Het schrijven van een verhaal: #twentydaystory de bijlage

Het stond in de nieuwsbrief van Martha: doe je mee met een experiment? Zij wilde in twintig dagen een verhaal gaan schrijven. Elke dag schrijft ze tien minuten, na 200 minuten staat er een verhaal, in het Engels. Zij publiceert het op haar Facebookpagina, en daarna op haar nieuwe site. Wilde ik meedoen? Ja, eigenlijk wel, maar niet op mijn Facebook en ook niet in het Engels, maar gewoon in het Nederlands, op mijn eigen site. En wat ik ook wilde maken was het verhaal achter het verhaal, het schrijfproces en daar is deze bijlage voor.

schrijven

Het begin van het verhaal

Je hoofdpersoon wordt midden in de nacht wakker in een kamer en kan het nachtlampje niet vinden. Als hij/zij eindelijk de lichtschakelaar gevonden heeft, ziet hij/zij dat hij/zij in een compleet vreemde kamer is ontwaakt…

De eerste drie dagen

Die nieuwsbrief kreeg ik op 4 juni binnen, en op vijf juni moest de eerste aflevering er staan. De hele dag heb ik daarover zitten nadenken en ik wist al vrij snel dat ik door wilde met de hoofdpersoon uit mijn kerstverhaal, Dineke. Voor de rest wist ik nog helemaal niets. Mijn personage Dineke moest in een situatie terecht komen waardoor ze in een vreemde slaapkamer zou slapen. En dat lukte wel, bovendien wist ik het zo te schrijven dat ze die hele eerste aflevering in die slaapkamer was. Die tweede aflevering wist ik al zo’n beetje toen ik klaar was met die eerste. Die derde, dat leverde al wat problemen op. Er was een nieuw personage bijgekomen, Joris, en wat zouden we die nou eens laten doen? Het einde, daar heb ik me mee op glad ijs gewaagd. Avonturen beleven, ja ja. Je moet nog zeventien afleveringen Molenaar.

Na negen dagen

Ik heb geen ontknopingen, wel een idee waar het verhaal naar toe moet. Want natuurlijk bedoelt iedereen het goed, maar loopt het niet zo goed. Ik heb het nodig gevonden een nieuwe persoon erbij te halen. Of eigenlijk is het niet zo’n nieuw persoon maar is hij al lang bekend. Nog elf dagen puzzelen met dit verhaal. Mijn ervaring is nu dat ik een stukje schrijf en vervolgens even niet weet hoe ik verder moet. Maar gelukkig hoef ik daar pas een dag later weer over na te denken. Het moet ergens eindigen en daar ben ik geloof ik ook al uit. Maar we zullen zien. Nog elf dagen tot de ontknoping.

Mijn verhaal vind je hier en wordt elke dag bijgewerkt, twintig dagen lang. Ook deze bijlage wordt regelmatig bijgewerkt, maar niet elke dag. De foto is van congerdesign from Pixabay

Schrijven #WOT deel 51

Schrijven ~ Het vormen of produceren van letters om ideeën vast te leggen die worden uitgedrukt door karakters of woorden, of door ideeën over te brengen door zichtbare tekenen.

Ik was de afgelopen dagen druk bezig met het schrijven van een kerstverhaal dat op eerste kerstdag bij Martha gaat verschijnen. Dat was hard werken. De opdracht is leuk: Je zit aan het kerstdiner met je hele familie: ooms, tantes, nichtjes, neefjes en al hun aanhang en kinderen. Het is een flinke tafel, maar jij komt precies naast je meest excentrieke familielid te zitten. Beschrijf dat familielid: hoe heet hij/zij, hoe ziet hij/zij eruit, hoe ruikt hij/zij, klinkt hij/zij, wat zegt of doet dit familielid en wat vind jij daarvan? Hoe reageer je erop? Het bleek op Twitter al vrij snel dat meer mensen aan het schrijven waren geslagen en daar kon ik dus mijn frustraties kwijt. De allerlaatste was vanmiddag.

