Minibiebs in Den Haag deel 4: Appelstraat

Het wordt weer tijd voor een minibieb beschrijving. Deze week moest ik toevallig bij mijn huisarts wezen, aan haar praktijk zit een minibieb vast en ditmaal heb ik eraan gedacht foto’s te maken. Het ding is wit. Niemand heeft eraan gedacht hier iets vrolijks van te maken, hij is gewoon doelmatig wit.

Appelstraat

De minibieb hangt aan de gevel van Appel21. de huisartsenpraktijk die hier gevestigd is. Hier kom ik tegen wat ik nergens tegen kom: Duitse boeken. Andreas Franz, Kaltes Blut staat hier broederlijk naast Stephenie Meyer wiens Twilight hier eenzaam staat, zonder de drie andere delen. Terry Goodkind is populair in deze minibieb, ik zie drie boeken van hem. Kinderboeken zijn ook vertegenwoordigd. Nu pas op de foto zie ik een boek van De Olijke Tweeling van Arja Peters. Ach, dat had ik wel mee willen nemen. Avonturenboeken, Tom Clancy, Frederik Forsyth, schrijvers die ik ken en heel spannend kunnen schrijven. Het is best wel een mooi gevulde bieb. Twee rijen op de bovenste plank en niet alleen boeken, ook dvd’s. Ik zie Sister Act staan, die heb ik zelf al, dus hij blijft mooi staan. Ik laat alles staan, alleen als ik ruil bij me heb, mag ik iets meenemen van mezelf. Het is niet of ik leesvoer te weinig heb.

2020-05-28 11.03.50

Tips voor leuke minibiebs in Den Haag zijn welkom. Ik heb meerdere foto’s gemaakt die in mijn Flickr photostream staan. Ik heb ze gemaakt op donderdag 28 mei 2020. Deel 1 van de serie kan je hier vinden. Deel 2 kan je hier vinden. Het derde deel kan je hier vinden.

Stoethaspel: #WOT deel 22, 2020

Je komt af en toe mooie woorden tegen, en stoethaspel vind ik er één van. Een zoektocht op Twitter leverde op dat heel veel politici stoethaspels worden genoemd. En niet in de meest gunstige betekenis van het woord. Maar het is eigenlijk een heel oud woord dat al in 1786 werd gebruikt en dan het meest voor onhandige mensen.

Het #WOT woord van deze week is:

Stoethaspel = 1) onhandig persoon, 2) onbeholpen persoon, 3) stoetel, 4) kluns, 5) lummel

Het was me een waar genoegen dit prachtige woord te onderzoeken, aangezien ik fijn verdwaald raakte op één van de leukste websites van Nederland, namelijk Delpher. Hier kan je niet alleen in kranten zoeken, maar ook in boeken, waarvoor je vervolgens vaak naar de digitale bibliotheek der Nederlandse letteren wordt verwezen. En die site is ook fijn. Want het blijkt wel dat hoewel het woord nog steeds wordt gebruikt, het vooral in de jaren dertig en veertig van de twintigste eeuw populair was. Zie bijvoorbeeld Cissy van Marxveldt in De toekomst van Marijke. Dit meesterwerkje verscheen voor het eerst in 1938.

Zo zaten ze beide aan de kant van de haard. Het armzalige zonnetje was verdreven, de natuur was stil en triest… Maar Han’s ogen waren opgeleefd, en hij doceerde:
‘Kijk Marijke, nu heb je je weer vergist. Je hadt de boer niet direct moeten spelen. Die mag je toch verzwijgen.’
‘Waar ook. Ja, ik ben een stoethaspel,’ zei Marijke.
Han legde even, als verlegen, zijn hand op haar mouw. ‘Vin je ‘t prettig?’
‘O, ènig!’ jokte Marijke.

Dan Cor Lindeman die in Kwikstaartje (1936) het woord gebruikt en het lijkt te zijn uitgevonden voor een dienstmeisje.

