Een verhaal met zintuigen

schrijvenZaterdag heb ik een workshop bijgewoond die Martha Pelkman gaf: schrijven met je zintuigen. Deze workshop gaf ze ter gelegenheid van de presentatie van haar boek #ikbengepest: hoe je met creatief schrijven je pestverleden kunt overwinnen. In de workshop waar nog drie andere mensen aan deel namen, hebben we een aantal opdrachten gemaakt. In de eerste opdracht moest ik een held beschrijven aan de hand van story cubes. Dat werd Marieke, een tienjarige jongedame met vlechten, een broertje van drie en een papa en mama. In de workshop werden de zintuigen behandeld, gehoor, smaak, tast, reuk en zicht. En die zintuigen mochten we ook gebruiken in de laatste opdracht, een kort verhaal van maximaal 500 woorden. Natuurlijk was Marieke de held van dit verhaal. Het oorspronkelijke verhaal heb ik in 20 minuten geschreven, was ongeveer 310 woorden en had nog geen einde. Er zit nu wel een einde aan en ik heb het verhaal geredigeerd.

Het verhaal

Ze is misschien te ver weg gelopen want ze ziet het huis niet meer. Papa en mama waren druk bezig en ze mocht eigenlijk niet weg, maar ze wilde weten wat het rare kwakende geluid was. En nu loopt ze dus hier op deze weg en het is warm. De zon prikt en ze bedenkt dat ze eigenlijk zonnebrandcrème had moeten gebruiken, maar die is ze vergeten. Ze ziet in de verte het bos en ze ziet vogels, maar die maken het kwakende geluid niet. Ze voelt steentjes in haar sandaal en stopt om die eruit te halen. De weg voelt warm aan haar blote voet. Ze hoort het kwaken weer, nu in de sloot langs de weg en ze loopt erheen. De sloot ruikt raar, thuis in Nederland is het vaak de geur van rottende bladeren. Dat stinkt. Hier in Frankrijk ruikt het anders maar ze weet niet goed naar wat. Nu komt ze te dichtbij, want ze glijdt met één voet in de sloot. De modder zit tussen haar tenen en voelt aan als slijm en dat is vies. Ze trekt haar sandaal uit en spoelt haar voet en haar sandaal af. Met deze warmte zijn ze zo droog. Ze wil nu eigenlijk terug want het bos is wel interessant, maar door de warmte heeft ze dorst gekregen en voelt haar tong droog aan. Ze proeft nog het broodje kaas dat ze met de lunch heeft gekregen. Papa en mama zullen bovendien wel boos worden omdat ze weg is gelopen. Maar waar moet ze heen? Met al haar aandacht voor het gekwaak heeft ze niet opgelet waar ze liep. Ze draait zich om en voelt op haar gezicht het zachte windje dat ze net in haar rug had. Dus die kant moet ze op. Een eindje verderop weet ze het ineens weer want daar ruikt ze lavendel. Verderop ziet ze het lavendelveld waar ze omheen moet, dan moet ze omlaag en daar weet ze het ook weer. Want daar is een andere weg en het hek waar ze doorheen is gegaan. En daar staat mama ook al, want die was haar dochter gaan zoeken. Gelukkig kijkt ze niet al te boos. Ze neemt haar dochter mee naar het vakantiehuisje waar Marieke wat te drinken krijgt.

Het boek

Martha heeft een boek geschreven, een heel wat grotere prestatie dan het korte verhaal hierboven vind ik. Dat is zaterdag gepresenteerd. In het boek vind je verhalen, theorie en schrijfoefeningen die je kunnen helpen als je vroeger gepest bent en daarvan nu nog last hebt.
#ikbengepest: hoe je met creatief schrijven je pestverleden kunt overwinnen / Martha Pelkman. – Expertboek, 2018. ISBN 978-94-92926-32-6
Verkrijgbaar voor € 20,- op de website of in de boekhandel.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Jaaroverzicht 2017 en vooruitblik 2018

Ook dit jaar maak ik weer een jaaroverzicht voor het afgelopen jaar en een vooruitblik op 2018. Gewoon, omdat ik het leuk vind.kerstkaart2017

Statistieken

In totaal heb ik 80 blogs gepubliceerd, waarvan 42 voor #50books, en 26 voor #WOT. In 2018 gaat dat anders worden, want #50books stopt na vijf jaar. Verder heb ik vijf keer geblogd voor theater in romans, en dat waren niet alleen boeken, er zat ook een verhaal bij. Ik ben voor Haghespel dit jaar drie keer op bezoek geweest bij amateur toneelgroepen, namelijk Spelegast, Theatergroep Voorburg en Theatergroep Spot en die verslagen kan je hier ook vinden.