Verhalen schrijven

Een verhaal is een verhaal zou je zeggen. Ik heb in het verleden voor de #WOT wel meer verhalen geschreven, namelijk over covfefe, en over een robot. En daar had ik minder moeite mee. Het kan aan de lengte liggen, die twee verhalen hoefden namelijk geen 2000 woorden te tellen zoals dit kerstverhaal. En die twee verhalen heb ik er in een uurtje in geknald. Nou, met dit kerstverhaal ben ik al drie dagen bezig. Ik wil meer verhalen gaan schrijven, maar daar moet ik duidelijk wel tijd voor uittrekken.

Wat schrijf ik nog meer?

Ik blijf schrijven leuk vinden, dus ik schrijf stukjes voor dit blog, stukjes voor mijn andere blog, ik schrijf nog steeds voor Haghespel, voor mijn werk mag ik af en toe wel eens wat schrijven. In het kader van vergankelijker materiaal schrijf ik ook tweets en stukjes op Facebook. Ja, ik weet het, het blijft allemaal bestaan, maar zakt wel weg. Ik weet echt niet de inhoud van al mijn ruim 15.000 tweets. Maar: wie schrijft die blijft, dus ik blijf rustig doorgaan met deze hobby.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Een verhaal met zintuigen

schrijvenZaterdag heb ik een workshop bijgewoond die Martha Pelkman gaf: schrijven met je zintuigen. Deze workshop gaf ze ter gelegenheid van de presentatie van haar boek #ikbengepest: hoe je met creatief schrijven je pestverleden kunt overwinnen. In de workshop waar nog drie andere mensen aan deel namen, hebben we een aantal opdrachten gemaakt. In de eerste opdracht moest ik een held beschrijven aan de hand van story cubes. Dat werd Marieke, een tienjarige jongedame met vlechten, een broertje van drie en een papa en mama. In de workshop werden de zintuigen behandeld, gehoor, smaak, tast, reuk en zicht. En die zintuigen mochten we ook gebruiken in de laatste opdracht, een kort verhaal van maximaal 500 woorden. Natuurlijk was Marieke de held van dit verhaal. Het oorspronkelijke verhaal heb ik in 20 minuten geschreven, was ongeveer 310 woorden en had nog geen einde. Er zit nu wel een einde aan en ik heb het verhaal geredigeerd.

Het verhaal

Ze is misschien te ver weg gelopen want ze ziet het huis niet meer. Papa en mama waren druk bezig en ze mocht eigenlijk niet weg, maar ze wilde weten wat het rare kwakende geluid was. En nu loopt ze dus hier op deze weg en het is warm. De zon prikt en ze bedenkt dat ze eigenlijk zonnebrandcrème had moeten gebruiken, maar die is ze vergeten. Ze ziet in de verte het bos en ze ziet vogels, maar die maken het kwakende geluid niet. Ze voelt steentjes in haar sandaal en stopt om die eruit te halen. De weg voelt warm aan haar blote voet. Ze hoort het kwaken weer, nu in de sloot langs de weg en ze loopt erheen. De sloot ruikt raar, thuis in Nederland is het vaak de geur van rottende bladeren. Dat stinkt. Hier in Frankrijk ruikt het anders maar ze weet niet goed naar wat. Nu komt ze te dichtbij, want ze glijdt met één voet in de sloot. De modder zit tussen haar tenen en voelt aan als slijm en dat is vies. Ze trekt haar sandaal uit en spoelt haar voet en haar sandaal af. Met deze warmte zijn ze zo droog. Ze wil nu eigenlijk terug want het bos is wel interessant, maar door de warmte heeft ze dorst gekregen en voelt haar tong droog aan. Ze proeft nog het broodje kaas dat ze met de lunch heeft gekregen. Papa en mama zullen bovendien wel boos worden omdat ze weg is gelopen. Maar waar moet ze heen? Met al haar aandacht voor het gekwaak heeft ze niet opgelet waar ze liep. Ze draait zich om en voelt op haar gezicht het zachte windje dat ze net in haar rug had. Dus die kant moet ze op. Een eindje verderop weet ze het ineens weer want daar ruikt ze lavendel. Verderop ziet ze het lavendelveld waar ze omheen moet, dan moet ze omlaag en daar weet ze het ook weer. Want daar is een andere weg en het hek waar ze doorheen is gegaan. En daar staat mama ook al, want die was haar dochter gaan zoeken. Gelukkig kijkt ze niet al te boos. Ze neemt haar dochter mee naar het vakantiehuisje waar Marieke wat te drinken krijgt.

