Theater: #WOT deel 18

De #WOT voor deze week is er eentje waar ik graag aan mee schrijf. Martha bedacht deze terwijl ze in het theater zat, zeer toepasselijk dus. Het is een plek waar ik ook graag zit, niet alleen om te kijken, maar ook om te spelen. Daarom, voor deze #WOT: de theaters waar ik heb gespeeld in mijn 25-jarige carrière.

Theater ~ 1) Aanstellerij 2) Bioscoop 3) Cabaret 4) Gebouw voor kunst 5) Gebouw voor toneel 6) Komedie 7) Podiumkunst 8) Schouwburg 9) Toneel 10) Toneelgezelschap 11) Toneelkunst 12) Uitgaansgelegenheid.

De Poort

Het eerste theater waar ik 25 jaar geleden in heb gespeeld was De Poort. Een vestzaktheater in het centrum van Den Haag, met plek voor 72 mensen. Ik heb er niet alleen diverse malen gespeeld, maar ook talloze voorstellingen bekeken, want driekwart van de Haagse amateurverenigingen speelden daar. Het theater werd helaas in 2005 gesloten met als gevolg verstrooiing van de groepen over het Haagse.

Ei

Ik heb een tijdje een eigen groep gehad met vrienden, theatergroep Ei. De eerste lokatie waar we speelden was een kerk in het Transvaal-kwartier in Den Haag. De verwarming werkte niet echt, het was begin oktober. Iedereen die reserveerde kreeg de aanwijzing om toch vooral een dik vest mee te nemen of anders een plaid voor over de benen. Het kon er flink koud worden en wij stonden daar op het toneel in zomerkleren, want het was een stuk van Heinrich Böll, Een slok aarde, waarin een aantal mensen op een eiland zaten. Dat eiland was warm volgens het verhaal. Met die groep heb ik ook in een scoutinggebouw gespeeld, we repeteerden daar ook. Ook konden we een tijdje in een zaal in een bejaardentehuis repeteren, maar we moesten daar dan ook spelen. We speelden zelfs nog in een echt theater, namelijk het Randstadtheater, de eigen behuizing van een collega toneelgroep.

Andere theaters

In de periode tussen Ei en Inter Nos heb ik bij twee groepen en in diverse zalen gespeeld. Eén van de leukste theaters was wel de kleine zaal van de Regentes. Deze theaterzaal met een grote en een kleine zaal en een ketelhuis waar ook gespeeld wordt, was in vroegere jaren een zwembad. De sporen daarvan, bijvoorbeeld de kleedhokjes vind je nog overal in het gebouw terug. Theater aan het Spui heeft een zaal 3 aan het Constant Rebecqueplein, dat was vroeger het Zeebelt theater en ook daar heb ik gespeeld. Een mooie grote zaal maar met vreselijke bankjes om op te zitten.

Inter Nos

theaterTegenwoordig zit ik weer bij de groep waar ik 25 jaar geleden mee ben begonnen: toneelgroep Inter Nos. Inter Nos repeteerde in het wijkcentrum de Kruin en speelde daar ook. Een mooie grote speelvloer, de tribune werd gehuurd en opgebouwd voor de voorstellingen. We hebben daar wat weekenden doorgebracht. De Kruin ging dicht en wij verhuisden naar een ander wijkcentrum waar we bij de Jasmijnvereniging gingen repeteren. De laatste voorstelling is daar gespeeld. Een smallere zaal, wel weer die gehuurde tribune, weer veel speelplezier. Ik ben benieuwd wat de toekomst gaat brengen. De foto is gemaakt door mij en is de Jasmijn bij de laatste voorstelling.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Theater in romans: Mindere goden

Mindere goden van Herman Stevens is voor het eerst in 1990 verschenen en was het debuut van Stevens. Het is een boek waarvoor hij de Anton Wachterprijs 1990 kreeg, een literaire prijs voor het beste debuut. Toen het boek aan een herdruk toe was heeft hij het herschreven. Deze herschreven roman heb ik gelezen.

