Huppeldepup #WOT deel 49

Dingetje, van de groenteboer, zo noem ik mensen die ik wel herken, maar alleen aan hun omgeving. Of: hij heet Nico en zijn achternaam ben ik vergeten. Hoe heet ie ook alweer is een uitdrukking die ik veel bezig. Mijn geheugen voor namen is niet geweldig. Ik kon dus ook helemaal meevoelen met Martha en haar #WOT van deze week.

Huppeldepup ~ 1) dinges 2) hoe-heet-het

Schrijvers en hun personages

Wat ik me ondertussen wel zat af te vragen, hoe komt een schrijver aan zijn namen? Hoe doen ze dat? Gebruiken ze namenlijsten? Beginnen ze met huppeldepup en krijgen ze later gewone namen? Ik heb grote bewondering voor veelschrijvers als Nora Roberts die rustig vijf boeken per jaar produceert en namen heeft voor al haar personages. Neem Leni Saris die een onwaarschijnlijk lange lijst aan boeken heeft geproduceerd en al de dames in haar romans onwaarschijnlijke namen gaf. Myrthe, Licia, Loraine, Minnot? Allemaal bestaande namen, maar niet bepaald treffend voor het tijdsbeeld. Ze begon in de Tweede Wereldoorlog met schrijven. Namen luisteren nauw en moeten ook in een tijdsbeeld passen. Zie bijvoorbeeld mijn naam, die in het verleden aan meisjes werd gegeven maar tegenwoordig meestal wordt bedeeld aan Marokkaanse en Turkse jongetjes.

What’s in a name

Deze uitspraak deed Juliet in Romeo and Juliet van William Shakespeare, toen ze erachter kwam dat haar geliefde Romeo uit de gehate Montague familie kwam. Romeo zweert op haar verzoek zijn naam af. Een naam veranderen kan best ingrijpend zijn en is ook moeilijk, zeker als je dat ook wettelijk wilt doen. Een vriendin van mij besloot na wat ingrijpende gebeurtenissen in haar leven haar voornaam te veranderen. Niet dat ze geen mooie naam had namelijk Jacqueline, maar ze wilde anders heten. Het heeft moeite gekost, zeker bij haar familie, maar ze wordt nu anders genoemd. Ik heb er zelf wel eens over nagedacht, zeker na de zoveelste keer dat ik meneer Molenaar werd genoemd, maar ben nooit tot actie overgegaan, vooral ook omdat ik Ali bij mij vind passen. What’s in a name, zeg ik dan, en ik kan er ook wel om lachen als ik zoek op de uitspraak en een blogpost van Martha vind, over precies dezelfde vraagstelling.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Een verhaal met zintuigen

schrijvenZaterdag heb ik een workshop bijgewoond die Martha Pelkman gaf: schrijven met je zintuigen. Deze workshop gaf ze ter gelegenheid van de presentatie van haar boek #ikbengepest: hoe je met creatief schrijven je pestverleden kunt overwinnen. In de workshop waar nog drie andere mensen aan deel namen, hebben we een aantal opdrachten gemaakt. In de eerste opdracht moest ik een held beschrijven aan de hand van story cubes. Dat werd Marieke, een tienjarige jongedame met vlechten, een broertje van drie en een papa en mama. In de workshop werden de zintuigen behandeld, gehoor, smaak, tast, reuk en zicht. En die zintuigen mochten we ook gebruiken in de laatste opdracht, een kort verhaal van maximaal 500 woorden. Natuurlijk was Marieke de held van dit verhaal. Het oorspronkelijke verhaal heb ik in 20 minuten geschreven, was ongeveer 310 woorden en had nog geen einde. Er zit nu wel een einde aan en ik heb het verhaal geredigeerd.