Het boek

Martha heeft een boek geschreven, een heel wat grotere prestatie dan het korte verhaal hierboven vind ik. Dat is zaterdag gepresenteerd. In het boek vind je verhalen, theorie en schrijfoefeningen die je kunnen helpen als je vroeger gepest bent en daarvan nu nog last hebt.
#ikbengepest: hoe je met creatief schrijven je pestverleden kunt overwinnen / Martha Pelkman. – Expertboek, 2018. ISBN 978-94-92926-32-6
Verkrijgbaar voor € 20,- op de website of in de boekhandel.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Jaaroverzicht 2017 en vooruitblik 2018

Ook dit jaar maak ik weer een jaaroverzicht voor het afgelopen jaar en een vooruitblik op 2018. Gewoon, omdat ik het leuk vind.kerstkaart2017

Statistieken

In totaal heb ik 80 blogs gepubliceerd, waarvan 42 voor #50books, en 26 voor #WOT. In 2018 gaat dat anders worden, want #50books stopt na vijf jaar. Verder heb ik vijf keer geblogd voor theater in romans, en dat waren niet alleen boeken, er zat ook een verhaal bij. Ik ben voor Haghespel dit jaar drie keer op bezoek geweest bij amateur toneelgroepen, namelijk Spelegast, Theatergroep Voorburg en Theatergroep Spot en die verslagen kan je hier ook vinden.

Mijn favorieten van 2017

  • Zeven dagen zwart-wit foto’s, de eerste keer dat ik op Facebook meedeed met een… ja, hoe noem je dat. Ik werd getagd om zeven dagen zwart-wit foto’s te plaatsen, zonder uitleg, zonder personen. De uitleg stond later in deze blogpost.
  • Ik heb dit jaar twee korte verhalen geschreven voor de #WOT serie, namelijk covfefe en robot. En mijn voornemen voor het komende jaar is toch daar meer energie in te gaan steken.
  • Mijn blog over het KNVI congres, het jaarlijkse congres in november voor informatiespecialisten, uitermate geschikt om mensen te ontmoeten en ook te missen. Er komen ongeveer 800 vakgenoten.
  • De laatste #50books vraag is gesteld, een mooie tijd voor een overzicht van de honderdvier vragen die ik heb beantwoord in vijf jaar tijd.

Interviews

Het kon niet missen dit jaar, ik was vijfentwintig jaar bij het amateurtoneel. Voor Haghespel heb ik voor deze gelegenheid een “interview” gemaakt en dit heb ik ook zelf gepubliceerd. Verder liet mede-tweep Irene mij ook vijf vragen invullen en dit staat op haar site.

Het komende jaar

Er gaat wel iets veranderen, want de wekelijkse #50books vragen vallen af. Ik blijf meedoen aan de #WOT. Verder wil ik meer aandacht besteden aan theater in romans. De blogpost waarin ik alle boeken opnoemde is trouwens veranderd in een pagina op mijn site. Kijk maar eens bij Boeken van A tot Z. Het blijft een open project waar ik nog steeds boeken aan toevoeg. Heeft iemand tips? Stuur rustig door. En voor de rest? Ik weet het nog niet. We zullen zien wat er op mijn pad komt en ik blijf in ieder geval schrijven.

Een boek schrijven: #50books vraag 45

Ik schrijf graag. Mag geen verrassing heten. Ik heb twee blogs en publiceer daar regelmatig op. Ik schrijf in Haghespel, het blad voor de Haagse amateurtonelisten en ben daar al sinds 2000 hoofdredacteur van. Maar een compleet boek? Ik weet het niet. Meedoen met #nanowrimo, National Novel Writing Month, waarbij het de bedoeling is dat je het aan het eind van november 50.000 woorden hebt geschreven is wel een heel grote en griezelige stap.

Vraag 45: Doe jij mee of heb je wel eens meegedaan of ben je van plan om ooit een keer mee te doen aan #nanowrimo?