Mijn favorieten van 2017

  • Zeven dagen zwart-wit foto’s, de eerste keer dat ik op Facebook meedeed met een… ja, hoe noem je dat. Ik werd getagd om zeven dagen zwart-wit foto’s te plaatsen, zonder uitleg, zonder personen. De uitleg stond later in deze blogpost.
  • Ik heb dit jaar twee korte verhalen geschreven voor de #WOT serie, namelijk covfefe en robot. En mijn voornemen voor het komende jaar is toch daar meer energie in te gaan steken.
  • Mijn blog over het KNVI congres, het jaarlijkse congres in november voor informatiespecialisten, uitermate geschikt om mensen te ontmoeten en ook te missen. Er komen ongeveer 800 vakgenoten.
  • De laatste #50books vraag is gesteld, een mooie tijd voor een overzicht van de honderdvier vragen die ik heb beantwoord in vijf jaar tijd.

Interviews

Het kon niet missen dit jaar, ik was vijfentwintig jaar bij het amateurtoneel. Voor Haghespel heb ik voor deze gelegenheid een “interview” gemaakt en dit heb ik ook zelf gepubliceerd. Verder liet mede-tweep Irene mij ook vijf vragen invullen en dit staat op haar site.

Het komende jaar

Er gaat wel iets veranderen, want de wekelijkse #50books vragen vallen af. Ik blijf meedoen aan de #WOT. Verder wil ik meer aandacht besteden aan theater in romans. De blogpost waarin ik alle boeken opnoemde is trouwens veranderd in een pagina op mijn site. Kijk maar eens bij Boeken van A tot Z. Het blijft een open project waar ik nog steeds boeken aan toevoeg. Heeft iemand tips? Stuur rustig door. En voor de rest? Ik weet het nog niet. We zullen zien wat er op mijn pad komt en ik blijf in ieder geval schrijven.

Een boek schrijven: #50books vraag 45

Ik schrijf graag. Mag geen verrassing heten. Ik heb twee blogs en publiceer daar regelmatig op. Ik schrijf in Haghespel, het blad voor de Haagse amateurtonelisten en ben daar al sinds 2000 hoofdredacteur van. Maar een compleet boek? Ik weet het niet. Meedoen met #nanowrimo, National Novel Writing Month, waarbij het de bedoeling is dat je het aan het eind van november 50.000 woorden hebt geschreven is wel een heel grote en griezelige stap.

Vraag 45: Doe jij mee of heb je wel eens meegedaan of ben je van plan om ooit een keer mee te doen aan #nanowrimo?

Boeken schrijven

schrijvenStiekem is het een droom, een boek schrijven. En dan heb ik weer een boek in handen dat ik verslind, waar ik nachten aan doorlees omdat het zo geweldig is en zit ik me af te vragen hoe ik dat zelf voor elkaar ga krijgen. Kijk, daar heb je een rem. Afgelopen jaar heb ik een paar aan de #WOT meegedaan en daar korte verhalen van gemaakt, zie de #WOT over covfefe en die over robot. Dat ram ik eruit, denk ik weinig over na, maak ik enkele wijzigingen in en publiceer ik. Is leuk. Vervolgens zit ik me af te vragen of andere mensen dat wel leuk vinden. Kijk, weer een rem. En ik denk nog steeds na over die cursus verhalen schrijven van Martha, maar ik zit me af te vragen waar ik de tijd vandaan moet halen. Stiekem dus ook een rem, want wat zullen mensen wel denken als ik korte verhalen ga publiceren. Dus een heel boek, 50.000 woorden, waarbij ik, als ik morgen begin, nog 2778 woorden per dag moet schrijven, dat is geloof ik toch een horde die voorlopig iets te hoog voor me ligt.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter. Hij heeft de vragen in 2013 en 2015 gesteld. Martha stelde ze in 2014, Hendrik Jan in 2016. Dit jaar worden de vragen door Martha gesteld. Deze vraag staat hier.

Foto: PIxabay, CC0 gebruik

Geen: #WOT deel 17

Het was een rustige donderdag deze afgelopen week, geen sport vanwege de zweepslag in mijn kuit en ditmaal ook geen #WOT van Martha. Ze had er geen gelegenheid voor omdat ze met haar nieuwe site bezig was en met wat complicaties te maken had.

schrijvenGeen ~ 1) Generhande 2) Generlei 3) Grieks achtervoegsel 4) Helemaal niets 5) Hoofdtelwoord 6) Minder dan een 7) Neen 8) Negatie 9) Negatief 10) Niemand 11) Niet 12) Niet één 13) Niets 14) Onbepaald hoofdtelwoord 15) Onbepaald voornaamwoord 16) Ontkennend telwoord 17) Ontkennend voornaamwoord 18) Ontkenning 19) Telwoord.