Het verhaal

Ze is misschien te ver weg gelopen want ze ziet het huis niet meer. Papa en mama waren druk bezig en ze mocht eigenlijk niet weg, maar ze wilde weten wat het rare kwakende geluid was. En nu loopt ze dus hier op deze weg en het is warm. De zon prikt en ze bedenkt dat ze eigenlijk zonnebrandcrème had moeten gebruiken, maar die is ze vergeten. Ze ziet in de verte het bos en ze ziet vogels, maar die maken het kwakende geluid niet. Ze voelt steentjes in haar sandaal en stopt om die eruit te halen. De weg voelt warm aan haar blote voet. Ze hoort het kwaken weer, nu in de sloot langs de weg en ze loopt erheen. De sloot ruikt raar, thuis in Nederland is het vaak de geur van rottende bladeren. Dat stinkt. Hier in Frankrijk ruikt het anders maar ze weet niet goed naar wat. Nu komt ze te dichtbij, want ze glijdt met één voet in de sloot. De modder zit tussen haar tenen en voelt aan als slijm en dat is vies. Ze trekt haar sandaal uit en spoelt haar voet en haar sandaal af. Met deze warmte zijn ze zo droog. Ze wil nu eigenlijk terug want het bos is wel interessant, maar door de warmte heeft ze dorst gekregen en voelt haar tong droog aan. Ze proeft nog het broodje kaas dat ze met de lunch heeft gekregen. Papa en mama zullen bovendien wel boos worden omdat ze weg is gelopen. Maar waar moet ze heen? Met al haar aandacht voor het gekwaak heeft ze niet opgelet waar ze liep. Ze draait zich om en voelt op haar gezicht het zachte windje dat ze net in haar rug had. Dus die kant moet ze op. Een eindje verderop weet ze het ineens weer want daar ruikt ze lavendel. Verderop ziet ze het lavendelveld waar ze omheen moet, dan moet ze omlaag en daar weet ze het ook weer. Want daar is een andere weg en het hek waar ze doorheen is gegaan. En daar staat mama ook al, want die was haar dochter gaan zoeken. Gelukkig kijkt ze niet al te boos. Ze neemt haar dochter mee naar het vakantiehuisje waar Marieke wat te drinken krijgt.

Het boek

Martha heeft een boek geschreven, een heel wat grotere prestatie dan het korte verhaal hierboven vind ik. Dat is zaterdag gepresenteerd. In het boek vind je verhalen, theorie en schrijfoefeningen die je kunnen helpen als je vroeger gepest bent en daarvan nu nog last hebt.
#ikbengepest: hoe je met creatief schrijven je pestverleden kunt overwinnen / Martha Pelkman. – Expertboek, 2018. ISBN 978-94-92926-32-6
Verkrijgbaar voor € 20,- op de website of in de boekhandel.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Suiker #WOT deel 47

Mijn ontbijt vanochtend: magere kwark (suiker) met wat limonadesiroop (suiker) en een streepje honing (suiker). Oh ja, onder dit mengsel liggen blauwe bessen, een paar frambozen en havermout. De biologische soort, maar ook daar zit suiker in. Martha doet deze week mee aan de Suikerchallenge van het Diabetesfonds, best wel een nuttige actie want we krijgen iedere dag 1,5 tot 2 keer zoveel suiker binnen als nodig is.

Suiker ~ 1) Boterhambeleg 2) Conserveringsmiddel 3) Cubaans product 4) Cubaanse producten 5) Koolhydraat 6) Mannose 7) Sacharide 8) Sacharose 9) Smaakmaker 10) Smaakstof 11) Toevoeging aan spijzen 12) Voedingsbestanddeel 13) Zoet product 14) Zoete stof 15) Zoeterik 16) Zoetigheid 17) Zoetmiddel 18) Zoetstof.

Suiker en voeding

suikerHet zit bijna overal in. Als ik door mijn week heen ga, weet ik dat ik redelijk gezond eet, maar ik gebruik bijvoorbeeld kruidenmengsels, waar suiker in zit. Er gaat vaak honing in mijn thee. Mijn cappuccino krijgt extra suiker. Ik was gistermiddag bij een boeklancering (joehoe Martha!) en dat hebben we gevierd met een wijntje. Gisteravond schoof ik regelrecht aan bij het feestje van vriendin  W en dan gaan er ook de nodige wijntjes doorheen. Ook daar zit weer suiker in. En dan heb ik het nog niet eens over de hapjes gehad.

Dipjes

Als je het hebt over dipjes: niet in mijn suikerconsumptie, want dipjes bestrijd ik met chocola. De Hema heeft zakjes met zeevruchten, chocolade gevuld met praliné. Bak thee erbij en er gaat makkelijk een zakje doorheen op een middag. Ik heb gisteravond een Monopoly spelletje gekregen dat ik niet meer kan spelen, want het geld was van chocolade. Ik moet even door die snoepneiging heen, maar ik stress nog een beetje teveel over mijn gezondheid. Op een gegeven moment ga ik wel weer toegeven aan dat zeurende stemmetje in mijn hoofd die me vertelt dat ik moet inbinden.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Anna Boom van Judith Koelemeijer #wijlezenannaboom

Een nieuwe leesactie en ditmaal met Anna Boom van Judith Koelemeijer. Van #wijlezenanna door naar #wijlezenannaboom. Een aantal andere boekenbloggers hebben dit boek ook gelezen en hebben erover geblogd, zie AntoinetteJannie, KarinLalagèSue en Sandra.