Boeken schrijven

schrijvenStiekem is het een droom, een boek schrijven. En dan heb ik weer een boek in handen dat ik verslind, waar ik nachten aan doorlees omdat het zo geweldig is en zit ik me af te vragen hoe ik dat zelf voor elkaar ga krijgen. Kijk, daar heb je een rem. Afgelopen jaar heb ik een paar aan de #WOT meegedaan en daar korte verhalen van gemaakt, zie de #WOT over covfefe en die over robot. Dat ram ik eruit, denk ik weinig over na, maak ik enkele wijzigingen in en publiceer ik. Is leuk. Vervolgens zit ik me af te vragen of andere mensen dat wel leuk vinden. Kijk, weer een rem. En ik denk nog steeds na over die cursus verhalen schrijven van Martha, maar ik zit me af te vragen waar ik de tijd vandaan moet halen. Stiekem dus ook een rem, want wat zullen mensen wel denken als ik korte verhalen ga publiceren. Dus een heel boek, 50.000 woorden, waarbij ik, als ik morgen begin, nog 2778 woorden per dag moet schrijven, dat is geloof ik toch een horde die voorlopig iets te hoog voor me ligt.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter. Hij heeft de vragen in 2013 en 2015 gesteld. Martha stelde ze in 2014, Hendrik Jan in 2016. Dit jaar worden de vragen door Martha gesteld. Deze vraag staat hier.

Foto: PIxabay, CC0 gebruik

Geen: #WOT deel 17

Het was een rustige donderdag deze afgelopen week, geen sport vanwege de zweepslag in mijn kuit en ditmaal ook geen #WOT van Martha. Ze had er geen gelegenheid voor omdat ze met haar nieuwe site bezig was en met wat complicaties te maken had.

schrijvenGeen ~ 1) Generhande 2) Generlei 3) Grieks achtervoegsel 4) Helemaal niets 5) Hoofdtelwoord 6) Minder dan een 7) Neen 8) Negatie 9) Negatief 10) Niemand 11) Niet 12) Niet één 13) Niets 14) Onbepaald hoofdtelwoord 15) Onbepaald voornaamwoord 16) Ontkennend telwoord 17) Ontkennend voornaamwoord 18) Ontkenning 19) Telwoord.

Het was op schrijfgebied sowieso rustig voor mij deze week. Ik moest het antwoord op de #50books vraag schuldig blijven, dus geen #50books. Normaal schrijf ik elke week wel iets op mijn andere blog, maar dat heeft veelal met sport te maken. Geen sport, een saai blog.

Wel Haghespel

Het was deadline deze week voor het blad waar ik hoofdredacteur van ben. Daar moet ik meestal wel wat moeite voor doen voor ik alle stukken binnen heb. Dit keer overschreed ik zelf de deadline. Dat kwam omdat ik maandagavond nog bij een toneelgroep op bezoek ging die het zeventigjarig jubileum vierde. Die groep had ook nog een jubilaris die al zestig jaar aan het toneel was. Dat stuk was vrijdag pas klaar.

Schrijven

Schrijven is leuk en is altijd wel een hobby van me geweest. Ik vond het stiekem heerlijk als we op school een opstel moesten schrijven als strafwerk. Maar ik heb er de laatste maanden wel te weinig tijd voor gehad. Ik schreef mee aan #50books en aan de #WOT als ik er de tijd en inspiratie voor had. Maar voor de rest lukte het niet door tijdgebrek. Het toneel slokte alle vrije uren op. En als ik dan nu nieuwsgierig op de nieuwe site van Martha rondsnuffel en een cursus Verhalen schrijven – de basis tegenkom, krijg ik daar stiekem wel zin in. In plaats van een avond reserveren voor toneelteksten leren, diezelfde avond verhalen schrijven. Aanlokkelijk en iets om een nachtje over te slapen.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Terugblik 2016 en vooruitzicht 2017

Ook dit jaar maak ik een jaaroverzicht en een vooruitzicht. Waarom? Omdat ik een jaar later merk dat ik er zelf wat aan heb. Bovendien vind ik het leuk.

