in om iets te halen wat ik nog miste. Nu doe ik dat niet door dat gedoe met het winkelwagentje.

menu

Komende week

Ik heb vanmiddag toch maar even gekeken. Wat heb ik in huis? Wat ben ik komende week van plan? Is het nodig voor de hele week in huis te halen? Laat ik eens kijken of ik leuke recepten tevoorschijn kan toveren. Kookboeken zat. Dus ik heb nu tot ongeveer dinsdag in beeld wat het diner is. En dan ga ik weer kijken en een nieuw menu in elkaar draaien. Heeft iemand nog lekkere suggesties?

Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor van alles, boeken, #WOT en zo meer reserveer. Dit is aflevering 17 en aflevering 16 kan je hier vinden.