Anna Boom

In de zomer van 1942 stapt de tweeëntwintigjarige Anna Boom op de trein naar Boedapest. Ze wil weg, naar Géza, de veel oudere Hongaarse man op wie ze verliefd is. Tot dan toe leefde Anna met haar moeder in buitenlandse pensions, in een geïsoleerde wereld. Nu breekt ze eruit, ook al is het oorlog en is haar Hongaar al jaren getrouwd. De reis markeert het begin van een uitzonderlijk leven. In Boedapest komt Anna via een vriendin in aanraking met de Zweedse diplomaat Raoul Wallenberg en helpt hem met zijn activiteiten. Na de oorlog besluit Anna alles te vergeten. Ze reist een Franse ambassadeur achterna naar Praag, vertrekt met de boot naar Bombay om met een Zwitserse ingenieur te trouwen en komt op haar achtenveertigste uiteindelijk thuis bij een Hollandse KLM-baas in Estoril. Judith Koelemeijer reconstrueerde het levensverhaal van Anna Boom aan de hand van interviews, brieven, foto’s en historisch onderzoek.

De inhoud

Anna BoomOp 24 juni 1920 wordt Anna Boom geboren, haar moeder is dan 42. Haar ziekelijke vader overlijdt in november 1920. Anna en haar moeder leven in pensions en hotels in het buitenland. Het levensonderhoud wordt betaald van de erfenis. In 1941 verhuizen ze vanuit Boedapest naar Nederland, vanwege de Devisensperre. In 1942 gaat ze terug naar Boedapest, ze wil naar Géza, haar Hongaarse liefde. Haar moeder doet ook pogingen naar Hongarije te komen, maar dat mislukt. Hongarije heeft een grote Joodse gemeenschap die pas laat vervolgd wordt. Hongarije wordt pas in maart 1944 bezet door de Duitsers. Anna lijkt de oorlog niet bewust te beleven. Ze gaat werken voor Raoul Wallenberg en helpt joden met beschermingspassen en voedsel. Ze wordt gearresteerd en weet door brutaliteit haar leven te redden. “Wanneer Anna, toen ze al veel ouder was, terugdacht aan de laatste, chaotische oorlogsmaanden in Boedapest, leek het alsof er een acute mist opkwam in haar hoofd. Er doemden alleen flarden van verhalen op, zelden kreeg ze haar herinneringen scherp. Ze had na de oorlog een ‘rolgordijn’ neergelaten – alsof het mogelijk was met één enkel armgebaar alle herinneringen voorgoed in een donkere kamer weg te stoppen.” (p.84)

De mannen in haar leven

Tijdens de oorlog heeft ze een relatie met Géza, maar dat verwatert nadat ze zwanger wordt en een abortus ondergaat. Ook heeft ze iets met Otto Gratz, een aan opium verslaafde arts. In 1946, nog steeds in Boedapest, ontmoet ze Robert Faure, een Franse diplomaat. “Ze viel op zijn positie, zijn macht, zijn kennis; naast hem leek het of ze er zelf ineens ook meer toe deed.” (p. 129) Met zijn auto reist ze heel Europa door. “Toch was het vreemd. Hoewel ze steeds het avontuur zocht, had ze vaak het gevoel dat ze innerlijk niets meemaakte. Het was allemaal leuk en gezellig wat ze deed. Maar het drong niet echt tot haar door; het raakte haar niet.” (p. 147) In 1951 gaat ze skiën en tijdens die skitrip ontmoet ze Harry Keller, een Zwitserse ingenieur. Er waren al trouwplannen maar ze verbreekt de verloving met Faure. Ze vlucht in een huwelijk met Harry, of ze die werkelijk lief heeft weet ze niet. Ze woont met hem in een Zwitserse kolonie in Perambur, in India. Het is ronduit saai voor haar. In het voorjaar van 1957 gaan ze terug naar Europa en Anna ontmoet Jan van Oldenborgh, hij werkt bij de KLM. Ze krijgen een verhouding. Pas in 1967 heeft ze de moed Harry te verlaten. In 1968 trouwt ze met Jan. Ze gaan in Portugal wonen. Jan overlijdt in 1999, Anna is in 2017 overleden. Ik ben hier niet echt tevreden over het verhaal. Het is wat vaag allemaal. Er komt niet echt uit waarom ze met Faure wil trouwen en vervolgens vlucht in een huwelijk met Harry. En ze is gelukkig met Jan, maar waarom? Geen idee.