Bloggen

Ik ben aardig actief geweest op dit blog. Ik heb 96 blogs gepubliceerd. Ik heb onder andere bibliotheekblogs en een boekhandelblog gepubliceerd. Ook zat er een verslag tussen van mijn studiereis naar Berlijn. Dat boekhandelblog ging over de Duitse boekhandel Dussmann. Verder zat er ook nog een blog tussen over Toneelgroep De Appel, die na hun voorstelling Hamlet opgeheven werd wegens gebrek aan subsidie. Aan #WOT heb ik 27 keer meegedaan, de leukste daarvan was wel die over loslaten. Wat moest ik namelijk loslaten? De zenuwen over mijn vaste aanstelling. Aan #50books heb ik 40 keer meegedaan.
Met #50books en #WOT ga ik het komend jaar door. Beide rubrieken worden door Martha gedaan dit jaar, die krijgt het druk.
Hee, en mijn blog heeft een logo! Irene is zo lief geweest een ontzettend leuk logo te ontwerpen dat nu in de kop van mijn blog staat.

kerstkaart2016

Het komende jaar

Iets meer discipline dan vorig jaar. Ik liep vanaf november achter bij #50books en dat is lastig bij een wekelijkse rubriek. Elke keer als je denkt het in te halen, komt er namelijk gewoon weer een nieuwe vraag. Ik ga dus proberen om dit jaar uiterlijk op maandag een antwoord te produceren op de vraag die op zondag gepubliceerd wordt. Vorig jaar had ik mezelf een belofte gedaan iets meer te publiceren over mijn vak, en die belofte blijft dit jaar staan.

Haghespel

Een nieuwe website, nieuwe enthousiaste redacteurs, alleen maar recensies schrijven als er niemand anders voorradig is. Voor de rest regel ik alle zaken, schrijf ik het redactioneel in elk nummer en ga op stap naar verenigingen om repetitieavonden te bezoeken en verslaan. Zo bevalt het prima. Ik ben nu zestien jaar hoofdredacteur van dit blad voor het Haagse amateurtoneel. Op deze manier kan er nog wel zestien jaar bij.

Goodreads

Daar ga ik het ergens anders over hebben, want die eerste #50books vraag gaat over de Goodreads uitdaging. Ik heb de uitdaging van vorig jaar, namelijk 25 boeken wel dubbel en dwars gehaald: 50 boeken. Boekenbloggers, doe vooral mee, het is erg leuk vanwege de grote variëteit in de vragen.

Rest alleen nog iedereen een goed, gezond en leuk 2017 toe te wensen. Maak er wat van!

Controle: #WOT deel 12

Een paar weken geleden fietste ik naar mijn werk, het was een mooie ochtend en het fietstochtje was heerlijk. Op mijn werk, toen ik mijn kast wilde openen, ontdekte ik dat ik hoogstwaarschijnlijk mijn sleutels in mijn schuurdeur had laten zitten. Nou is het pad bij de schuur afgesloten, maar dan nog, de sleutels van mijn huis, van mijn schuur en van die kast op het werk zaten aan de bos. Het zorgde voor lichte paniek. Ik heb mijn buren opgebeld die gingen kijken en de sleutels terugvonden. Ik had de controle weer terug. Sindsdien ben ik een beetje neurotisch over die sleutels. Ik ben in staat om terug te lopen om te checken of ik mijn voordeur op slot heb gedaan. Voor ik het hek van het pad achter me sluit, kijk ik of mijn sleutels in mijn tas zitten. Dan nog wil ik 500 meter verder stoppen om te kijken of die sleutels er zijn.

sleutelsControle = 1) Beheer 2) Beheersing 3) Bescherming 4) Bewaking 5) Bewind 6) Bestuur 7) Check 8) Deel van fabricage 9) Echtheidsonderzoek 10) Herexamen 11) Hoede 12) Inspektie 13) Inspectie 14) Kaartcontrole 15) Keuring 16) Nagaan 17) Nazicht 18) Op zicht 19) Onderhoudsmiddel (crypt.) 20) Surveillance 21) Schouwing 22) Schouw 23) Toetsing 24) Toezicht.

