Nog zo’n kort bericht

Vanochtend was ik keurig netjes op tijd uit bed om de meneer van de riolering te verwelkomen. Die lui beginnen namelijk gewoon om 8 uur en ik dus ook. Dat karwei gaat gestaag en ik heb er eigenlijk weinig last van. Het was in mijn vooruitzicht een enorme berg. Zo zie je maar weer. Het pluspunt van de dag.

een mens lijdt het meest

Voor de rest ging de dag eigenlijk niet zo gesmeerd, want ik heb het tot halverwege de dag volgehouden en toen besloot ik te stoppen met werk. Ik voelde me niet lekker en het ging niet lekker. Halverwege de middag heb ik een powernapje gedaan, daarna voelde het al stukken beter. En nu ben ik bezig met rommelen. Lekker in Canva een tegeltje maken, want dat is leuk. Verzinnen wat ik nu weer voor focus keyphrase ga gebruiken, WordPress is af en toe lastig. Margrieten lezen, want ik heb geen zin in iets anders. In Librarything kijken naar alle tags die ik heb gebruikt – dat zijn er veel. Alvast besluiten dat ik vanavond een simpele pastasalade ga maken, lekker, gezond en heel makkelijk. Lekker even kletsen met vriendin W over van alles en nog wat, waarbij we allebei besloten dat het toch wel leuk is om even te kunnen praten. En morgen? Morgen zie ik wel weer.

Het is kort vandaag

Het is namelijk gewoon een rommeldag geweest. Dat lag in de eerste plaats aan de rioolrenovatie die deze week gebeurt in mijn huis en dat boven en onder mij. Ik heb een chemisch toilet in mijn rommelkamer staan, want de badkamer is verboden gebied deze week. De gang en badkamer zijn beplakt met een beschermende folie. Het was vandaag eigenlijk werksterdag, maar dat ging natuurlijk niet door. En voor de rest was het qua werk ook rommelig. Ik had voor de eerste keer in zes maanden een groupmeeting, in Microsoft Teams, en dat was eigenlijk wel noodzakelijk. Voor de rest heb ik het eigenlijk rustig gehouden vandaag, want ik voelde me niet top en zat echt niet goed in mijn energie. En dat is dus ook de reden dat ik vandaag een kort verhaal houd, want ik heb even geen energie om iets ingewikkelds te verzinnen. Rust dus.

Mooie dingen

Ik ben begonnen in Weg van de angst, van Rom Molemaker, een schrijver waar ik nog nooit van had gehoord. Het is een verrassing en het leest als een trein. Interessant boek, en dan te bedenken dat ik het uit de minibieb op het Monnickendamplein heb gehaald. Dat is een pluspunt voor vandaag.

Zin hebben, deel 3

Ik las vanochtend de Volkskrant. Het is mijn zaterdagritueel, de Volkskrant en het Financieele Dagblad in papier lezen. Ik vind het heerlijk, het is pure ontspanning. Eén artikel viel me op, er werd gesproken over hoe goed de mens kan zonder perspectief*. Kern van het verhaal: kunnen we wel zonder die stip op de horizon? Normaal – lang geleden – heb je allerlei stippen op de horizon. Maar feestjes, partijen, bruiloften, toneelstukken, sport, weekendjes uit, vakanties, borrels, alles is afgelast. Dag sociaal leven. Zeker in het begin had ik geen idee wat ik er mee moest en had ik ook gewoon nergens zin in. Er was ook niets om naar uit te kijken en dat blijkt juist hetgene te zijn waar je brein blijkbaar naar verlangt. De schrijver heeft er zelfs een mooi citaat voor van de Engelse schrijver Samuel Johnson:

Geluk komt van de ‘verwachting van een verandering’, niet van de verandering zelf – zodra die er is, verlangen we naar de volgende.

Is dat misschien de reden waarom de voorpret van een vakantie vaak nog leuker is dan de vakantie zelf? Voorbereiding, inlezen over een land, beslissen waar je heen wilt, wat je wilt doen, en vooraf al genieten van het totaal andere leventje voor een korte tijd.