Dan de topper, de schrijfster Alie Smeding, later Alie van Wijhe-Smeding, zij gebruikt het woord veelvuldig. In 1920 gebruikt ze het voor het eerst in Mensen uit ‘n stil stadje. Het taalgebruik wordt verklaard door het feit dat deze schrijfster haar ervaringen uit Enkhuizen en de gereformeerde samenleving gebruikte in haar boeken. Tijdens het Interbellum was ze een bekende en populaire schrijfster, tegenwoordig vinden we haar werk wat verouderd.

Kee wroette dan in d’r zware losgeslierte haar, de weggeglipte en weer bijeen vergaarde spelden stijf tusschen d’r gespannen lippen en zoo onderhand ze ‘r dikke vlechten hoog optuitte en ‘r gewikst speld na speld inpriemde, weerlei ze kribbig en met d’r altijd winnende gevatheid. ‘Kan ie dan altemet z’n hoofd niet buite de ark gestoke hebbe om ‘n luchie te scheppe, stoethaspel, ‘t zel d’r ook maar geen stinkboel geweest hebbe met al dat gedierte…’ D’r praten, hoewel ‘t d’r in ‘t minst niet belette die zin uit te kwekken, verbrobbelde toch doordat Sien d’r ongeduldig tusschendoor raffelen kwam. ‘Deuze dan? Is ‘t deuz’? Aj-jij ‘t beter weten heremiet, zèg ‘t dan, is ‘t déúz’…?’
Kee dan toch eventjes, los uit d’r neteligheid, had echies ‘n lachie, tòch bleef in ‘t loeren van d’r bedachtzame blikken ‘n achterhoudendheid. ‘’t Kan ‘n kind ommers zien, dat is Jones in de wallevisch. Waar Jones dan zit…? Nogal wiedus, stoethaspel, ìn de wallevisch z’n buik n’tuurluk, dat hoogtetje is z’n staart, ‘t heb ommers niks van ‘n offer en Abram mot ‘r toch bij staan met-ë Ezau of zooies’. Kee richtte zich dan wat meer op en d’r blikken meden ‘t kijken naar de tegel in ‘t onderste rijtje bij de vloer. 

Schrijf je mee?

En jij? Ik vind mezelf geen stoethaspel, maar misschien vind jij dat wel. Of hecht je een heel andere betekenis aan dit woord? Schrijf je mee? Laat een reactie achter bij dit bericht.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Gewoontes kweken

Ik zat er vanmiddag aan te denken. Hoe lang blog ik nu dagelijks? Dat is dus vanaf 1 april 56 dagen. En toen zat ik te denken, is het dan nu zo’n gewoonte dat ie niet meer weg te denken is? Ingebakken en wel? Hoe lang duurt het om gewoontes te kweken? Het internet biedt uitkomst en vertelt me eerst heel optimistisch dat het 21 dagen duurt.

Haken en ogen

Daar zitten wat haken en ogen aan, want de arts die dat als eerste zei, had er ook nog wat andere woorden bij en zei dat het minimaal ongeveer 21 dagen duurt voordat een gewoonte erin gebakken lijkt te zijn. Dat laten alle zelfhulpgoeroe’s eruit. Het hele onderzoek van deze arts is een eigen leven gaan leiden. En het ligt er ook wel aan wat je wil aanleren. Ik kan me zomaar voorstellen dat het voornemen elke dag een liter water te drinken iets minder moeite kost dan het voornemen te stoppen met drugs. Ik noem maar wat. Veranderen van eet- of beweeggewoontes kost 95% van de mensen tussen de 18 en 254 dagen.