Het was op schrijfgebied sowieso rustig voor mij deze week. Ik moest het antwoord op de #50books vraag schuldig blijven, dus geen #50books. Normaal schrijf ik elke week wel iets op mijn andere blog, maar dat heeft veelal met sport te maken. Geen sport, een saai blog.

Wel Haghespel

Het was deadline deze week voor het blad waar ik hoofdredacteur van ben. Daar moet ik meestal wel wat moeite voor doen voor ik alle stukken binnen heb. Dit keer overschreed ik zelf de deadline. Dat kwam omdat ik maandagavond nog bij een toneelgroep op bezoek ging die het zeventigjarig jubileum vierde. Die groep had ook nog een jubilaris die al zestig jaar aan het toneel was. Dat stuk was vrijdag pas klaar.

Schrijven

Schrijven is leuk en is altijd wel een hobby van me geweest. Ik vond het stiekem heerlijk als we op school een opstel moesten schrijven als strafwerk. Maar ik heb er de laatste maanden wel te weinig tijd voor gehad. Ik schreef mee aan #50books en aan de #WOT als ik er de tijd en inspiratie voor had. Maar voor de rest lukte het niet door tijdgebrek. Het toneel slokte alle vrije uren op. En als ik dan nu nieuwsgierig op de nieuwe site van Martha rondsnuffel en een cursus Verhalen schrijven – de basis tegenkom, krijg ik daar stiekem wel zin in. In plaats van een avond reserveren voor toneelteksten leren, diezelfde avond verhalen schrijven. Aanlokkelijk en iets om een nachtje over te slapen.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Terugblik 2016 en vooruitzicht 2017

Ook dit jaar maak ik een jaaroverzicht en een vooruitzicht. Waarom? Omdat ik een jaar later merk dat ik er zelf wat aan heb. Bovendien vind ik het leuk.

Bloggen

Ik ben aardig actief geweest op dit blog. Ik heb 96 blogs gepubliceerd. Ik heb onder andere bibliotheekblogs en een boekhandelblog gepubliceerd. Ook zat er een verslag tussen van mijn studiereis naar Berlijn. Dat boekhandelblog ging over de Duitse boekhandel Dussmann. Verder zat er ook nog een blog tussen over Toneelgroep De Appel, die na hun voorstelling Hamlet opgeheven werd wegens gebrek aan subsidie. Aan #WOT heb ik 27 keer meegedaan, de leukste daarvan was wel die over loslaten. Wat moest ik namelijk loslaten? De zenuwen over mijn vaste aanstelling. Aan #50books heb ik 40 keer meegedaan.
Met #50books en #WOT ga ik het komend jaar door. Beide rubrieken worden door Martha gedaan dit jaar, die krijgt het druk.
Hee, en mijn blog heeft een logo! Irene is zo lief geweest een ontzettend leuk logo te ontwerpen dat nu in de kop van mijn blog staat.

kerstkaart2016

Het komende jaar

Iets meer discipline dan vorig jaar. Ik liep vanaf november achter bij #50books en dat is lastig bij een wekelijkse rubriek. Elke keer als je denkt het in te halen, komt er namelijk gewoon weer een nieuwe vraag. Ik ga dus proberen om dit jaar uiterlijk op maandag een antwoord te produceren op de vraag die op zondag gepubliceerd wordt. Vorig jaar had ik mezelf een belofte gedaan iets meer te publiceren over mijn vak, en die belofte blijft dit jaar staan.

Haghespel

Een nieuwe website, nieuwe enthousiaste redacteurs, alleen maar recensies schrijven als er niemand anders voorradig is. Voor de rest regel ik alle zaken, schrijf ik het redactioneel in elk nummer en ga op stap naar verenigingen om repetitieavonden te bezoeken en verslaan. Zo bevalt het prima. Ik ben nu zestien jaar hoofdredacteur van dit blad voor het Haagse amateurtoneel. Op deze manier kan er nog wel zestien jaar bij.

Goodreads

Daar ga ik het ergens anders over hebben, want die eerste #50books vraag gaat over de Goodreads uitdaging. Ik heb de uitdaging van vorig jaar, namelijk 25 boeken wel dubbel en dwars gehaald: 50 boeken. Boekenbloggers, doe vooral mee, het is erg leuk vanwege de grote variëteit in de vragen.