Verhaal

Mindere goden‘Luisteren is mijn vak.’ Theo Elsenaar ziet zichzelf als een goed verstaander. Hij is tenslotte hartspecialist. Maar in de laatste dagen voor zijn huwelijk raakt dit beeld aan het wankelen. Voor de bruiloft ensceneert zijn aanstaande vrouw Lucia een toneelspel. De Midzomernachtsdroom. Niet om de dag door te komen, maar om hem te laten zien wat ze tussen hen mist. Shakespeares toverkunsten moeten daarbij helpen. Die toverkunsten beperken zich tot het verdelen van de rollen waarbij Theo de rol van Lysander krijgt, Lucia Hermia zal spelen en Erik, een vriend van Theo, de rol van Demetrius op zich neemt. Esther, een vriendin van Lucia speelt Helena. Theo moet aldoor tekst leren, maar door zijn drukke werkzaamheden komt het er niet van. Hij stuurt Erik naar Lucia om de teksten in te studeren en dat blijkt een vergissing te zijn. Lucia gaat met hem naar bed en het huwelijk wordt afgeblazen.

Conclusie

Het boek laat me enigszins in verwondering achter en maakt de verwachtingen niet waar. Zo snel als ik door het eerste gedeelte heen ging, zo langzaam ging het tweede gedeelte. Ik was nieuwsgierig naar de afloop, maar die stelde me teleur. Temeer daar ik het verloop niet begreep. Waarom zet Lucia de Midzomernachtsdroom op? Om Theo in te laten zien wat ze tussen hen mist. Na het lezen van het boek begrijp ik het helaas niet en daardoor is het toch een onbevredigend boek dat van mij hierdoor in Goodreads drie sterren kreeg.

Herman Stevens, Mindere goden.
Amsterdam: Prometheus, 2004 (2e gewijzigde druk)

Theater in verhalen: A Question of Patronage

In mijn serie besprekingen van romans waar het theater een rol in speelt, wil ik af en toe een uitstapje maken naar korte verhalen. In de bundel The Mammoth Book of Vampire Stories by Women die ik op dit moment lees, komt een verhaal voor van Chelsea Quinn Yarbro, A Question of Patronage. Ze heeft een serie historische horrorromans geschreven die om de vampier Saint-Germain draaien. Deze vampier speelt ook in dit verhaal een rol.

Het verhaal

Het verhaal speelt in de negentiende eeuw in een Engelse stad. John Henry Brodribb, jongste bediende in een administratiekantoor, ontmoet graaf Ragoczy, een klant van zijn kantoor. Hij kopieert het accountboek van deze klant en vertelt hem dat hij onregelmatigheden heeft ontdekt. Er wordt geld gestolen van de graaf. Deze komt ‘s avonds naar het kantoor om deze dingen te bekijken en ontdekt dan het geheim van John. Hij wil acteur worden en besteedt de avonduren aan het uit het hoofd leren van toneelstukken. John en graaf Ragoczy vinden samen uit wie achter de onregelmatigheden zit. Hij wordt door de graaf beloond met geld waarvoor hij zich inkoopt in een toneelgezelschap en de rol van Romeo kan spelen in Romeo en Julia. Het is overigens opmerkelijk dat in een verhaal dat in een bundel over vampieren wordt opgenomen, het woord ‘vampier’ geen enkele keer valt.

Henry Irving

De jonge John verandert zijn naam naar Henry Irving. Deze acteur was in de Victoriaanse tijd een bekend acteur met een eigen theater. Irving was de inspiratie voor graaf Dracula, hoofdpersoon van de roman van Bram Stoker, Dracula. Bram Stoker heeft enige tijd voor Irving gewerkt in het Lyceum Theater en heeft zelfs een biografie geschreven van Irving.

Chelsea Quinn Yarbro, A Question of Patronage, a Saint Germain Story. In Stephen Jones, Ed. The Mammoth Book of Vampire Stories by Women. London: Robinson, 2001.