Perspectief

Heb ik er verstand van? Welnee, ik ben één van die 17 miljoen communicatiespecialisten die naar premier Rutte kijken en het allemaal beter weten. Wat in dit artikel wel wordt aangestipt is dat het kabinet moet benadrukken wat we samen al bereikt hebben en wat nog bereikt moet worden. Breek het in hapklare brokken op. Wachten op een vaccin is dan te abstract, ook omdat men denkelijk toch te optimistisch is over het tijdspad – eind van het jaar klinkt rijkelijk vroeg. En je kan je rustig afvragen of mensen er gebruik van maken. Er moet perspectief zijn.

energie

De goede raad

Aan het eind komt het moois, zo ook in dit artikel:

Geef elke dag een doel, hoe concreter, hoe beter. En plan leuke dingen in, hoe klein ook.

Ik word best wel enthousiast van zoiets, daar krijg ik wel energie van. Iedereen kan dat. Mijn doel voor vandaag? Ik krijg gasten, we gaan Catan spelen en ik heb beloofd dat ik nasi goreng ga maken. Heerlijk, in de keuken rommelen.

*Hoe goed kan de mens zonder perspectief? Analyse: psychisch welzijn tijdens corona / Haro Kraak. – De Volkskrant, 5 september 2020.

Over zin hebben en doorzetten

Ik had het er vanmiddag over met een vriendin. Ik vertelde haar dat ik me had aangemeld bij Mulder Sport en dat gewoon meteen voor een jaar had gedaan. Want, zo vertelde ik haar, ik ken dat, anders gebeurt er gewoon niets. Plus dat ik meteen een kennismakingsafspraak heb met een trainer die me van alles gaat vertellen. Dat gaat woensdagmiddag gebeuren. En dan kan ik fijn aan de gang daar met de Milon cirkel, gewoon fitness, groepslessen en ik hoop ook zwemmen.

Energie hebben

Het is al een tijdje een probleem. In het begin van de coronaperiode kwam het echt door het ongewone dat ik echt totaal geen zin had. Nu gaat dat wel beter, maar er zijn nog steeds periodes dat ik denk, de groeten, ik doe gewoon niks. Dan heb ik gewoon geen energie om ook maar iets te doen. En voor sommige dingen die bijvoorbeeld onder werk vallen, moet ik echt gewoon zin maken. Ik ben namelijk erg goed in dingen voor me uit schuiven. Het goede voornemen voor deze week is dus zo’n schuifding onder handen nemen en ermee door te zetten.

Afbeelding van AJS1 via Pixabay

Bloggen, zin hebben en doorzetten

Ik blog dus al bijna zes maanden elke dag. Elke dag! En er zijn inderdaad dagen bij dat ik denk, oh help, wat moet ik nu weer doen, of: ik heb geen zin. En toch staat dat blog er, elke dag. Het is eigenlijk wonderlijk als je erover nadenkt.

Het is mijn dag niet vandaag

Je hebt het wel eens. Ik loop vanochtend naar buiten om naar de sportschool te gaan, het begint te spetteren, ik denk, het valt wel mee. Tegen de tijd dat ik bij mijn fiets was, goot het. Terug naar huis dus om mijn regenjas te halen. Vervolgens door naar de sportschool, waar de lift is uitgeschakeld: drie verdiepingen omhoog lopen. De training kwam ik door en was zelfs lekker. Daarna door naar Health City, waar ik erachter kwam dat mijn badpak nog keurig thuis over de lijn hing. Ik ben ditmaal fijn uitgebreid in de sauna geweest. Terug bij mijn fiets kon ik mijn sleutel niet vinden. Ik had mijn sleutelbos van mijn regenjas naar mijn tas overgezet en blijkbaar was die fietssleutel niet meegekomen. Gelukkig – want ik kreeg als visioenen van mondkapje kopen en de tram nemen – had de sportschool de sleutel gevonden. Terug thuis vond ik het wel goed geweest. Lunch, even wat plastic en flessen wegbrengen – morgen worden de boodschappen gebracht – en dan niets.

batterij

Batterij

Een tijd geleden had ik het er met een vriendin over en nu loop ik tegen dezelfde situatie aan. Mijn reserve batterij is de afgelopen weken weer helemaal leeggelopen, door slecht slapen en gedoe met medicijnen waardoor ik me eerder slechter dan beter ging voelen. Daardoor voel ik me al weken niet top. En dat rolt door in alles, mijn energieniveau is laag, ik voel me de meeste tijd niet echt goed en ben aan het rommelen. Slecht in slaap vallen, als ik eenmaal slaap word ik drie keer wakker. Eén voordeel van geen reistijd, is dat ik die tijd kan bijslapen, maar dat helpt niet altijd. De batterij wordt niet meer opgeladen, ik begin elke dag op halve kracht. De sportschool is weer open, maar ik ben er nog niet veel geweest. De trainingen met Pedro, die houd ik wel bij. Dat is gericht, goed begeleid en daar voel ik me wel goed bij. En ik zou me er nog beter bij voelen als ik vandaag mijn badpak bij me had gehad. We gaan gewoon voort.