Elke dag bloggen

Ik heb het meer gedaan, op mijn andere blog, hier vind je de eerste van die serie en ik zie in het archief dat het al na 11 dagen mis liep. Dat het de maand erop bijna elke dag was en de maand daarop zo eens in de drie dagen. Waarom loopt het dan nu wel? En dat wisselend tussen twee blogs. Eén belangrijke oorzaak is dat ik thuiswerk en dat is dus meer tijd heb voor mijn eigen dingen. En nog belangrijker, geen sportafspraak, theaterafspraak, eetafspraak, shopafspraak of wat voor afspraak dan ook. De enige afspraak die ik heb is met mijn WordPress dashboard. De tweede reden dat het goed loopt? Dat ik kan wisselen tussen twee blogs. Want op dit blog houd ik het redelijk zakelijk, met een uitspatting over Koningsdag, een blog dat met stip op 1 van mijn leuke dingenlijst staat. En het andere blog is voor de uitspattingen, voor het minder serieuze gebeuren, gebrek aan energie, motivatie, positieve dingen, de was, dat soort dingen. Want van dat soort stukjes krijg ik wel energie. Dat vind ik ontzettend leuk. Schrijven vind ik ontzettend leuk. En waar het ook om gaat, het is mijn website, mijn blogs waar ik mee doe wat ik wil, waar ik op schrijf wat ik wil. En dat heb ik wel geleerd van elke dag bloggen, de afgelopen 56 dagen, gewoon schrijven, gewoon doorgaan.

Nogmaals thuiswerken

Ik ben vandaag naar kantoor geweest. Hetgeen een vreemde manier is om een stukje over thuiswerken te beginnen, maar hier is het dan toch maar. En het was heerlijk.

Materiaal

Het kwam eigenlijk doordat ik in het kantoor in Nootdorp een prachtige bibliotheek in papier heb staan. En ik kan het redden collega’s digitaal van literatuur te voorzien, maar af en toe kom ik toch uit op die papieren boeken, tijdschriften en conference proceedings die daar staan. Nee mensen, niet alles staat op internet. Je kan ook zeggen dat ik niet altijd bereid ben geld uit te geven voor iets dat ik in papier heb staan. Vorige week had ik al twee mails staan die nog afgehandeld moesten worden en ik besloot een dagje kantoor te doen. Mijn eigen derde verdieping is afgesloten, in zoverre dat de collega’s wordt gevraagd naar verdiepingen te gaan die wat meer bevolkt zijn. Ik vond dus een plekje op de tweede verdieping en ben vervolgens zes keer heen en weer geweest naar de derde.

to do list

Doorwerken

Ken je dat? Je zit lekker te werken en er staat geen tweede computer met Facebook, Twitter en andere afleidende dingen. Nou, ik wist het weer vandaag. Alle mails weggewerkt – wie heeft dat nummer van dat tijdschrift uit 1964 gejat! Volop genoten van die twee schermen voor mijn neus. De papieren post uitgezocht, jawel mensen, dat heb ik nog. Mail gearchiveerd – enig idee hoeveel makkelijker dat gaat als je een groot scherm hebt? Gekletst met collega’s – oh, wat heb ik dat gemist! Het was best wel jammer toen ik rond 4 uur erachter kwam dat mijn laptop niet zoveel energie meer had en ik moest afsluiten, want die voeding lag dus nog thuis. Ik ben dus eigenlijk wel van plan dit meer te doen.

Thuiswerk thuis

Terwijl je aan het werk bent op kantoor kan je best nadenken over wat je voor jezelf wilt doen. En ik kwam tot de conclusie dat ik wil nadenken over een voorraad blogs. Meer concepten dus.Voor de #WOT heb ik een voorraadje woorden, maar ik wil de blogs ook schrijven en inplannen. Heel efficiënt. En ik wil nog meer voorraad. Dat thuiswerken duurt nu al zeventig dagen. Kort gezegd, ik wil dus eigenlijk gewoon vrij nemen, volgende week is heel mooi daarvoor omdat de tweede Pinksterdag erin valt. Er zijn al drie korte vakanties van me weggevallen. Tijd voor… iets. Daar ga ik nog even over nadenken en mijn manager over mailen.