Theater in romans: Phileine zegt sorry

Phileine, de hoofdpersoon in deze roman van Ronald Giphart, is “beauty brains beast best”. Haar vriend Max vertrekt naar New York om daar te gaan studeren. Het gaat om een Shakespeare project waar hij als toneelspeler aan kan meedoen, een ‘eens-in-zijn-leven’ gelegenheid die hij zich niet kan laten ontgaan. Max vertrekt naar New York en Phileine besluit hem daar onverwachts op te zoeken. Ze treft hem aan in een wel heel eigentijdse uitvoering van rOmEO-n-jULieT en dan knapt er iets in haar.

Phileine Phileine Phileine

Niet voor niets noem ik de hoofdpersoon drie keer. Het verhaal wordt verteld vanuit haar perspectief en dat is wennen, zeker in het begin. Phileine komt over als een meisje dat absoluut schattig gevonden wil worden, maar eigenlijk een egocentrisch kreng is. Nieuwsgierig als ik ben lees ik door en zo rond pagina 89 grijpt het me eindelijk. Ze pikt het niet en in totale dronkenschap zet ze Max voor het blok tijdens de voorstelling. Nou moet ik wel zeggen dat geen enkele vrouw het leuk zou vinden als haar vriendje seks heeft op het podium in een experimentele toneelvoorstelling. Waar het verhaal om draait is Phileine, hoe zij dit aanpakt en verwerkt. Hoe zij uiteindelijk toch weet uit te komen voor het feit dat ze spijt heeft. Ze zegt sorry.

Wat vind ik ervan?

PhileineEén van de redenen dat ik in het begin een beetje moe werd van het boek is het grofgebekte taalgebruik van Giphart en de seks. Is er nou werkelijk geen één Nederlands boek zonder seks? Moet dat nou altijd? Blijkbaar wel. Dat zal wel de vrijgevochten Nederlandse geest of zo zijn. Van mij hoeft het eigenlijk niet. Als je seks nodig hebt om de aandacht vast te houden, houdt het een beetje op. Phileine bleef het hele boek door een onuitstaanbare muts, maar wel eentje die intrigeerde. Wat het leuk maakte waren zinnen als: “Hoewel Max en ik op het mentaal-theoretische vlak van het fysiek-seksuele discours het paradigma van de buitenrelationele cohabitatie in principe niet ontkennen noch a priori veroordelen, moet hij in de praktijk heel simpel met z’n vieze jatten van andere wijven blijven.” (pag. 89) Dat vind ik humor en daarmee mag Giphart dan rustig doorgaan. Dat maakte het boek als geheel geslaagd en bij vlagen super interessant, maar niet “de beste roman aller tijden” zoals Herman Brusselmans op de voorzijde van het boek verklaart. Het boek is in 2003 verfilmd met Kim van Kooten in de rol van Phileine en snoepje van het jaar Michiel Huismans als Max.

Ronald Giphart, Phileine zegt sorry
Amsterdam: Uitgeverij Podium, 1996, 23ste druk 2009

De hartslag van De Appel

De laatste voorstelling van De Appel: Hamlet, een start met David Geysen als eerste op het toneel. Muziek van Carl Beukman op de achtergrond, een hartslag, zo lijkt het. Na David Geysen volgen de andere acteurs van De Appel. Ze beginnen gezamenlijk met de beroemde monoloog “To be or not to be” midden uit het stuk.

Geschiedenis

De Appel

De programmaboekjes

Toneelgroep De Appel is een stukje toneelgeschiedenis na deze serie voorstellingen. De gemeente Den Haag heeft in al zijn wijsheid of gebrek daaraan, besloten de groep geen subsidie meer te geven. Bestaan of niet bestaan, voor De Appel is het de laatste mogelijkheid geworden. Na deze serie komt het theater in Scheveningen leeg te staan. Saillant detail: alle voorstellingen waren uitverkocht, ik zat gistermiddag in een extra ingelaste voorstelling.

Toneelgek

Woon in Den Haag, ga naar de plaatselijke toneelgroepen. Dus naast alle amateurvoorstellingen die ik heb bezocht ben ik ook in de Koninklijke Schouwburg geweest en was ik een trouw bezoeker van De Appel. Bij elke nieuwe voorstelling belde ik een vriendin die net zo toneelgek is als ik en planden we een datum om de nieuwe voorstelling te bezoeken. We waren allebei Appelvriendin. Tantalus, Herakles, Odysseus, we zijn er geweest. Dan kwam je ook wel eens bij een voorstelling die tegenviel. Over Don Quichote hebben we het nog steeds, maar helaas niet omdat we die zo goed vonden.