Op een mooie zonnige dag

Is er verbetering? Nou, in het weer in ieder geval, mijn energieniveau blijft wat laag. Het weer was vandaag zo extreem zonnig dat ik mijn activiteiten er ook maar op heb aangepast. Vanochtend heb ik gewerkt, vanmiddag heb ik wat dingen afgemaakt en voor de rest gewoon goed voor mezelf gezorgd. Mijn laptop vond op een gegeven moment dat hij maar moest gaan updaten en dat had ik ongeveer twee minuten voor die overnieuw zou opstarten in de gaten. En dan moet je snel zijn met allerlei dingen afsluiten. Die critical update die al een week niet lukt, was het trouwens niet. Die stond nog steeds open na opnieuw opstarten. Morgen op kantoor maar proberen.

energieniveau
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Het plan

Morgen wil ik vroeg naar kantoor, om de warmte een beetje voor te zijn. Er zijn een aantal dingen die ik in de bibliotheek moet opzoeken en doorsturen naar mijn klantjes. Daarna denk ik dat ik maar een middagje vrij neem, al was het alleen maar om ergens in de schaduw te gaan liggen. Mijn energieniveau is de hele week al niet optimaal, even uitrusten is goed. Volgende week is er weer een week. Vanavond nog de gebeurtenis van de week, namelijk de laatste persconferentie van premier Rutte vóór de zomervakantie, waar we zullen horen van welke restricties we bevrijd worden. Ik mag in ieder geval weer naar de sportschool vanaf 1 juli.

De dag zou beter kunnen zijn

Je hebt van die dagen dat je beter in bed kan blijven liggen. Het lukte vannacht niet echt om in slaap te vallen en toen ik eenmaal sliep was dat heel onrustig. Op tijd wakker worden lukte me niet. Dat heb je als je om zes uur wakker word en dan vervolgens weer in slaap valt. Als een zombie ben je dan. Met moeite sleepte ik me de deur uit en ging naar het Zuiderpark. Rondje sport, even bewegen, even fietsen, even tegen iemand aan kletsen die me vragen stelde over mijn weerstandsbanden en mijn elastiek. Ik knapte er van op. Het energieniveau was er nog niet helemaal, maar ik was hoopvol. Toen aan het werk, en dat was pech, want een aangekondigde update van een applicatie wilde niet vanzelf, dus ik moest bellen. Ik hing vervolgens een kwartier aan de telefoon met iemand van ICT die mijn laptop overnam, dolblij was met mijn kabel-internetverbinding en het voor me regelde. Jawel, aan het werk. En daar zakte het in, want het was vandaag allemaal gedoe van dingen verbeteren, uitzoeken en rommelen. Ik heb het op een gegeven moment opgegeven. Het is de joker voor vandaag. En nee, het is niet mijn kortste blog ooit, maar het is wel een hele korte. Morgen beter.

Een vreemde dag

Het begon al niet zo goed vannacht. Het was moeilijk in slaap te komen, en toen die wekker om half 8 ging, was ik niet blij. Het fietstochtje naar De Lier was wel lekker. Fris windje, nog niet zo warm, heerlijk. De sport bij Pedro was ook lekker, hard werken, en heerlijk mijn best doen. Nat van het zweet weer weggaan en het stuk naar Den Haag terug fietsen. Dan is die douche daarna serieus ontzettend lekker.
Vanmiddag was het andere koek, want mijn halfjaarlijkse controle was weer aan de beurt, dit maal in het Westeinde ziekenhuis. En daar was het vol met controles. Desinfectie aan het begin, temperatuur meten die sowieso laag was omdat ik er heen was gefietst en vervolgens wachten. Eerst bij de CT scan waar twee mensen voorgingen, vervolgens bij het bloedprikken waar heel veel mensen voorgingen en ik uiteindelijk bijna een half uur zat te wachten.