Ook in mijn hobby wil ik graag in de hand hebben wat ik doe en wat anderen doen. Ik ben al jaren hoofdredacteur van een amateurtoneelblad voor Den Haag en omstreken, Haghespel en in die functie verzamel ik alle kopij en zorg ervoor dat die bij een andere redacteur komt die het geheel corrigeert. We hebben een deadline, een verschijningsdatum, compleet onder controle zou je denken.
Laat me niet lachen. Redacteuren leveren hun kopij na de deadline in, of beloven zelfs op de vergadering – een week voor verschijnen – echt zo snel mogelijk hun stukken in te leveren. Ook kunnen ze rustig vergeten die kopij in te leveren, zodat je er weer achteraan kan. Ik ben – met tegenzin – er zen over geworden.

Toch vind ik mezelf geen controlfreak. Bij andere zaken laat ik gewoon de boel, de boel en laat ik mensen fijn in hun sop gaar koken. Als ze het anders willen? Be my guest. Ik heb het moeten leren, maar ik kan dingen loslaten.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Te veel te doen

Het kan wel eens te veel zijn. Te veel te doen, te veel lijstjes. Als redelijk gestructureerd persoon ben ik – best wel fanatiek – gebruiker van to do lijstjes. Op mijn werk heb ik er één, erg handig bij het inplannen van werkzaamheden, of voor klussen die ik op wat langere baan kan schuiven. En thuis heb ik er ook één, opgezet in de tijd dat ik werkeloos thuis zat en nog al eens wat moest inplannen. Mijn lijst van te schrijven stukken voor Haghespel en mijn blog krimpt en groeit hierop. Er staan ook dingen in die ik langebaandingen heb genoemd, die staan er dus al ruim twee jaar op. De thuislijst heb ik zelfs in kleur gecodeerd.niet vergeten
Tussendoor vul ik geeltjes met boodschappen, schrijf ik op mijn werk op kaartjes dingen die ik thuis wil doen en vul ik aan op to do lijstjes, thuis en op het werk. Regelmatig gaan er ook mailtjes heen en weer tussen thuis en werk voor bezigheden die op diverse kalenders moeten worden ingevuld.

Kortgeleden ontdekte ik dat je in GMail herinneringen kan instellen. Vervolgens kan je elke dag een seintje krijgen tot in het oneindige. Ziet er schattig uit, het is een vingertje met een touwtje erom.
Ik word er knettergek van. Elke keer een pop up, elke keer dat vingertje. Toen ik vandaag in mijn agenda keek en tot in april herinneringen tegenkwam heb ik het weer uitgeschakeld.
Thuis kwam ik weer drie lijstjes tegen, op papier. Ik heb het zo snel mogelijk in het word-document gegooid, heb dat in één kleur gezet en heb me voorgenomen mijn manie tot inplannen wat in te dammen.

Het kan namelijk ook teveel zijn.

Slow down

Ziek. Het zat er aan te komen. Donderdagmiddag maar naar huis gegaan omdat ik niet eens meer kon nadenken, zo verkouden was ik. Donderdagavond besloten mijn schema van het weekend om te gooien omdat ik snipverkouden was en hoofdpijn had. Mijn training van vrijdag afgezegd, waar ik dus heftig van baalde, maar dat ging even niet anders. Juist vandaag zou ik dus weer trainen met P die terug is van de wintersport. Catan van zaterdag verzet, want die zou bij mij zijn.

Vrijdag rond half twaalf de beste beslissing van de dag genomen:

Heerlijk lezen, een overdosis ‘Once upon a time’ kijken, en even helemaal niets doen. Ja, toch wel iets, namelijk op de radio onze nieuwe Songfestivalinzending beluisteren. Douwe Bob gaat met ‘Slow down’ in mei naar Zweden om daar de nationale eer te verdedigen en presenteerde het liedje vandaag. En wat zingt Douwe Bob? Volgens zijn eigen zeggen ‘een protestnummer tegen zichzelf‘. Het liedje is een state of mind: een bevrijding van de druk constant iets te moeten. Heb ik het vandaag toch goed gedaan. En morgen doe ik het ook goed, want dan ben ik hetzelfde van plan. En jij, was je ook van plan wat langzamer aan te doen?