Tel uw zegeningen

We hadden het erover, vriendin en ik, op zondag, dat we hier kunnen zeggen dat we het slecht hebben, maar in vergelijking met andere landen – zie bananenrepubliek Amerika – hebben we het goed. Dus Tel uw zegeningen, tel ze één voor één. een lijfspreuk van mijn moeder, eentje die op haar rouwkaart kwam. Want lieve mensen, deze coronacrisis is moeilijk voor ons allemaal, maar het kan altijd slechter. Stay safe, stay healthy. En gebruik je hersens

Toneelstukken lezen

Jaren geleden ben ik uitgenodigd om met een groep King Lear te lezen. De beoogde regisseur was bezig met de regie opleiding. King Lear ging gebruikt worden voor de opleiding en dit was de start. Met een groep mensen die elkaar niet of nauwelijks kenden het stuk hardop lezen. Dat er geloof ik drie vrouwenrollen in dit stuk zitten en er maar twee mannen in deze onverwachte groep van ongeveer twaalf mensen zaten namen we op de koop toe. Het is een aparte ervaring. Het stuk gaat ervan leven en je leest beter dan als je het stuk voor jezelf leest.

De keuze van een toneelstuk

In mijn toneelgroep was er een commissie die stukken uitkoos en vervolgens las voor de groep. Daarbij werd gekeken naar de samenstelling van de groep, de voorkeuren van de regisseur en ook naar de reservelijst. We hadden altijd wel wat in voorraad. Zij lazen, presenteerden hun bevindingen, bevalen wat aan en vervolgens werd de keuze gemaakt. De eerste lezing was in de groep, hardop, waarbij er druk van rol gewisseld werd tijdens het lezen, want tijdens die eerste lezing werd al een ruwe rolverdeling gemaakt. Die kon tijdens de eerste repetities nog veranderen.

20200522s_tantalus

Toneelstukken zijn literatuur

Daar moest ik weer aan denken toen ik deze week de Volkskrant las. Vincent Kouters** gaf vier redenen om toneelteksten te gaan lezen. Hij stelt terecht dat toneelstukken tot de literatuur gerekend kunnen worden. De samenvatting van zijn artikel: je kan lekker binnen blijven, het is alleen maar dialoog, toneelschrijvers zijn literaire grootmeesters en theater levert gegarandeerd discussie op. En om vooral op die laatste twee in te gaan, toneelschrijvers als Eugene O’Neill, Elfriede Jelinek, Harold Pinter, en Peter Handke hebben Nobelprijzen gewonnen. Van Harold Pinter heb ik diverse stukken gezien, de man was een meester in situaties beschrijven. Het was een woordkunstenaar, doe het maar, in dialogen diep in de ziel van de mens kijken. En dan heb je het niet alleen over een man als William Shakespeare, een man die vierhonderd jaar na zijn overlijden nog talloze mensen weet te boeien. Maar ook over Maria Goos, die prachtige stukken schrijft, een thema als machtsmisbruik wordt weergaloos weergegeven in Cloaca.

Die discussie

Kouters stelde in zijn artikel voor om met zijn allen een toneelstuk te gaan lezen en daarover te gaan discussiëren. Nou woon ik alleen, dus ik kan proberen in mijn eentje uit mijn leesdip te komen en een toneelstuk te gaan lezen. Maar je kan dit natuurlijk ook combineren met mensen uit een ander huis en dan via videobellen een discussie op zetten. Ik ga een poging doen uit mijn leesdip te komen met een toneelstuk, namelijk Tantalus van John Barton. De marathonvoorstelling heb ik jaren gelezen gezien bij de Appel. Wie voelt er wat voor? Het staat natuurlijk vrij een ander stuk in te dienen. Tantalus telt 717 pagina’s, dat is misschien wat veel en je moet maar net van zo’n klassieker houden. Ik heb Peer Wittenbols ook in de kast staan met zijn Trilogie van het verlies, dat kan ook een optie zijn. Laat het maar horen.