Haar verhaal

Ze vertelt Jan van haar oorlogsavonturen, ze heeft brieven en getuigenissen van mensen die ze heeft geholpen. Zelf is ze het eigenlijk grotendeels vergeten. En hij hoort de verklaring voor een terugkerende droom van haar, waarin ze om een revolver gilt. Ze blijkt een Russische soldaat te hebben gedood, die een meisje verkrachtte. Begin jaren negentig komt ze in het nieuws met haar verhaal, onder andere in een talkshow met Karel van de Graaf. In 1995 wordt ze geëerd voor haar werk tijdens de oorlog. In 1999 overlijdt Jan. Ze reist veel, en ontmoet de dochter van Géza die ze ook vertelt dat zij een verhouding had met haar vader. Het boek is in 2008 gepubliceerd.

Leeservaring

Ik had veel van dit boek verwacht gezien het levensverhaal van deze dame, want dat leek me echt wel de moeite waard. Haar verhaal tijdens de oorlog is zeker interessant om te lezen. Ze heeft zeker wel wat meegemaakt, maar haar leven na de oorlog is naar mijn idee niet echt interessant. Ook krijg ik niet echt een beeld van de vrouw Anna, ze blijft abstract. Het raakt me niet, het komt niet bij me binnen. De vrouw Anna blijft ver me van me af staan en komt niet dichterbij. Wellicht was een andere opzet beter geweest, want nu lees je het als een roman, in plaats van een biografie. De schrijfstijl van Judith Koelemeijer helpt voor mij ook niet echt. Het viel dus eigenlijk een beetje tegen en kreeg van mij drie sterren op Goodreads.

Over Judith Koelemeijer

Judith Koelemeijer debuteerde in 2001 met Het zwijgen van Maria Zachea, waarmee ze haar naam als schrijver van literaire non-fictie vestigde. In 2008 verscheen Anna Boom, dat boek is ook in het Duits vertaald.

Anna Boom / Judith Koelemeijer. – Amsterdam: Uitgeverij Atlas, 2008.
ISBN 978-90-5807-321-1

Oefening: #WOT deel 46

ballonnenMatje, check. Timer op mijn telefoon, check. Goede zin, ach die moet ik nog even zoeken. De eerste poging. Ellebogen op de mat, op de tenen, strekken, buikspieren aanspannen en vooruit. Denk ballonnen aan mijn heupen, ballonnen, ballonnen, nee, niet zakken. Hoofd vooruit, ogen dicht. Nee, doe ze nou niet open! Te laat, 28 seconden. Dat is eigenlijk te vroeg om te kijken. Ballonnen, ballonnen, mijn teen doet pijn, ballonnen. Mijn benen beginnen te trillen en ik span ze extra aan. Blik op de timer, 43 seconden. Niet letten op die trillende benen, gewoon doorgaan, denk aan die ballonnen. Heupen in de lucht houden, buikspieren aanspannen, benen aanspannen die nu wel heel erg aan het trillen zijn. Nee! Niet naar de timer kijken, niet doen. Te laat, 1.01, een seconde later laat ik mijn knieën op de mat zakken.

Oefening ~1) Africhting 2) Ascese 3) Bekwaming 4) Betrachting 5) Exercitie 6) Godsdienstige bijeenkomst 7) Het bekwaam maken door herhaling 8) Manoeuvre 9) Opgave 10) Opleiding 11) Repetitie 12) Scholing 13) Schoolopgave 14) Studie 15) test 16) Thema 17) Training 18) Vaardigheidsoefening 19) Werkzaamheid 20) zelflering