Rest alleen nog iedereen een goed, gezond en leuk 2017 toe te wensen. Maak er wat van!

Controle: #WOT deel 12

Een paar weken geleden fietste ik naar mijn werk, het was een mooie ochtend en het fietstochtje was heerlijk. Op mijn werk, toen ik mijn kast wilde openen, ontdekte ik dat ik hoogstwaarschijnlijk mijn sleutels in mijn schuurdeur had laten zitten. Nou is het pad bij de schuur afgesloten, maar dan nog, de sleutels van mijn huis, van mijn schuur en van die kast op het werk zaten aan de bos. Het zorgde voor lichte paniek. Ik heb mijn buren opgebeld die gingen kijken en de sleutels terugvonden. Ik had de controle weer terug. Sindsdien ben ik een beetje neurotisch over die sleutels. Ik ben in staat om terug te lopen om te checken of ik mijn voordeur op slot heb gedaan. Voor ik het hek van het pad achter me sluit, kijk ik of mijn sleutels in mijn tas zitten. Dan nog wil ik 500 meter verder stoppen om te kijken of die sleutels er zijn.

sleutelsControle = 1) Beheer 2) Beheersing 3) Bescherming 4) Bewaking 5) Bewind 6) Bestuur 7) Check 8) Deel van fabricage 9) Echtheidsonderzoek 10) Herexamen 11) Hoede 12) Inspektie 13) Inspectie 14) Kaartcontrole 15) Keuring 16) Nagaan 17) Nazicht 18) Op zicht 19) Onderhoudsmiddel (crypt.) 20) Surveillance 21) Schouwing 22) Schouw 23) Toetsing 24) Toezicht.

Ook in mijn hobby wil ik graag in de hand hebben wat ik doe en wat anderen doen. Ik ben al jaren hoofdredacteur van een amateurtoneelblad voor Den Haag en omstreken, Haghespel en in die functie verzamel ik alle kopij en zorg ervoor dat die bij een andere redacteur komt die het geheel corrigeert. We hebben een deadline, een verschijningsdatum, compleet onder controle zou je denken.
Laat me niet lachen. Redacteuren leveren hun kopij na de deadline in, of beloven zelfs op de vergadering – een week voor verschijnen – echt zo snel mogelijk hun stukken in te leveren. Ook kunnen ze rustig vergeten die kopij in te leveren, zodat je er weer achteraan kan. Ik ben – met tegenzin – er zen over geworden.

Toch vind ik mezelf geen controlfreak. Bij andere zaken laat ik gewoon de boel, de boel en laat ik mensen fijn in hun sop gaar koken. Als ze het anders willen? Be my guest. Ik heb het moeten leren, maar ik kan dingen loslaten.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Te veel te doen

Het kan wel eens te veel zijn. Te veel te doen, te veel lijstjes. Als redelijk gestructureerd persoon ben ik – best wel fanatiek – gebruiker van to do lijstjes. Op mijn werk heb ik er één, erg handig bij het inplannen van werkzaamheden, of voor klussen die ik op wat langere baan kan schuiven. En thuis heb ik er ook één, opgezet in de tijd dat ik werkeloos thuis zat en nog al eens wat moest inplannen. Mijn lijst van te schrijven stukken voor Haghespel en mijn blog krimpt en groeit hierop. Er staan ook dingen in die ik langebaandingen heb genoemd, die staan er dus al ruim twee jaar op. De thuislijst heb ik zelfs in kleur gecodeerd.niet vergeten
Tussendoor vul ik geeltjes met boodschappen, schrijf ik op mijn werk op kaartjes dingen die ik thuis wil doen en vul ik aan op to do lijstjes, thuis en op het werk. Regelmatig gaan er ook mailtjes heen en weer tussen thuis en werk voor bezigheden die op diverse kalenders moeten worden ingevuld.

Kortgeleden ontdekte ik dat je in GMail herinneringen kan instellen. Vervolgens kan je elke dag een seintje krijgen tot in het oneindige. Ziet er schattig uit, het is een vingertje met een touwtje erom.
Ik word er knettergek van. Elke keer een pop up, elke keer dat vingertje. Toen ik vandaag in mijn agenda keek en tot in april herinneringen tegenkwam heb ik het weer uitgeschakeld.
Thuis kwam ik weer drie lijstjes tegen, op papier. Ik heb het zo snel mogelijk in het word-document gegooid, heb dat in één kleur gezet en heb me voorgenomen mijn manie tot inplannen wat in te dammen.

Het kan namelijk ook teveel zijn.