Terug naar die hartslag

Ik zat er gistermiddag en het viel me meteen op. De muziek, het was bijna een hartslag. Wat is de hartslag van een toneelgroep? Het gebouw? De regisseur? De acteurs? Kijk naar die tendens in de kunstwereld, dat er alsmaar minder acteurs in vaste dienst zijn. En dat worden er nog minder nu De Appel ophoudt te bestaan. Maar die acteurs maken wel voor een groot deel het beeld van een toneelstuk uit. De regisseur heeft een duidelijke stem, maar zonder acteurs doet hij niets. Die acteurs zijn de hartslag van De Appel en zullen straks de hartslag vormen van een andere groep. David Geysen, acteur en regisseur sloot deze voorstelling in De Appel af: “Ik ben dood, u leeft verder. De rest is stilte.” Voor hem wordt de rest niet stilte. Met muziekvriend Carl Beukman gaat hij verder in Degradé. Acteur Bob Schwarze is al jaren artistiek leider van Theater Branoul en heeft na jarenlang touwtrekken wel subsidie gekregen. Actrices Isabella Chapel en Saskia Mees zetten hun werkzaamheden voort onder de naam Claudine & Claudette. Dramaturg Alain Pringels is bezig een eigen gezelschap op te richten onder de naam Compagnie couRage.

Van De Appel blijven de herinneringen.

Bibliotheekblog: NVA bibliotheek

Op een vrijdagmiddag ga ik op bezoek in de Anemoonstraat in Den Haag bij Rita de Haas. Rita is coördinator voor de NVA-bibliotheek. Deze is gevestigd in een pand waarin onder andere een kinderdagverblijf zit en een repetitieruimte voor drie toneelverenigingen. Deze bibliotheek stelt toneelteksten beschikbaar voor het amateurtoneel en is daarmee uniek voor Nederland. Voor het Haagse amateurpubliek is de bibliotheek wel bekend aangezien er aardig wat toneelspelers als vrijwilliger in de bibliotheek werken. Rita vertelt wel dat het nog steeds voorkomt dat mensen contact opnemen die niets wisten van de bibliotheek.

Geschiedenis

De bibliotheek bestaat eigenlijk al vanaf 1953 en was oorspronkelijk onderdeel van de Stichting NCA. Toen deze stichting in 1997 failliet ging heeft de Nederlandse Vereniging voor Amateurtheater (NVA) de boekenverzameling gekocht en vanuit Amersfoort naar Den Haag gehaald. De bibliotheek werd verder beheerd door vrijwilligers. Vrijwilligers van het eerste uur waren onder andere Hannah Coli, Pierre Magnée, Noep van den Bemt, Jim Keulemans, Annelies van Woerden en Rita de Haas. Later was er ook nog de repertoire-advieslijn die door twee dramaturgen werd bemand.

In 2011 werd de NVA als vereniging opgeheven en dreigde de gehele verzameling teksten bij het grofvuil terecht te komen. Dankzij protesten van de vrijwilligers werd het toenmalig NVA-bestuur gedwongen die ene tak van de NVA over te dragen aan de vrijwilligers wat resulteerde in de NVA-bibliotheek. Er kwam een nieuwe website en een catalogus op internet. De kerntaak van de bibliotheek werd daarmee in stand gehouden. Als service naar de leden is de NVA-bibliotheek de speldjes voor jubilea tegen kostprijs beschikbaar blijven stellen.

20161214_NVA (1)

De bibliotheek verhuisde binnen het gebouw aan de Anemoonstraat naar een andere, grotere ruimte. Daardoor werd het mogelijk bezoekers te ontvangen. Je kan nu op afspraak langskomen en grasduinen in de collectie. Verder repeteren drie toneelverenigingen in deze ruimte.