Oefening baart kunst

De oefening hierboven was natuurlijk de plank, talloze malen gedaan op de training met personal trainer Pedro en zelfs een keer een uitdaging van gemaakt. Ook ben ik een keer zo gek geweest om een weekend lang elk uur een plank te doen. Het is eigenlijk de enige manier deze oefening onder de knie te krijgen. Gewoon doen, elke dag weer. Dan gaan die twee minuten lukken. En dan heb je nog twee soorten ook, de lage plank, met de ellebogen op de grond en op de tenen en strekken. En je hebt de hoge plank, met je handen op de grond, deze onder je schouders houden en op de tenen. Ik mocht vanochtend een variatie op deze plank doen. Beurtelings met één hand de andere schouder aantikken en dan niet met je heupen schommelen wat je heel makkelijk doet met deze oefening. Nee, buikspieren aanspannen, heupen stilhouden en dan wordt die oefening heel wat minder makkelijk.

Is oefenen leuk?

Daar heb je het over iets. Want ik sport al een paar jaar behoorlijk fanatiek en heb al heel wat oefeningen gedaan. Maar die plank? Ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Ik zoek best wel een uitdaging en dat vind ik hierin, want ik wil hem op twee minuten krijgen en houden. Maar het blijft eigenlijk niet zo’n leuke oefening en dan druk ik me beschaafd uit. Sportende lezers? Is dit jullie meest geliefde oefening? Beken maar.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Ik lees Oorlog en vrede, jij ook?

Na het lezen van Anna Karenina, was ik eigenlijk toch wel benieuwd naar het andere meesterwerk van Leo Tolstoj, namelijk Oorlog en Vrede. En ik was ook benieuwd of andere mensen nog zo’n Russische klassieker zouden willen lezen en dacht dus aan een leesactie.

De inhoud

oorlog en vredeHet verhaal draait om de adellijke families Bezoechov, Bolkonski en Rostov en beschrijft het leven van deze families tegen de achtergrond van de oorlogen tegen Frankrijk, eerst onder aanvoering van tsaar Alexander I, later onder aanvoering van maarschalk Michail Koetoezov en zijn generaals Michail Barclay de Tolly en Pjotr Bagration. Het gaat hier om oorlogen die in 1805 en 1812 zijn gevoerd. Het verhaal wisselt beschrijvingen van het leven bij de adellijke families thuis af met uitvoerige beschrijvingen van de veldslagen. De hoofdpersonen zijn graaf Andrej Bolkonski, een officier in het Russische leger. Pierre Bezoechov is een feestbeest en de bastaardzoon van een schatrijke graaf. Natasja Rostova is een jong meisje uit een verarmde familie. Zij verlooft zich met Bolkonski maar wordt verleid door Anatole Koeragin en beëindigt de verloving met Andrej.

Mijn versie

Ik heb nu een Nederlandse vertaling in huis die ik van de bibliotheek heb geleend, een vertaling van Yolanda Bloemen en Marja Wiebes die door Van Oorschot is uitgegeven in de Russische bibliotheek in 2006. Ondertussen heb ik ook de Engelse editie in de vertaling van Richard Pevear en Larissa Volokhonsky. Voor wie denkt, goh, die namen zijn bekend, dat klopt, want ze hebben ook Anna Karenina vertaald.

Leesschema

Het boek is verdeeld in vier delen en heeft twee epilogen. Bij Anna hielden we een schema aan van ongeveer 150 pagina’s per tien dagen. Oorlog en vrede is verdeeld in vier delen die elk rond de 400 pagina’s tellen, behalve het vierde deel, maar samen met de twee epilogen is dat ook ongeveer 400 pagina’s. Ik ben van plan erover te bloggen. Het lijkt me het handigste als er geblogd wordt per deel, maar dan is het ook handig om mensen wat meer tijd te geven. Ook gaf iemand aan wel mee te willen doen, maar niet meteen tijd te hebben. Daarom heb ik het volgende schema bedacht:
15 december: deel 1
29 december: deel 2
12 januari: deel 3
26 januari: deel 4 en epilogen
Voor mij werkt dit, Anna heb ik ook tussendoor gelezen. Als het te optimistisch is kunnen we het aanpassen. Maar de interactie over zo’n boek lijkt me heel leuk, en natuurlijk de onderlinge aanmoedigingen. Een hashtag is makkelijk, namelijk #wijlezenoorlogenvrede. Ik lees Oorlog en vrede, wie doet er mee?

Anna Karenina deel 7 en 8 #wijlezenanna

De laatste etappe van de leesactie #wijlezenanna. Deel 7 en 8 zijn vrij kort en komen daarom in één bespreking.