Slow down

Ziek. Het zat er aan te komen. Donderdagmiddag maar naar huis gegaan omdat ik niet eens meer kon nadenken, zo verkouden was ik. Donderdagavond besloten mijn schema van het weekend om te gooien omdat ik snipverkouden was en hoofdpijn had. Mijn training van vrijdag afgezegd, waar ik dus heftig van baalde, maar dat ging even niet anders. Juist vandaag zou ik dus weer trainen met P die terug is van de wintersport. Catan van zaterdag verzet, want die zou bij mij zijn.

Vrijdag rond half twaalf de beste beslissing van de dag genomen:

Heerlijk lezen, een overdosis ‘Once upon a time’ kijken, en even helemaal niets doen. Ja, toch wel iets, namelijk op de radio onze nieuwe Songfestivalinzending beluisteren. Douwe Bob gaat met ‘Slow down’ in mei naar Zweden om daar de nationale eer te verdedigen en presenteerde het liedje vandaag. En wat zingt Douwe Bob? Volgens zijn eigen zeggen ‘een protestnummer tegen zichzelf‘. Het liedje is een state of mind: een bevrijding van de druk constant iets te moeten. Heb ik het vandaag toch goed gedaan. En morgen doe ik het ook goed, want dan ben ik hetzelfde van plan. En jij, was je ook van plan wat langzamer aan te doen?

Schrijven mag, elke dag

Het is eigenlijk nogal wat, vertellen dat je elke dag gaat bloggen. Zomaar. Op de eerste van de maand, een mooie dag om te beginnen. En oh ja, de rest van de week is een beetje druk en moet ik me ook nog bezighouden met een toneelrepetitie, het schrijven van een stuk voor Haghespel en het schrijven van een pr-stukje voor onze volgende voorstelling. In een vlaag van verstandsverbijstering heb ik me ook nog ingeschreven voor een MOOC met de geweldige titel “Plagues, Witches and War: the World of Historical Fiction” over historische fictie. Reuze leuk, maar ik moet er wel tijd voor vrijmaken. Het is alleen al interessant vanwege de ervaring van een MOOC. En dan moet je niet de tweede avond al denken dat elke dag bloggen wel erg moeilijk is en gewoon door blijven schrijven.
Schrijven moet niet, schrijven mag. Zelfs als het een relaas is wat er de rest van de week allemaal nog gedaan moet worden aan schrijfwerk en ik zelfs nog een idee heb voor de #WOT van vorige week. Moet nog even uitgewerkt worden, vanaf vorige week dus.

Afgezien van alle drukte en het rotweer zijn er ook nog leuke dingen. Twee boeken van de Early Reviewers van Librarything gekregen. Ik kan alleen maar inschrijven op digitale dingen, maar er zitten best leuke boeken tussen. Zaterdag Catandag, ik denk dat we al bijna acht jaar om de vijf, zes weken bij elkaar komen om Kolonisten van Catan te spelen. Ik ben er niet goed in, maar heb er wel ontzettend veel lol bij. En verder? Morgen weer.

Inspiratie

Het begon weer te kriebelen, gisteravond bij #blogpraat. Het was weer een bijzonder enthousiaste tweetchat en @Elja1op1 vertelde over haar bloggen, elke dag:

En toen wilde ik het ook weer. Vorig jaar heb ik twee weken lang iedere dag geblogd, en dat was op mijn andere blog over sporten en eten. Genoeg om over te schrijven, ik was net met een ander dieet begonnen. Ik merkte ook, hoe meer ik schreef, hoe makkelijker het werd. Daarom ga ik het gewoon doen, het als een schrijfoefening zien en elke dag schrijven.. Kijken of ik inspiratie voor elke dag heb, kijken waarheen het voert. En niet bang zijn voor het schrikbeeld van geen inspiratie.

Renate Dorrestein heeft een heel mooi citaat over inspiratie “Als inspiratie één kenmerk heeft, dan is het juist dat zij niet te halen valt. Inspiratie is niet iets waar je met een vlindernetje achteraan holt om het op te bergen in een glazen pot, waar je gauw een dik touw omheen bindt, en die je op je gemak nog eens tevoorschijn haalt op een knusse winteravond. Inspiratie is de genade die je soms ten deel valt en die je dan nog even vleugels geeft, maar waarnaar je meestal tevergeefs je tentakels uitstrekt.”**

Geen inspiratie halen dus, en maar zien waar het vandaan komt. Het zijn mooie woorden van een schrijfster die – oh ironie – een boek heeft geschreven over haar writer’s block.

**De blokkade, p. 159