**Vincent Kouters, Vier redenen om, nu de theaters dicht zijn, gewoon de toneelteksten te gaan lezen. De Volkskrant, 17 mei 2020

Litanie: #WOT deel 21, 2020

“Oh, was ik maar eerder begonnen! Of nog beter was ik er maar nooit aan begonnen! Waarom zeg ik altijd zo snel ja en leuk, dat doe ik! En nou zit ik vast aan elke donderdag iets schrijven! Natuurlijk heb ik geen voorraad en dat moet ik elke week weer iets verzinnen! Dan moet ik eigenlijk op woensdagavond al schrijven om het donderdagochtend meteen te publiceren!” Kijk mensen, dit is een litanie. Het enige dat er nog aan ontbreekt is een reeks smeekbeden voor een reeks #WOT woorden.

Het #WOT woord van vandaag is:

Litanie = 1) langdradige opsomming, 2) klaagzang, 3) jammerklacht, 4) reeks smeekbeden.

Een boodschap voor Irene, ik vind het wel leuk hoor! Maar ik heb de afgelopen weken wel me serieus afgevraagd of dit nou verstandig was. In deze tijd van thuis werken kan ik dit er makkelijk bij hebben. Ik zit achter mijn werk laptop, mijn eigen desktop staat ook aan en als ik een idee heb, is een werkpauze snel voor elkaar. Maar straks als we weer naar kantoor mogen? Dan wordt het wel een beetje lastiger met twee uur reistijd per dag. Zie je, bijna het begin van een nieuwe litanie. Ja, je kan er zomaar in blijven hangen.

litanie
Afbeelding van contato1034 via Pixabay

Schrijf je mee?

En jij? Ben je er goed in, een litanie houden over dingen die je wel of niet bevallen? Of laat je het van je rug afglijden? Ik hoor het graag. Laat een reactie achter bij dit bericht.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

VOGIN-IP Workshop Infographic

Weet u nog wel, die coronacrisis, nou daardoor was dus ook de VOGIN-IP lezing afgelast. Ter vervanging kwamen er online workshops. En ik had me ingeschreven voor die van Joyce van Aalten over het maken van infographics. Vanochtend was het zover: een online workshop in Zoom, met een presentatie van Joyce. Natuurlijk gingen we het zelf uitproberen in Piktochart. Want dat was de Infographic Maker die Joyce gebruikt.

Beeld versus tekst

Ik zie mezelf als tekst ingesteld persoon en dat bleek ook wel tijdens deze workshop. Infographic hier, infographic daar, het deed me niet veel. Ik doe meer met lettertjes. Van tevoren had ik geen case ingestuurd, want die had ik niet. De case die we kregen over lezen onder kinderen interesseerde me op zich wel, maar ik kon er niets mee in de weinige tijd die we hadden. Wat heb ik dus gedaan? Mee gekeken met andere deelnemers die er wel wat mee konden, specifieke vragen bekeken, en ik heb het even gelaten. Pas later op de dag kwam ik op een idee, namelijk mijn eigen blog gebruiken voor een infographic. Kan ik het ingewikkeld maken? Natuurlijk. Heb ik niet gedaan.

Mijn eigen blog in een infographic

Mijn eigen blog is verdeeld in twee delen, namelijk ‘Ali’ waar ik blog over training, fitness, voeding en van alles en nog wat sinds de laatste weken. In ‘Stukjes’ blog ik over boeken, bloggen, de #WOT, toneel, over mijn vak en gemengd (wat ik nergens anders kwijt kan). Dat zijn ook de categorieën die ik als infospecialistnerd gebruik, en waar niemand verder naar kijkt (smiley inserted). Uw cijfernerd heeft een exceltabel met cijfers over de maanden en de jaren, maar helaas, dat was vanaf 2015, terwijl ik dus al zeventien jaar blog. Dus deze middag heb ik mijn cijfers bij zitten werken. De infographic hieronder is simpel, maar voor mij een manier om dit uit te proberen en uit te zoeken of ik nou echt alleen maar van de lettertjes ben. Het is een manier de cijfers van mijn blog te visualiseren. Confronterend is het trouwens wel, want waarom heb ik in 2005 niet geblogd? En ik zie nu pas hoge cijfers opdoemen, omdat ik elke dag aan het bloggen ben. Hetgeen trouwens geen verplichting moet worden.

