Over zwemmen

Vandaag was het zover, ik mocht weer gaan zwemmen. Drie en een halve maand geen zwembad. Health City was helemaal open, inclusief zwembad, kleedkamers, douches en sauna. En ik heb genoten. Het zwembad was rustig, ik heb de meeste tijd in mijn lievelingsbaan gelegen, namelijk de tweede baan. Maximaal mogen er veertien mensen in het zwembad, maar dat heb ik eigenlijk nog nooit meegemaakt.

zwemmen

Deze foto heb ik eerder gebruikt op mijn andere blog, namelijk voor het eerst hier, in een #WOT over alleen zijn en voor de tweede keer hier, in een #WOT over het zwembad. Ook heb ik hem hier gebruikt, in een #WOT over water. De laatste keer dat ik hem heb gebruikt is bij mijn blog over flex zwemmen. De Afbeelding is van Stefan Kuhn via Pixabay.

Zen en zwemmen

Ik had het gemist, gewoon lekker in het zwembad hangen, baantjes trekken, onthouden hoeveel baantjes het waren, onderweg bedenken wat op mijn boodschappenlijstje moet. Ook bedenken dat ik een paar dingen voor het werk moet regelen en dat het eigenlijk vandaag moet. Maar ik log toch nog in vanmiddag voor een vrijmibo en pubquiz op Teams, dus het komt goed. Ik had me van tevoren verheugd op een enorm aantal baantjes en minstens een uur in het zwembad, maar ja, ik was ook bij Pedro geweest die me behoorlijk heeft afgebeuld. Na 36 baantjes kwam de man met de hamer en sloeg overal zo hard tegenaan dat de moeheid toesloeg. Ik had vannacht ook slecht geslapen, dus dat zal ook mee hebben geholpen. Volgende keer weer. Vandaag was het in ieder geval heerlijk.

Het wordt weer een korte

Ik zit nog steeds in die flow van elke dag bloggen en bij mijn dagindeling hou ik er rekening mee. Als ik dus weet dat ik naar een vriendin om met zijn tweeën op anderhalve meter afstand films te kijken, schrijf ik vroeg. Dikke kans namelijk dat ik niet voor 12 uur vannacht thuis ben.

Waar haal ik inspiratie vandaan?

Nou, onder andere van dat bericht dat ik uit een nieuwsbrief van Women’s Health haalde, waarom ik zou moeten zwemmen: omdat mijn lichaam beter herstelt na een training. Iets waarvoor ik het al jaren gebruikte. Training bij Pedro en helemaal moe getraind naar Health City lopen om daar het zwembad in te duiken. Heerlijk, al is het maar 20 baantjes. Voordat alle sportscholen dicht gingen had ik al tijden mijn minimum op 20 baantjes gezet en ging ik dat zelfs verzetten naar 30 baantjes. Deze week heb ik geïnformeerd bij Health City hoe het zit met het zwembad, maar helaas wisten ze dat nog niet. Ik kijk het dus even aan, en als het bad niet open gaat, ga ik toch maar eens in een gemeentebad kijken.

Nuttige boeken

Vanochtend vroeg kreeg ik een enthousiaste vriendin aan de telefoon die al een tijdje bezig was met aangepaste menu’s. Haar man moet namelijk afvallen. Zij vindt het een bijkomend voordeel dat ze door zijn menu ook afvalt. En zij gebruikt een boek van Yvonne Lemmers, Grip op koolhydraten. Nou geloof ik niet zo in allergie of overgevoeligheid voor koolhydraten, zoals mevrouw Lemmers stelt op de achterflap van haar boek, maar ik vind het de moeite waard om door te nemen. Kijken of dat werkt, naast mezelf een schop geven. Uiteindelijk wil ik gewoon gezond en lekker blijven eten. Diëten werkt niet voor me, dan blijf ik voortdurend aan eten denken. Morgen weer verder.

Flex zwemmen

Ik hou wel van routine. Vind ik helemaal niet erg. Gooi mij een middagje aan routineus werk toe en dat lukt allemaal prima. Ik kan er helemaal in opgaan en de herrie in de kantoortuin van mijn werk niet meer horen. We hebben flexplekken op het werk. Ik kan daar niet goed tegen. Eigenlijk vind ik het vreselijk, dus ik heb na lang gedoe een vaste plek. Iedereen kan me daar makkelijk vinden en het is dicht bij de bibliotheek en de kast met mijn bibliotheekspullen.

Zwemmen

Met zwemmen is het juist wel flex. Het zwembad in de sportschool heeft drie banen. Ik zwem graag. En iedere keer als ik de trap oploop, klopt vol verwachting mijn hart want wat is er vrij? De eerste baan is niet handig, want daar zit ook de trap in, in de derde baan moet je vaak langs de muur zwemmen. Vind ik niet fijn. De tweede baan is het fijnste. Helaas vindt iedereen dat. Het is totaal feest overigens als ik boven aan de trap sta en er ligt niemand in het zwembad. Tweede baan! Hop! Middenin zwemmen! Een zee van rust, mooi rustig water en stilte. Alleen gelaten met mijn gedachten, baantjes tellen, rekensommetjes maken om me te herinneren aan mijn telling. Routine. Dat wordt minder routine als het drukker is, dan begin ik in de eerste baan en ruk op naar de tweede of de derde baan als het enigszins mogelijk is. Maar het plezier in het zwemmen is toch eigenlijk het grootste als ik de hele tijd in mijn eentje in die tweede baan kan blijven.

zwembad

Deze foto heb ik eerder gebruikt op mijn andere blog, namelijk voor het eerst hier, in een #WOT over alleen zijn en voor de tweede keer hier, in een #WOT over het zwembad. Ook heb ik hem hier gebruikt, in een #WOT over water. De Afbeelding is van Stefan Kuhn via Pixabay.

Flex? Nee

Ik kwam op dit stukje omdat ik vandaag een blog van Elja zat te lezen over disruptie van je routine. Het is zoals Elja zegt, hoe ouder je bent, hoe meer vastgeroeste dingen je kan hebben. Ik ben daar goed in, zie het vaste bureau, zie die tweede baan in het zwembad, zie de routine klussen. Het gevaar daarvan is, en daar ben ik me best wel van bewust, is dat je erin blijft hangen. Dat je niet eens op het idee komt om dingen anders te doen, omdat het goed gaat zo. Dat je dingen met de hand zit te doen, terwijl je enorm veel tijd kan winnen door het te automatiseren. En daar moet ik dus eigenlijk op letten, dat ik, ouwe rot in het vak, routineus als ik ben, toch flexibel blijf. Af en toe moet ik dus eigenlijk wisselen van bureau.