En nu?

De dag vooral rustig afsluiten, boek erbij, iets lekkers te drinken en rust. Want door die weinige slaap van vannacht ben ik eigenlijk gewoon moe en wordt het vandaag een korte blog.

Niks moet, niksen mag

Een hele week vrij gehad, dat was lekker, en ik heb allemaal leuke dingen gedaan. Zonder meer een leuke vakantieweek. Met vrienden Catan gespeeld. Gewonnen!!!!! En dat is heel belangrijk omdat het best een strategisch spel is en ik niet zo strategisch ingesteld ben.

Niksen

Vandaag

Vandaag ging het niet lekker. Vannacht sliep ik heel onrustig, ik ben meerdere keren wakker geworden, onder andere rond 6 uur en dan gaat het niet goed. Dat is gewoon te kort voor de wekker. Tel daarbij dat het regende vanochtend en mijn plan om richting kantoor Nootdorp te gaan was weg. Dus ik heb vanochtend de mail van een hele week weggewerkt en toen vond ik het genoeg. Ik heb mijn laptop afgesloten en ik ben gestopt. Ik ben benieuwd hoeveel minder ziekmeldingen er zijn van mensen die zich niet zo lekker voelen, maar zich niet ziek melden omdat ze toch al thuis zitten. Hee, morgen halen we het wel weer in.
Niks moet, niksen mag. En ik zit rustig te rommelen, Facebook spelletjes te spelen, een blog te schrijven, straks pak ik mijn boek erbij, morgen weer werk. Ik ben even buiten geweest, naar een kaart makende vriendin die een schattige kaart heeft gemaakt voor mijn nieuwste achterneefje, nu een week oud. Die gaat morgen op de post. En deze week ga ik naar kantoor, maar nu even niet. Nu mag ik niksen van mezelf, het is goed zo.

Rustige zondag

Het weer was niet zo geweldig vandaag, bleef een beetje druilerig. Maar het maakte niet uit, een vriendin zou langs komen, nog voor mijn verjaardag en we hebben eigenlijk een heel leuke middag gehad. Beiden hadden we niet veel energie, dus het was wel goed zo.

Normale zondag

Normaal zouden we dus op zo’n dag het centrum van Den Haag gaan bezichtigen, winkels binnenlopen en lekker rondkijken. Vervolgens zou er een lunch aan te pas komen met muntthee erbij, traditie. Dan nog meer winkels en het zou een leuke dag zijn. Nu, met alle coronamaatregelen hadden we dus afgesproken dat ze bij mij zou lunchen en dat we misschien een stuk zouden wandelen. Die lunch werd dus een pastasalade, heel simpel, pasta, komkommer, snoeptomaatjes, klein blikje tonijn, salade uitjes, en geitenkaas. De munt had ik ook in huis gehaald.

Vandaag

Rust, thee, filmpjes en praten, voornamelijk over corona en dergelijke. Dat we geen van beiden de maatregelen helemaal begrepen. Haar werk, mijn werk, vooruitzichten voor werk van beiden. Zij werkt in de toeristenindustrie dus dat is helemaal ingestort. Mijn werk gaat ook niet zo florissant, maar we leven nog wel. Films, we hadden geen van beiden behoefte aan spannende dingen, dus wat hebben we gekeken? Nou The lady and the Highwayman, een film die eruit ziet of er bezuinigd is op de gezichtsuitdrukkingen, maar wel ontzettend lief en leuk is. En George and the Dragon, ik mag wel graag naar James Purefoy kijken in deze film die ook wat beter is qua acteren. Het budget was ook wat hoger, want die draak zag er leuk uit.

George and the dragon

En we hadden het over afspraken. Beiden waren we het erover eens dat die plotselinge leeg geveegde agenda zijn voordelen had. Geen verplichtingen, geen afspraken, geen – ik moet om 4 uur ergens zijn elke week – het heeft wel iets. Als je dan aan het eind weer afspraken kan maken, hoeft dat niet meer elke dag. Het nieuwe normaal vind ik nog steeds iets dat niet helemaal te verteren valt, maar het kan wel een deel van de rest van je leven worden. Het leven verandert, laat het ook ten goede zijn.