Valt er nog wat op?

In 2009 ben ik met de afdeling ‘Ali’ begonnen, pas in 2015 ben ik daar aantallen mee gaan maken. In ‘Stukjes’, laat ik die categorie ‘Vakgericht’ aan andere collega’s over. Dat ga ik niet inhalen. Ik ben een boekblogger, dat zie ik wel. En die #WOT, dat wil ook wel lukken, zeker nu ik ze zelf maak. En over bloggen kan ik mijn mondje wel roeren. De cijfernerd in mij baalt wel dat dit blog er niet in zit, want die komt in ‘vakgericht’ en is nummer 485 in totaal in ‘Stukjes’. En zonder dit blog komt mijn totale totaal op 652. En daar laat ik het voor vandaag bij.

Songfestival in coronatijd: #ShineALight

1

Gooi een Songfestival in de cd-speler. 100%NL moet maar even wijken. Een goede keuze is bijvoorbeeld Eurovision, 4 cd’s en 1 dvd die ik inderdaad wel eens heb bekeken, heerlijke nostalgie in beeld. Ga vervolgens aan de slag met die burrito’s die voor vanavond op het menu staan, zodat die vanavond alleen nog maar in de oven hoeven. En wat een heerlijke liedjes komen langs. A Ba Ni Bi, dat Israëlische liedje waar niemand een woord van verstond en dat in 1978 won. En Hallelujah, dat in 1979 won.

2

Ik hoor bij #teamjeangu! Een fantastische zanger die we vanavond in het speciale programma Europe Shine a Light gaan horen. Ik was al diep onder de indruk van deze jongen toen hij in 2018 in de Passion zong. Hij was Judas Iskariot. Ik vind het nummer Grow prachtig, maar smaken verschillen want de bookmakers vinden het niet zo geweldig.

3

Voorbereiding! Op donderdagavond is een Eurovisie editie van de Beste Zangers uitgezonden en dat heb ik nog niet gezien. Ook de docu van Cornald Maas, Op weg naar de winst, moet ik nog bekijken. Wat Beste Zangers betreft, douze points voor de glitteroutfits van de dames en de mooie pakken van de heren. Twee dames still going strong: Maribelle (nummer 13 in 1984) en Lenny Kuhr (gewonnen in 1969). Wat zien die er geweldig uit.

4

Nerd alert, want ik ga alle deelnemers van de Beste Zangers noemen. Kim-Lian van der Meij zingt Ik wil alles met je delen (Maywood, 1990, 15e plaats) Zij heeft het jeugd songfestival gepresenteerd. René Froger zingt Nooit meer zonder jou (Nederlandse versie van On top of the world, Edsilia Rombley 2007, 21e plaats). Hij heeft natuurlijk zelf met de Toppers meegedaan in 2009 en heeft toen een 17e plaats bereikt. Lenny Kuhr zingt Birds (Anouk, 2013, 9e plaats). Lenny, één van de weinige Nederlanders die een eerste plaats heeft bereikt in 1969, samen met Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk. Ja, dat kon toen nog. Maribelle zingt The party’s over (Sandra Reemer, 9e in 1976) en zij heeft natuurlijk meegedaan in 1984 en bereikte toen een dertiende plaats met het ontzettend lieve Ik hou van jou. Emma Heesters zingt Net als toen (Corry Brokken, 1957, de puntentelling werd niet bekend gemaakt). Corry zong dit liefje 40 jaar voor de geboorte van Emma. Franklin Brown zingt One good reason (Marlayne, 8e plaats in 1999) Hij zingt nu met haar samen in de Eurostars: allemaal songfestivalliedjes. Zijn deelname was in 1996, samen met Maxine, met het liedje De eerste keer. Ze bereikten de zevende plaats. Thomas Berge is de laatste zanger met Arcade (Duncan Laurence, gewonnen in 2019). Ik moet zeggen, prachtig gezongen. Hij liet duidelijk blijken dat hij graag een keer mee wil doen met het Songfestival. En natuurlijk de presentator Edsilia Rombley die in 1998 en 2007 heeft meegedaan.