De bibliotheek wordt in stand gehouden door een groep van ongeveer vijftien vrijwilligers die de boeken uitlenen, de ledenadministratie bijhouden en de website en de catalogus beheren. Voor die catalogus worden onder andere synopsissen geschreven van toneelteksten. Rita is coördinator voor de groep vrijwilligers en geeft samen met Mia Meester ook repertoire-advies.

Collectie

De collectie bestaat momenteel uit ongeveer 20.000 titels, waarvan 4000 studieboeken en naslagwerken. Die worden over het algemeen wel uitgeleend, alleen de grote, zware exemplaren moeten in de bibliotheek worden geraadpleegd. De deelcollectie toneelteksten is afkomstig van bekende uitgevers in Nederland. Ook komen nieuwe teksten binnen via de auteurs of via beroepstoneelgroepen. De bibliotheek heeft een abonnement op de teksten van de Nieuwe Toneelbibliotheek. Het overgrote deel van de collectie is Nederlandstalig of vertaald in het Nederlands. Er zijn wel Engelse en Franse teksten, maar die zijn vrij oud. De bibliotheek schaft teksten aan die voldoen aan de criteria: actualiteit, speelbaarheid, recent gespeeld door beroepstoneel en volgens behoefte van verenigingen. Boeken kunnen besteld worden via internet of telefonisch. Hiervoor moet je wel lid zijn. Er zijn ongeveer 1100 leden.

Toekomstplannen

Er zijn voldoende toekomstplannen. Het ledenbestand moet behouden worden en indien mogelijk groeien. Het plan is een ledenwerfactie te houden onder Hogescholen voor de kunst. Ook wil de bibliotheek meer gaan samenwerken met andere toneelbibliotheken. Zij heeft al een goed samenwerkingsverband met de toneelbibliotheek Open Doek in Vlaanderen.
Digitalisering van de collectie is ook een grote wens en daarvoor werkt men samen met bekende uitgeverijen als de Toneelcentrale en Almo in België.
Ook zijn de vrijwilligers druk bezig met het digitaliseren van een reeds bestaand toneelarchief en het uitbreiden daarvan. Hier worden onder andere recensies, foto’s, programmaboekjes en juryrapporten in opgenomen.

Contactgegevens

NVA-bibliotheek
Postbus 61143, 2506 AC Den Haag
Anemoonstraat 25, 2565 DD Den Haag
E-mail: info@nvabibliotheek.nl
Internet: www.nvabibliotheek.nl
Telefoon: voor informatie, lenen en hulp bij repertoirekeuze: 070-3602994

Verenigingen en personen kunnen lid worden.
Groot lidmaatschap: € 60,- per jaar, 15 boeken tegelijk.
Klein lidmaatschap: € 20,- per jaar, 5 boeken tegelijk.
Er is geen maximum per jaar. De bibliotheek betaalt het opsturen, de leden betalen zelf het terugsturen van de boeken. De leentermijn is zes weken.

We hebben eerder over de bibliotheek gepubliceerd:
NVA bibliotheek jubileert dankzij p(a)rate HVA vrijwilligers. Haghespieghel, 6e jrg., nr. 3, maart 2003

Dit artikel is ook gepubliceerd in Haghespel, jrg, 11, nr. 9, december 2016.

Foto’s van de bibliotheek zijn te vinden in mijn Flickr-photostream.

Succes: #WOT deel 23

Het #WOT woord van deze week is

Succes = 1) Aftrek 2) Bestseller 3) Bijval 4) Bereikte 5) Carrière 6) Furore 7) Goede afloop 8) Gelukkige afloop 9) Goede uitslag 10) Geluk 11) Hit 12) Kasstuk 13) Klapper 14) Kraker 15) Knaller 16) Opgang 17) Resultaat 18) Schlager 19) Succesnummer 20) Successtuk 21) Topper 22) Treffer 23) Triomf 24) Voorspoedigheid 25) Victorie 26) Voorspoed.

We wensen elkaar bij alles succes. Eindexamen, rijexamen, sollicitatiegesprekken, noem het maar op. Dat is meetbaar succes. Er hangt iets van af, je kan een papiertje krijgen, of – zoals in Martha’s geval – een medaille.