Deel 7: de Ljovins

De Ljovins zijn neergestreken in Moskou om te wachten op de bevalling van Kitty. Het is aanpassen voor Ljovin want in Moskou heeft hij weinig te doen. Hij mengt zich volop in het adellijk leven en ontmoet Vronski. Ook gaat hij op bezoek bij Anna die al drie maanden in Moskou is en het huis niet uitkomt. Hij is enorm onder de indruk van Anna en dat is tegen het zere been van Kitty die haar een walgelijke vrouw vindt. Het ligt in de natuur van Anna. “Onbewust had ze zich met Ljovin net zo gedragen als ze dat de laatste tijd in haar omgang met jonge mannen gewend was geraakt: ze had de hele avond al het mogelijke gedaan om een vonk van liefde in hem te ontsteken en wist dat ze daarin was geslaagd, voor zover dat mogelijk was met een getrouwde en integere man, en dan nog wel in de loop van één avond.” (p. 870) Maar de natuur gaat ook gewoon door en de baby van Kitty wordt geboren. Die arme Ljovin loopt helemaal hulpeloos hierbij rond. Het werk wordt aan de dames overgelaten.

Anna en Vronski

Oblonski gaat op bezoek bij Karenin om hem on steun te vragen want hij wil een baan. Hij zit bijna aan de grond, zijn financiële problemen zijn groot. Maar ook wil hij nogmaals pleiten voor een scheiding voor zijn zuster, zodat ze gelukkig kan worden. Na consultatie van zijn helderziende Jules Landau weigert Karenin. Het wordt moeilijker en moeilijker voor Anna en Vronski om samen te leven. Anna wil terug naar het platteland, maar dat lukt niet meteen voor Vronski. Ze krijgen weer ruzie, Anna zwelgt in zelfmedelijden en ziet maar één oplossing: sterven. “De schaamte en schande van Karenin, en van Serjozja, en van mezelf, die al het andere in de schaduw stelt: het zal allemaal ophouden te bestaan. En als ik doodga zal ook hij berouw hebben, hij zal met me begaan zijn, van me houden, lijden.” (p. 920) En dat gevoel van de dood wordt een obsessie. Ik denk dat haar gebruik van opium ook niet echt helpt. Zelfs met de geringe kennis die ik van dit verhaal had voor het lezen van het boek, wist ik dat Anna tenslotte overlijdt omdat ze zich onder een trein gooit. En dan is dit een wrang stukje voorkennis.

Deel 8

Heel eerlijk: ik vond het niet het meest interessante deel. In het vorige deel is het leven van Anna tot een einde gekomen. Nu wordt er een eind gebreid aan alle verhaallijnen. Ik heb me wel zitten afvragen over welke oorlog we het hadden in dit deel, maar dat is de Russisch-Turkse oorlog geweest die in 1877 begon en in 1878 eindigde met de vrede van San Stefano. Vronski vond ik hier eigenlijk nog het meest interessant van alle personages in dit deel. Zijn terugblik over Anna geeft eigenlijk wel de essentie weer. “Hij probeerde zich haar te herinneren zoals ze de eerste keer, op een ander station, was geweest, vol mysterie, charmant, liefhebbend, met de belofte van een geluk waarnaar ze verlangde én dat ze weg wilde schenken, en zo anders dan de wrede, wraakzuchtige vrouw die hem was bijgebleven van de laatste minuten met haar.” (p. 965) Het gaat om het verhaal van de liefde en wat er allemaal in de weg kan komen.

Vertalingsdingetjes

Dan kom je woorden tegen en denk je, hoe komt meneer Boland erop? Kijk bijvoorbeeld hoe Jules Landau wordt aangeduid, de helderziende die Karenin van advies voorziet. Boland vertaalt het als Fransoos, hetgeen ik meer als een scheldwoord zie, terwijl de Engelse editie het bij Frenchman houdt. Huismans zegt Fransman (deel 7, hoofdstuk 21). In het volgende hoofdstuk vinden we Landau weer met zijn “mooie, onnozele dan wel lepe ogen” (p. 910). Huismans houdt het op “mooie, naïeve of schurkachtige – […] ogen” (p. 847). De Engelse editie zegt “Landau’s beautyful eyes – naive or sly”. Ik ben me ervan bewust dat dit ook een kwestie van interpretatie kan zijn. In Van Dale vindt je bij “sly” ook leep als vertaling. Maar bij “leep” wat ik dan weer meer als een populaire uitdrukking zie, vind je “loos, slim” als betekenis. Hoe dan ook, Landau wordt als bedrieger gezien.