5

Hee, de docu De weg naar de winst. Wat valt op. Het verschil tussen Teach In die in 1975 won en Duncan Laurance die in 2019 won. Getty Kaspers die zelf haar make up deed, Duncan Laurance wiens optreden tot in de puntjes werd voorbereid met bijvoorbeeld een computeranimatie. Ruth Jacot komt aan het woord met wijze woorden: volg je hart. Luister niet naar andere meningen. Haar liedje Vrede, dat ze in 1993 zong, vind ik nog altijd één van de betere inzendingen van Nederland. Edsilia Rombley die in twee fases heeft meegedaan, één keer in 1998 met Hemel en Aarde, ze werd vierde. En de tweede keer in 2007, met On Top of the World, de fase met halve finales, die ze niet eens door kwam. Die halve finales begonnen trouwens in 2004. De omslag met goede artiesten die het wilden wagen. Anouk als eerste in 2013, een gebeurtenis waar Ilse DeLange inspiratie van kreeg, zij deed mee met de Common Linnets in 2014. En die weg naar de top werd bekroond met Duncan Laurance die Arcade naar de eerste plaats zong in 2019; Music first. always.

6

De alternatieve songfestival uitzending: Europe Shine a Light waar ik later updates van ga geven. Want lieve kijkbuiskindertjes, ik ga er even goed voor zitten. Vanavond misschien en anders morgen een update over deze avond. De neuroot in mij zegt ook dat er elke dag een blog moet komen en deze onafgemaakte is het even voor nu.

5. Update

Natuurlijk een dag later. Ik had gisteravond niet echt zin om nog te schrijven. En nu maak ik het niet lang. Het was zonder meer leuk en een aardig alternatief voor het echte songfestival. Het enige dat ik een beetje als kiespijn miste was de ellenlange puntentelling. Drie presentatoren, Chantal Janzen, Jan Smit en Edsilia Rombley die het prima deden. Ze lieten in een gezamenlijk optreden met Johnny Logan zien dat het een voordeel is dat zangers de presentatie doen. What’s another year kwam prima over. De gesprekken met alle ruim veertig deelnemers waren kort maar krachtig. Paar dingen die opvielen: Gali Atari die in 1979 won met Hallelujah zong het nu met de jeugd. Het blijft een ontroerend lied. NikkiTutorials die de online presentatie deed, was echt niet slecht. En Cornald Maas had weer snedig commentaar: “het regent goed bedoelde tegeltjes”. Shine a Light dat eerst door het Rotterdams Philharmonisch wordt gespeeld, het wordt al bijna gewoon, al die kleine hoofdjes op je scherm. Vervolgens wordt het door alle songfestivaldeelnemers gezongen. Joe, dat doet mijn songfestivalhart toch wel goed hoor. Heerlijk om te zien, van Katrina, die van the Waves, die op het eind verschijnt, had ik toch een ander beeld in mijn hoofd.

6

Geen Twitter dit jaar, ik heb me vorige jaren uitstekend geamuseerd met mijn telefoon op mijn schoot, maar ik wilde dit jaar de show zien en geen commentaar hebben op jurken en dergelijke. Volgend jaar hoop ik dat de wereld zo ver is dat er weer een feestelijke show kan komen met halve finales en een finale en een hoop commentaar op Twitter, want op die manier beleef je het toch samen. Het blijft toch een feestje.