Toi-toi-toi

Toen ik bijna 25 jaar geleden in het amateurtoneel terecht kwam, maakte ik kennis met een heel leuke gewoonte, namelijk de toi-toi-toi wens. Bijgelovig als acteurs zijn is het namelijk een ontzettende no go om elkaar in het theater succes te wensen. Dat kan niet. In plaats daarvan wensen we elkaar toi toi toi, een wens die klanknabootsend is voor afkloppen op ongeverfd hout. In het Jiddisch werd het voorafgegaan door onberoefen of onbesjriën, een bezweringsformule om de uitgesproken gedachte terstond weer te annuleren. In het Duits wordt Hals- und Beinbruch gebruikt; Britse acteurs zeggen break a leg. We geven elkaar ook een to-toi-toitje, een cadeautje in de vorm van een voorwerpje gerelateerd aan het stuk. Het is een charmante gewoonte die me in de loop der jaren heel wat hoofdbrekens heeft gekost, want wat moest ik nu weer doen. toi-toi-toi
Het heeft me ook een kast vol met voorwerpen opgeleverd, allemaal in de loop der jaren gekregen bij toneelvoorstellingen. Sommige tois hebben hun weg gevonden in mijn servieskast, want ik heb geloof ik drie mokken gekregen met teksten die er toch helaas af waren na drie keer afwassen. Eén kaartje met een klein spinnetje erop, hangt aan een kastdeurtje op mijn bureau. Gekregen bij een voorstelling die ik bezocht. In het stuk Amateurs van Wannie de Wijn loopt een spinnetje rond op de toneelvloer. Dat spinnetje overleeft het helaas niet, het kaartje hangt hier nog steeds.
Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Boekenblogger: #50books, vraag 16

Drukte en een weekje weg hebben voor wat vertraging gezorgd bij de beantwoording van de #50books vragen. Alle vragen van de afgelopen drie weken waren wel de moeite waard, dus daarom volgt hier het antwoord van vraag 16.

Waarom blog je over boeken?boeken

Ik kan er heel kort over zijn: ik vind het leuk. Ik kan er ook wat langer over vertellen, namelijk over mijn jarenlange boekenpassie. Mijn vader was een echte lezer en heeft zijn leesgenen aan mij doorgegeven. Niet alleen lezen vind ik leuk, maar ook schrijven. Het bloggen over boeken verenigt twee liefhebberijen.

Toen ik begon met bloggen was het uit nieuwsgierigheid naar het fenomeen blog. In mei 2003 startte ik met bloggen, toen was het nog over toneelvoorstellingen die ik bezocht. In juni 2006 startte ik met een project over boeken, namelijk het bespreken van boeken die over toneel gaan. Wat voor voorstelling wordt er gemaakt van toneel, theater, etc. in romans en verhalen. In dat eerste blog over dat project had ik zo´n dertig titels bij elkaar gesprokkeld. Tegenwoordig heb ik een respectabele lijst van zo’n 270 boeken, die ik in juli 2015 heb aangevuld met linkjes naar de besprekingen. Ik kan het wel een wat uit de hand gelopen hobby noemen. Het maakt me ook wel een boekenblogger. Het heeft wel wat een boek te lezen, te bespreken en daar ook het raakvlak met het project uit te halen. Het geeft een heldere voorstelling van het boek. Het speuren naar die boeken was in het begin zeker even een puzzel, maar prima te doen voor een informatiespecialist. Ik heb er nu een radar voor. Als ik een titel ergens tegenkom, wordt die meteen genoteerd.