Mijn conclusie

Als leesactie vond ik dit erg leuk: verschillende boekenbloggers die met zijn allen een boek lezen en dat bespreken. Je ziet dat al die mensen verschillende dingen opvallen en daarover schrijven. Het boek zelf vond ik hier en daar toch wel wat langdradig, zeker deel 3. Bloggen over elk deel was lastig, bleek bij deel 3, ik was op vakantie, het lukte niet, en deel 3 en 4 heb ik toen samengevoegd. Dat bleek voor meer bloggers zo te zijn, want van de vijftien van het begin zijn er geloof ik vijf overgebleven. Bloggen over zo’n dik boek in etappes: het blijkt moeilijk te zijn zonder spoilers. Voordeel: ruimte voor mooie citaten en vergelijkingen tussen vertalingen, want ik had op een gegeven moment twee Nederlandse vertalingen en één Engelse vertalingen. Neemt niet wel dat ik achteraf wel enigszins jaloers ben op de mensen die ervoor kozen het bij één bespreking te houden, zoals Niek. En 1000 plus pagina’s? Aan het eind is het toch heel veel.

Mijn besprekingen van dit boek zijn te vinden onder één tag op mijn blog: Anna Karenina.

Rust: #WOT deel 45

Rust is belangrijk, dat weet ik, dat weet Martha ook. Ze moet noodgedwongen rust houden door een blessure. En dat kan vervelend zijn als je gewend bent veel aan sport te doen.

Rust ~ 1) Adempauze 2) Bedaardheid 3) Beheerstheid 4) Bezitting 5) Cesuur 6) Commando 7) Deel van een muziekschrift 8) Deel van een schip 9) Gemak 10) Gemoedsrust.

Rust roest

rustIk heb na mijn operatie zes weken rust moeten houden. Niet werken, niet sporten, wel fietsen en wandelen. Ik heb wat af gefietst in die weken, het was heerlijk weer ervoor. Maar daarna had ik toch eigenlijk wel weer zin in sport. En dat sport goed voor me is, heb ik eigenlijk vanochtend weer bewezen. Ik heb een dipweek achter de rug. Hoofdpijn, niet slapen, een algemeen rotgevoel in mijn lijf. Het ging gewoon niet lekker, dat heb je af en toe wel eens. Met andere woorden, met twee ziektedagen had ik voldoende rust, misschien wel wat te veel. Vanochtend mocht ik weer met personal trainer Pedro aan de slag. Ik mocht kiezen waar we mee begonnen, cardio of kracht. Nou is dat kiezen uit twee kwaden, want allebei levert een grote inspanning op, maar ik begon met cardio, hebben we dat meteen uit de weg. Drie kwartier later deed mijn lijf pijn, stond ik te hijgen en voelde ik me heerlijk. Daarna nog even zwemmen. Ik vond het na twintig baantjes voldoende, maar ik had deze week al een keer vijftig baantjes en een keer veertig baantjes gedaan, dus het was me vergeven. Misschien toch maar kijken of ik volgende week mijn schema aan ga passen.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Anna Karenina deel 6 #wijlezenanna

Dit is alweer deel 6 van de Anna Karenina leesactie. Ik heb deel 6 in de editie van Hans Boland gelezen en ik moet zeggen, dat was een prettige ervaring. Wel heb ik af en toe zitten bladeren in de Huismans editie en in de Engelse editie, al was het maar om de verschillen in de vertalingen te bekijken.

De zomer

Deel 6 begint met een typische zomer op een Russisch landgoed, namelijk dat van Ljovin en Kitty. Dolly en de kinderen zijn er, de moeder van Kitty en Koznysjev, de halfbroer van Ljovin. Ook de vriendin van Kitty, Varinka, is aanwezig. Een nieuwe gast, Vasinka Veslovski zorgt voor jaloezie bij Ljovin, hij is er van overtuigd dat de man achter Kitty aanzit. Na wat strubbelingen, onder andere het onhandig gedrag van Vasinka bij een jachtpartij, wordt hij eruit gezet.
Koznysjev en Varinka vinden elkaar aardig, dat is wel duidelijk, maar tot een huwelijksaanzoek komt het niet. En dit is ook de enige gelegenheid dat deze twee bij elkaar worden geplaatst. Was er verder geen ruimte meer in het verhaal? En het is zo’n prachtige beschrijving van Varinka “die juist op dat moment in haar gele kleedje met de mand vol paddestoelen aan haar arm bijna zwevend voor een oude berkenstam langs liep, tot één wondermooi schilderij vervloeiend met de achtergrond van akkerland vol rijpende haver, badend in de schuine zonnestralen, tot aan de horizon, waar het oude woud versmolt met de diepblauwe lucht?” (p. 699-700).