Verpieteren: #WOT deel 20, 2020

Ik heb het een tijdje gehad, het idee dat ik zat te verpieteren en dat het allemaal niet zo goed ging. Daar ben ik een beetje overheen. Dat is eigenlijk vanaf deze week. Het scheelt gewoon dat ik veel contact heb gehad met mensen. Ik ben plat gebeld dinsdag op mijn verjaardag.

Het #WOT woord van vandaag is:

Verpieteren = 1) Verkommeren, 2) verleppen, 3) verwelken, 4) wegkwijnen.

In deze tijd van de intelligente lockdown kan het een probleem zijn. De mens is een sociaal dier. Op LinkedIn las ik het verhaal van een dame die aan het verpieteren was omdat ze contact met andere mensen, familie, klanten en dergelijke miste. Maar ze zag wel in dat ze zelf haar ergste vijand was door zichzelf zielig te vinden. Ik zie dat ook wel. Zit een aantal weken thuis, uit je gewone doen, in één ruk uit al je sociale contacten gegooid en het zit eraan te komen. Ieder mens reageert daar anders op en ieder mens komt er op een andere manier uit. Aan mijn eigen manier van doen zie ik een ontwikkeling. Deze week vroeg iemand in welk stadium we zitten wat betreft de corona crisis, ze doelde op een Kubler-Ross model dat loopt van ontkenning naar boosheid, depressie, marchanderen en acceptatie. Iemand anders antwoordde dat ze per dag in al die stadia kan wisselen. Ik zit ongeveer tussen die laatste twee fases in maar schiet ook wel eens terug naar die boosheid en depressie.

verpieteren

Schrijf je mee?

En jij? Ben je aan het verpieteren of vind je het juist heerlijk? Thuis werken, niet gestoord worden door lastige mensen. Of denk je juist aan iets heel anders bij dit woord? Ik hoor het graag van je. Laat een reactie achter bij dit bericht.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Herinrichting

Ik was het ineens zat vandaag en heb aan herinrichting van mijn werkplek gedaan. Tot nu toe had ik de eettafel tegen mijn boekenkast aangeschoven, nu heb ik het omgedraaid. Een mens mag af en toe zijn thuiskantoor herinrichten vind ik. De boekenkast staat nu vrij en ik kan overal weer kijken. Ik heb meteen de rotzooi op de tafel eens een plek elders gegeven en ik heb weer ruimte.

Ruimte in mijn hoofd

Nou begon ik vanochtend wat later aan mijn werk, want de feestvreugde van mijn verjaardag gisteren had er voor gezorgd dat ik ietwat te laat naar bed was gegaan en ietwat te laat eruit was gekomen. Dan scheelt het wel dat je geen reistijd hebt. Maar ik merkte vandaag dat ik er wat rustiger in stond dan de afgelopen weken. Ik had behoorlijk wat mail die ik achter elkaar heb beantwoord. Uit het antwoord van de Amerikaanse verkoper van gisteren bleek dat hij het wel op prijs had gesteld dat ik even met hem had zitten kletsen. Dat is dan ook weer fijn. De rest van de mail kon ik zo afhandelen en in de middag heb ik lekker zitten werken. Gewoon doorwerken, dingen uitzoeken, vinkjes op de to do lijst. Helemaal fijn.

2020-05-13 18.26.47

Mijn ‘nieuwe’ werkplek

De tafel staat nu tegen een muur, in plaats van tegen de boekenkast. Er is aardig wat rotzooi weg, dat is allemaal strategisch verborgen achter die plant. De plant, een geranium antique heb ik vandaag van een vriendin gekregen, want ze schaamde zich vreselijk dat ze mijn verjaardag was vergeten. Wat nu nog op tafel ligt, hoort bij mijn werkspullen.