Tegenwoordig blog ik niet alleen over boeken, #50books heeft zeker raakvlakken. Ik doe ook regelmatig mee met de wekelijkse #WOT, Writing on Thursday en bloggen over bloggen doe ik ook. Toneel heeft zeker ook nog een plekje op mijn blog, maar de meeste stukjes gaan nog steeds over boeken.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Controle: #WOT deel 12

Een paar weken geleden fietste ik naar mijn werk, het was een mooie ochtend en het fietstochtje was heerlijk. Op mijn werk, toen ik mijn kast wilde openen, ontdekte ik dat ik hoogstwaarschijnlijk mijn sleutels in mijn schuurdeur had laten zitten. Nou is het pad bij de schuur afgesloten, maar dan nog, de sleutels van mijn huis, van mijn schuur en van die kast op het werk zaten aan de bos. Het zorgde voor lichte paniek. Ik heb mijn buren opgebeld die gingen kijken en de sleutels terugvonden. Ik had de controle weer terug. Sindsdien ben ik een beetje neurotisch over die sleutels. Ik ben in staat om terug te lopen om te checken of ik mijn voordeur op slot heb gedaan. Voor ik het hek van het pad achter me sluit, kijk ik of mijn sleutels in mijn tas zitten. Dan nog wil ik 500 meter verder stoppen om te kijken of die sleutels er zijn.

sleutelsControle = 1) Beheer 2) Beheersing 3) Bescherming 4) Bewaking 5) Bewind 6) Bestuur 7) Check 8) Deel van fabricage 9) Echtheidsonderzoek 10) Herexamen 11) Hoede 12) Inspektie 13) Inspectie 14) Kaartcontrole 15) Keuring 16) Nagaan 17) Nazicht 18) Op zicht 19) Onderhoudsmiddel (crypt.) 20) Surveillance 21) Schouwing 22) Schouw 23) Toetsing 24) Toezicht.

Ook in mijn hobby wil ik graag in de hand hebben wat ik doe en wat anderen doen. Ik ben al jaren hoofdredacteur van een amateurtoneelblad voor Den Haag en omstreken, Haghespel en in die functie verzamel ik alle kopij en zorg ervoor dat die bij een andere redacteur komt die het geheel corrigeert. We hebben een deadline, een verschijningsdatum, compleet onder controle zou je denken.
Laat me niet lachen. Redacteuren leveren hun kopij na de deadline in, of beloven zelfs op de vergadering – een week voor verschijnen – echt zo snel mogelijk hun stukken in te leveren. Ook kunnen ze rustig vergeten die kopij in te leveren, zodat je er weer achteraan kan. Ik ben – met tegenzin – er zen over geworden.

Toch vind ik mezelf geen controlfreak. Bij andere zaken laat ik gewoon de boel, de boel en laat ik mensen fijn in hun sop gaar koken. Als ze het anders willen? Be my guest. Ik heb het moeten leren, maar ik kan dingen loslaten.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Theater in romans: een uit de hand gelopen hobby

Op 1 juni 2006 begon ik ermee: “Nieuw projectje. Ik ga een artikel schrijven over toneel en romans. Wat voor voorstelling wordt er gemaakt van toneel, theater, etc. in romans en verhalen.”
Oorspronkelijk had ik het bedoeld voor Haghespel, het Haagse blad voor amateurtoneel waar ik al jaren hoofdredacteur van ben. In elk nummer zou ik één of twee boeken bespreken. De praktijk was dat het vulling werd voor de niet zo volle nummers. Wat ik niet had voorzien was dat de lijst wel erg lang zou worden. Van de simpele lijst met ongeveer vijftien boeken uit 2006 is het uitgegroeid tot een lijst van ongeveer 275 boeken die ik ook heb gelinkt naar de besprekingen.

Update

Van een blog is deze lijst uitgegroeid tot een pagina in het menu van mijn blog. Ik werkte dit blog altijd nog blij, maar het zakte steeds dieper weg in het archief, gezien het feit dat ik de lijst voor het eerst had gepubliceerd op 30 juli 2015.

Andere lijsten

Ik heb ook nog een lijst met kleuter-, kinder- en jeugdboeken die allemaal met theater te maken hebben. Het is een niet echt actieve lijst, ik heb hem in augustus 2009 gepubliceerd en sindsdien niet bijgewerkt. Dat komt ook omdat ik niet echt van plan ben deze boeken te bespreken. En de eerste lijst die ik in 2012 gepubliceerd heb, nog op volgorde van de voornaam van de auteur.

Tips

Elke keer lijkt het of de voorraad is uitgeput en vervolgens verschijnen er weer boeken. Tips zijn dus nog altijd welkom.