Anna

Dolly maakt een uitstapje naar Anna die samen met Vronski en hun dochter op het landgoed van Vronski wonen. Anna lijkt volmaakt gelukkig. Het verschil tussen beide vrouwen, Anna die zich drie keer per dag kan verkleden, Dolly die haar eigen kleding repareert, is groot. Vronski begint tegen Dolly over de scheiding waar Karenin nog niet mee heeft ingestemd en vraagt Dolly Anna over te halen een brief te schrijven naar Karenin. Maar Anna wil zich niet vernederen. Het gaat om stand. In Petersburg werd ze niet goed behandeld, ze ziet dat niet goed komen. Dolly vraagt Anna te begrijpen waarom Vronski de scheiding wil, vanwege hun dochter die hij wil erkennen en vanwege kinderen die nog komen. En hier zit iets in de vertaling, want Anna zegt dat er geen andere kinderen komen en waarom wordt niet genoemd, maar evenmin in de andere twee versies. Volgens Boland is abortus uitgesloten (p. 786). En dan is er nog het probleem van Serjozja en Vronski. “Het zijn de enige twee schepsels waarvan ik hou, en ze sluiten elkaar uit. Ik kan ze niet samenbrengen, al is dat wat ik nodig heb. Verder niets. En als het niet lukt, dan maakt de rest niet meer uit. Helemaal niets. Op een gegeven moment komt er een eind aan, hoe dan ook.” (p. 791) Ondertussen kan Vronski gaan en staan waar hij wil, zij niet. Dat maakt het leven moeilijker voor hen, omdat Anna afhankelijk van hem is en het zorgt voor strubbelingen en ruzies. Meer en meer komt het voor dat Vronski met een koude blik naar Anna kijkt en ze is bang dat hun liefde verdwijnt. Uiteindelijk zorgt de verslechterde relatie tussen hen er indirect voor dat Anna een brief aan haar man schrijft en ze naar Moskou verhuizen.

Mijn besprekingen van dit boek zijn te vinden onder één tag op mijn blog: Anna Karenina.

Offline: #WOT deel 43

Ik was niet echt aanwezig op het web deze week. Het was een drukke week, ik voelde me niet echt top en als ik thuis was zocht ik mijn boek op. Donderdag zag ik de #WOT pas laat op de dag, registreerde het en vergat het weer. Vrijdag had ik het druk met van alles en nog wat. Zaterdag had ik een leesdag, het regende tenslotte en pas ‘s avonds dacht ik er weer aan.

Offline = 1) Buitenspel 2) Computerterm 3) Internetterm 4) Niet online 5) Niet verbonden met internet

Offline

offlineTegenwoordig ben ik online, niet alleen op mijn werk, maar ook privé. Het dagboek van vroeger heet tegenwoordig blog. Mijn complete bibliotheek staat in Librarything. Mijn leescijfers kan ik kwijt in Goodreads, waar ik nu op 290% van mijn doel van 2018 sta. De lading tijdschriften van vroeger is tegenwoordig Feedly, waar ik ook een groot aantal blogs in opsla. De map met losse artikelen uit tijdschriften gescheurd, heeft plaats gemaakt voor Pocket. Kortom, ik kan niet meer zonder internet. Mijn leven is ermee gevuld. En jawel Martha, de eerste greep in de ochtend is naar de telefoon, kijken of mijn Wordfeud maatjes een woordje hebben gelegd, kijken of Instagram nog leuke dingen heeft. Vervolgens op mijn werk is de eerste blik naar de mail, zeker op het moment nu ik nog halve dagen werk en ‘s middags collega’s mailen met vragen. De meeste vragen los ik vervolgens op met behulp van internet. Je kan je het leven niet meer voorstellen zonder internet. Maar ik weet nog wel hoe offline vroeger heette: verveling.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik