Over sport, discipline en bloggen

Het bloggen zit er niet zo in op het moment. Het is een maand geleden dat ik over mijn week #veggie heb geblogd. In de tussentijd heb ik er wel over nagedacht, ben ik elke week wel een keer ermee bezig geweest en heb niets gepubliceerd. Geen discipline meer. Ik heb ook gewoon niet veel te vertellen. Dat kan gebeuren.

Trainen

Ik ben weer op de weegschaal gaan staan en dat was even schrikken, want het was 85,7 kg. Maar afvallen doe ik nog niet erg, want het was afgelopen vrijdag 83,2 kg. Ik kan de routine niet vinden. Ook met sporten kost het moeite een routine te vinden. Ik heb een paar keer de X-Core les uitgeprobeerd maar dat is het toch niet helemaal. Yoga op dinsdagavond is wel lekker. Een lijf in knopen kan daar weer lekker uit komen en ik denk dus dat ik die erin ga houden.

Die uitdaging

Daar merk ik dus ook aan dat ik nog geen routine heb. In januari heb ik heldhaftig gezegd dat ik weer een plank van twee minuten ga doen. Die poging is dus bij een poging gebleven. Geen twee minuten. Bij Pedro heb ik 1.10 gehaald vrijdag en dat was wel het hoogste. Eigenlijk wil ik hem toch wel doen en dat betekent dat ik mijn matje weer tevoorschijn haal en laat liggen. Anders gebeurt er gewoon niets. Kleine stappen, eerst die plank, wat discipline opbouwen, dan komt de rest ook wel weer.

bloggen

Bloggen

Is het erg, dat ik niet zo vaak meer blog? Welnee. Het komt in golven, ik heb andere dingen te doen en andere interesses erbij. Dat er niet elke dag een blog verschijnt is helemaal niet erg. Dat er niet iedere week eentje verschijnt is ook helemaal niet erg. Het is eigenlijk goed nieuws: gezondheidsfront: geen nieuws. Joepie!
Ik las vanochtend een stukje van blogger Elja Daae. Ik volg haar al jaren, ook in de periode dat ze dagelijks blogde, iets dat ze jaren heeft gedaan. Nu blogt ze veel minder. Ze heeft blogheimwee naar de periode waarin ze elke dag voor de vuist weg kon kletsen op haar blog. En dat krijg ik dan ook weer, terwijl ik mezelf ook voorhoud dat het zoals het nu gaat, ook prima is. Maar het gaat ook over het feit dat ik veel bloggen juist leuk vond, er lol in had. In juni en juli 2015 heb ik een paar weken lang iedere dag geblogd. Was wel erg leuk. Op mijn andere blog heb ik het er ook wel eens over gehad. Mensen zijn moeilijk.

Afbeelding van nile via Pixabay

Veggie 2: de #weekzondervlees 2019

Dit jaar wordt voor de tweede keer de week zonder vlees georganiseerd en ik doe weer mee. Vorig jaar heb ik met veel enthousiasme nieuwe recepten uitgeprobeerd en heb ik een week lang geen vlees gegeten. Bovendien heb ik veel vegetarische recepten verzameld. Ik voel me wat beter voorbereid dan vorig jaar.

Maandag

Het ontbijt is altijd al vegetarisch, want dat is kwark met fruit en honing. Dat vind ik nou eenmaal lekker. Die boterhammen voor tussendoor, daar gaat gewoon kaas op deze week. En voor de lunch heb ik de salades weer uit de kast getrokken. Ik wilde toch al wat meer op mijn voeding gaan letten. En ik maak ‘s avonds de champignons ‘Bourguignon’-stijl uit het magazine. Zonder de tijm, want daar houd ik niet van, maar het blijkt een erg lekker recept te zijn, wat erin gaat blijven.

Dinsdag

Het gaat een klein beetje fout vandaag, want ik ga eerst sporten en heb daarna zo ontzettend weinig zin om eerst naar huis te gaan en daar te koken, dat ik de Chinees binnenloop. Het bord nasi met saté, pindasaus en groente gaat zeer smakelijk naar binnen.

Woensdag

groente

Ik maak het goed vandaag met een recept van vorig jaar, spruitjes met champignons, pasta en een flinke lik mosterd. Lekker. Het heeft wel nut recepten te bewaren. Dit recept maak ik regelmatig.

Donderdag

Sportdagen zijn lastige dagen, ik heb vandaag tomatensoep uit de vriezer gehaald en die eet ik lekker op na de sport. Maar dat is wel niet-vegetarische tomatensoep. Extra veel groenten, want daar houd ik van, maar wel gehaktballetjes en vlees. Wel van genoten, zelfs al was het niet vegetarisch.

Vrijdag

Weer een recept van vorig jaar. Een stamppotje van snijbonen in grove stukken gesneden, aardappeltjes en tomaatjes. In dit recept doen ze moeilijk met aardappelen en bonen apart koken, ik gooi gewoon alles in één pan, dat mag met een stamppot.

Zaterdag

Het wordt meer een flexitarische week dan een vegetarische week, want ik ben bij vrienden en krijg een visschotel voor mijn neus. Erg lekker, met smaak gegeten, maar dus niet vegetarisch.

Zondag

De laatste dag om het goed te maken. En ik maak witlof stamppot. Kaas eroverheen. Smikkelen en smullen maar. Dit is sowieso een recept wat ik vaker maak. Ik ben van de simpele maaltijden, ben dol op stamppotjes en maak ze vaak. En dat gaat ook heel goed zonder vlees.

Veggie voor een week

Deze week is het niet helemaal gelukt, maar ik zie wel dat ik een jaar na de eerste week zonder vlees meer vegetarisch eet. Een stukje vlees op zijn tijd vind ik nog steeds lekker, maar je hebt ook heel veel heerlijke vegetarische recepten. En dan heb ik nog niet eens linzensoep gemaakt deze week. Ik heb het recept online gevonden, heb meerdere varianten gezien, maar deze Marokkaanse versie is de lekkerste. De conclusie na deze week: vegetariër ben ik niet, maar wel een actieve flexitariër.

Topfit van Henry Schut, boekbespreking

Ik ben er altijd wel nieuwsgierig naar, mensen die druk bezig met sporten: hoe doen ze dat nou? Henry Schut was zo iemand. NOS sport presentator, druk bezig met tv en radio, heeft een vrouw en drie kinderen en hij slaagt erin druk bezig te zijn met sport. En waarom? Een uitdaging, en dat spreekt mij wel aan. Hij werd uitgedaagd door Maxim Hartman om te kijken wie het fitst kon worden met alle beperkingen in beide levens. De winnaar van de challenge mag op de voorpagina van het septembernummer van 2017 van het blad Men’s Health.

De inhoud

Niet alleen trainingsschema’s en voeding. Je krijgt wel fotoseries van oefeningen voor je kiezen waarvan ik zeg, dat ga ik niet halen. Maar daar ligt dan ook wel de nadruk op, dat je een eigen schema moet kiezen, waar je jezelf lekker bij voelt. Wat hij ook deed, was deskundige hulp zoeken, hij heeft met een personal trainer getraind, waar hij zeer veel baat bij had. In de loop der jaren had hij wel wat kennis bij elkaar getraind, maar de trainer zette de puntjes op de i. Hij gaf hem trainings- en voedingsadviezen en stelde de schema’s ook voortdurend bij. Henry Schut trainde in de loop van zijn uitdaging elke dag. Elke. Dag. Kan ik dat? Natuurlijk kan ik dat. De goede vraag is, wil ik dat? Nee dus, ik heb andere dingen in mijn leven, ik vind sporten leuk, maar ook bank hangen en ik ga niet elke dag naar de sportschool. Dat hij er tijd voor had, met kleine kinderen, een vrouw en een drukke baan is een godswonder.

topfit van Henry Schut

Hee, nuttige tips

Er zaten wel nuttige tips voor de mensen die ook willen trainen (p. 179):

  • Stick to the plan: grootste valkuil: dat je denkt of jezelf wijsmaakt goed bezig te zijn, maar de teugels laat vieren en zomaar wat doet.
  • Let op je calorieën, hij merkt terecht op dat je met een goed voedingsschema winst kan halen
  • Pas je slaapritme aan: gratis extra energie met groot resultaat. Moet je alleen geen slaapproblemen hebben zoals ik.
  • Zorg voor een algehele gedragsverandering, een verzameling van de eerste drie tips en open staan voor een andere mindset, wat onder andere te maken heeft met zoiets banaals als boodschappen.
  • Ga dieper dan je deed, maar maak het niet te gek, houd de balans en train jezelf niet kapot.
  • Gebruik je gezonde verstand, dus naar je lichaam luisteren en je eetpatroon aanpassen als het even niet kan.
  • Heb plezier! Daar ben ik dus druk mee bezig.

Wat vond ik ervan?

Het is uiteindelijk een boek over iemand die een sixpack wil hebben en daar ga ik niet voor. Maar Henry Schut liet wel merken in dit boek zijn gezonde verstand nog te gebruiken. Niet tot het draadje gaan als het niet mogelijk is. Gooi er de rem op als het door wat voor reden dan ook even niet lukt. Wat overigens ook erg leuk was om te lezen, waren de interviews met zijn vrienden en zijn vrouw over hoe die omgingen met sport. Over het algemeen kon ik het boek dus prima waarderen. Leuk om te lezen, maar zijn ideaal is niet iets dat ik ga nastreven.

Henry Schut, Topfit : ook als je denkt geen tijd meer te hebben. – Houten : Spectrum, 2018. 183 p. ISBN 978-90-00-36112-0

Over uitdagingen en doelstellingen

First things first en dat betekent mijn gezondheid. Ik heb namelijk een controle CT scan gehad en alles was goed. Feestje dus. Het enige is, dat er nu weer een vleesboom in mijn baarmoeder is gezien en ik mag naar een gynaecoloog.

De uitdaging

Die plank. Ik heb op zijn zachtst gezegd wat slordig aan die plank gewerkt. Namelijk niet echt aan opbouw gedaan, op sommige dagen het gewoon vergeten en het ging dus op en neer, met als resultaat dat ik vrijdagochtend 45 seconden haalde en de tweede keer 30 seconden. Het resultaat: ik moet die twee minuten nog gaan halen. Ik ga door tot die twee minuten, maar nu probeer ik wel op te bouwen. Het streven is er heus wel, maar het doorzetten ontbreekt.

IkPas

Ik ben geslaagd! Ik heb een prachtig certificaat dat ik 31 dagen (bijna) niets gedronken heb. Op 6 maart kan ik opnieuw in schrijven voor een periode van 40 dagen, daar ga ik nog over denken. Ik heb meer energie en ben hoop ik afgevallen, hoewel ik dat niet zeker weet want ik heb geen startgewicht.

En nu verder

Ik had het er vrijdagochtend over met Pedro. Het hele zorgen maken over mijn gezondheid kan ik ter zijde schuiven en ik kan aan andere dingen gaan denken. Dus bijvoorbeeld een nieuwe doelstelling voor mijn trainingen. Wil ik weer afvallen? Wil ik iets specifieks gaan trainen? Push-ups bijvoorbeeld waar ik waardeloos in ben. Een doelstelling zou wel helpen om gericht te gaan trainen en weer volledig gemotiveerd te raken, want ik merkte dat het moeite kostte de afgelopen maanden. Dus noem het maar. Ik heb een week om erover na te denken en dat is maar goed ook, want ik weet het nog niet. Heeft iemand suggesties?

doelstelling

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Lief dagboek

Vrijdag

Een dagboek deze week, even laten zien hoe mijn week loopt.
Vrijdag sportdag. Ik kan uitslapen, want ik heb pas om elf uur een afspraak en het blijkt dat Pedro ook wilde uitslapen. Het is weer hard werken. Meestal kan ik na een kwartier al niet meer praten, dan moet ik eerst hijgen, maar het is eigenlijk altijd wel lekker. Ik doe meteen de plank, maar daarmee ben ik niet zo succesvol. Een plank van een minuut en één van een halve minuut. Daarna ga ik naar Health City. Wegens algemene stemmen tegen, heb ik besloten me niet te wegen, ik zie het wel met mijn gewicht. En ik duik het zwembad in. Daar hebben ze een fout gemaakt met de vloeistoffen die in het water moeten, dus het ziet er niet uit, het is heel donker water. Wel 20 baantjes gezwommen. Onderweg naar huis zit ik te dubben of ik eieren zal bakken of een tosti zal maken. Het wordt een tosti.

Zaterdag

Van de dagelijkse email van IkPas moet ik de voordelen opschrijven van negentien dagen niet drinken. Dat is een mooie activiteit als ik op dag 18 heb gezondigd. In ieder geval heb ik meer energie. Ik slaap beter, één van de grootste voordelen, aangezien ik al maanden problemen heb met slapen. Voor de lunch bak ik die eieren die ik gisteren al in mijn hoofd had. Avondeten wordt broccoli met champignons, een uitje en een speklapje. Ik ben mijn diepvries aan het leegeten.

Zondag

Het wekelijkse dubben over sport is weer aangebroken. Ik heb zeker met dit winterweer enorme moeite om er op uit te gaan. Het helpt niet dat ik nog spierpijn heb van vrijdag. Door de week gaat het iets makkelijker want dan ben ik toch al buiten omdat ik naar huis fiets vanaf mijn werk. Het helpt niet altijd, donderdag fietste ik door een regenbui naar sport en toen ben ik toch naar huis gegaan. Het heeft een uur geduurd voor ik weer warm was. Dus geen sporten vandaag. Wel sportkleding in mijn tas gegooid, morgen na het werk gaat er gesport worden.

Maandag

Ik heb vandaag een interview in de Volkskrant* gelezen dat diepe indruk op me maakte. Een citaat: “Ik schaamde me voor mijn lichaam dat me zo in de steek had gelaten en tegelijkertijd wilde ik perfect zijn. Want als je dat niet bent, ben je niet succesvol. Dat is echt iets van onze geïndividualiseerde maatschappij. Als je geen succes van je leven maakt, ben je een loser. Als je kanker hebt, ben je ook een loser.” Let wel, dit was een vrouw die in haar leven vier keer kanker heeft gehad. Vier keer! Misschien dat ze het daarom zo ervaart, maar dit is een ervaring die heel ver van mij afstaat. Ook haar instelling is mij vreemd. Ik was voor mezelf van mening dat ik domweg pech had gehad.

Donderdag

Soms lukt het gewoon niet, met die weken. Het is de hele week ijzig koud geweest, vanaf dinsdag ben ik met OV naar mijn werk gegaan vanwege sneeuw. Het dreigt niet beter te worden, helaas. En dat helpt niet echt met mijn humeur dat gewoon prut is. Het is niet de eerste keer trouwens, ik ben zo af en aan lichtelijk depri en wijt het aan de winter. Ik word een ouwe muts, ik kan er steeds slechter tegen. Het medicijn dat vriendin E me aan de hand deed – lichtpuntjes verzamelen per dag – heb ik al eens meer gedaan en helpt enigszins, maar is geen wondermiddel.

lichtpuntje

Weer zondag

En plotseling kom je tot de ontdekking dat je dit dagboek wilde afsluiten op vrijdag en dan is het toch zondag. Ik moet zeggen, ik heb betere weekenden gehad. Zaterdag was gevuld met ongelooflijk beroerd zijn en niet naar de wc kunnen. Vandaag ben ik nog gammel en doe ik maar even niets. Mijn bedoeling deze week? Laten zien waarmee ik bezig ben. Ik hoop dat het bevalt, lieve lezers.

*Fokke Obbema, Monique Maarsen vastgoedondernemer ‘Luister naar je innerlijke stem’. Volkskrant, 21 januari 2019.
Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Over twee saaie weken en een uitdaging

Het kwam zo maar bij me op, afgelopen vrijdag, het werd het tweede weekend dat ik niets had afgesproken. Ik weet dat ik me had voorgenomen een saai jaar te krijgen, maar dit zou iets te saai kunnen worden.

De uitdaging: de plank

Die plank wisselt behoorlijk. Het lijkt of ik nooit van opbouwen heb gehoord. Ik ben netjes begonnen met een plank van 1.04, vervolgens ben ik de dagen daarna heen en weer gegaan tussen een minuut en 1.31. Bij de training van Pedro op vrijdag heb ik ook side planks gedaan, die ik wel 15 seconden volhield. Ter verdediging: die zijn lastiger, maar ik mag ze ook gaan trainen van Pedro. Vandaag had ik 1.19 en daar wil ik nu uit gaan opbouwen. Morgen 2 seconden erbij.

Nog een uitdaging: IkPas

Een maand geen alcohol, een uitdaging die ik al meer heb gedaan en op zich prima te doen is. Ook in een januari maand met nieuwjaarsrecepties en dergelijke. Het komt goed uit dat ik tot nu toe geen nieuwjaarsreceptie heb gehad. En ik zei het al, het is tot nu toe een saaie maand geweest, dus woeste feestjes zijn er ook nog niet geweest. Het is wel mijn bedoeling dat ik dit tot het eind van de maand volhoud en misschien nog wel langer ook.

Wegen of niet wegen, dat is de vraag

Het is even de vraag. Ik merk aan mijn kleding die strakker begint te zitten dat die 77,4 kg van augustus waarschijnlijk niet meer klopt. En ik had besloten me voorlopig niet te wegen. Nu kan ik me gaan wegen aanstaande vrijdag bij Health City en daaruit verdere conclusies trekken. Maar ik kan het ook andersom doen: de conclusie trekken dat ik waarschijnlijk te zwaar ben, er iets aan doen, en me pas over een maand wegen. Het voordeel daarvan: ik word niet gefrustreerd door cijfertjes. Het nadeel: ik ga niet weten hoeveel ik afval. Wat zal ik doen, lieve lezers?

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Dit was 2018, en daar is 2019 al

Mijn huis op een willekeurige zaterdag in december. Mijn planten zijn omgebouwd naar alternatieve kerstboom. Op de salontafel ligt een onduidelijke stapel papieren die uitgezocht moet worden. Daar staat ook de wolkom met het haakwerkje dat eigenlijk voor de kerst af had moeten zijn. Om de stoel bij het raam liggen de Volkskrant, het magazine en lokale kranten die al uitgelezen zijn. Over de stapel ongelezen tijdschriften moet ik het eigenlijk niet hebben. Onder de salontafel een paar sokken die eigenlijk de was in moeten. Naast mijn bureau ook weer zo’n onduidelijke stapel papieren en boeken die uitgezocht moeten worden. Volgens mij ligt daar ook de handleiding van mijn nieuwe ketel. Op de eettafel mijn laatste impulsaankoop, een krukje van Family-W. Dat ding wil ik in de kerstvakantie in elkaar zetten. Maar dan zal ik toch echt eerst de rotzooi op die tafel op moeten ruimen.

Cijfertjes

Ik ben een cijferfreak, ik vind het heerlijk bij te houden hoeveel ik zwem, hoeveel ik loop, hoeveel keer ik bij Pedro wordt mishandeld. Dit jaar heb ik besloten het gewoon te laten. Natuurlijk heb ik minder gesport dan vorig jaar. Doe me een lol, na de operatie mocht ik zes weken niet sporten.Gewicht? Is het belangrijk dan? Op 31 augustus heb ik me voor het laatst gewogen en daar kwam een verrassing uit: 77,4 kg. Mooi getal hé? Ik ga me pas in 2019 weer wegen. Volgend jaar ga ik wel weer zo’n cijfertjesoverzicht publiceren. En die van vorig jaar, het jaar daarvoor en van 2015 kan je nog even herlezen.

Waar word ik gelukkig van?

Het is geen geheim, 2018 is niet echt mijn jaar geweest. Vorig jaar heb ik een jaaroverzicht geschreven waarin ik meldde evenwicht te zoeken. Dat evenwicht spatte uit elkaar toen ik in mei voor een darmonderzoek naar een kliniek ging. De diagnose darmkanker was niet fijn om het zachtjes uit te drukken. Ik ben er nog van aan het bijkomen. De littekens vervagen, het eerste controle onderzoek komt in januari. Ik zeg dat ik niet zenuwachtig ben, maar ben dat natuurlijk wel. En waar word ik dan gelukkig van? Lees de eerste alinea en je weet dat ik niet gelukkig word van een steriel opgeruimd huis. Sport kan ik best wel gelukkig van worden, zeker erna, want echt, je voelt je beter na sport. En die allereerste training na acht weken niet sporten was heerlijk. Maar ik werd dit jaar vreselijk gelukkig van een impulsaankoop, want wat was die wolkom leuk.

En 2019?

Meestal zeg ik ook nog wel eens wat van mijn voornemens. Nou, die heb ik dus eigenlijk niet. Ik ben van plan te blijven sporten, ik wil in januari weer die plank uitdaging gaan doen en ik wil mezelf iets meer pushen dan ik tot nu toe doe. Ik ben na de operatie toch een beetje bang gebleven om te veel te doen en daar wil ik overheen komen. En ik wil iets onderzoeken wat Pedro zei, namelijk lopen, sportkleding en schoenen aan, naar buiten en lopen. Mijn techniek is goed, zei hij afgelopen vrijdag. Dus wie weet, lopen. Maar eerst wens ik mezelf voor 2019 gezondheid en een saai jaar toe. Het is allemaal opwindend genoeg geweest.

De uitdaging, herhaling nummer drie

Dry January. Ik heb het wel meer gedaan, namelijk in januari 2017. Een maand geen alcohol. Iedereen zal wel zeggen, waarom nou in januari, de maand van de nieuwjaarsrecepties, feestjes, etc. Maar als je er zo naar gaat kijken, is geen enkele maand geschikt.

IkPas

Om mezelf extra aan te moedigen heb ik er dit keer voor gekozen me in te schrijven bij IkPas. Van de website: “IkPas is een uitdaging aangaan met jezelf. Je drinkt een maand geen alcohol om eens te kijken wat het met je doet. Je wordt je bewuster van de keuze die je kunt maken om wel of niet te drinken, je doorbreekt je vastgeroeste patronen en alcohol is niet meer vanzelfsprekend.” Klinkt heel mooi en prachtig. Ik ga het gewoon gebruiken als een soort bewustwording voor mezelf. Er even bij stil staan dat het af en toe wel wat minder kan. Het is niet voor niets dat die actie in januari is. In december loopt het alcoholgebruik met de vele feesten wel aardig op.

fles

Sporten Ali?

De operatie is bijna een half jaar geleden. Ik heb deze week op mijn buik zitten speuren naar de littekens, daar moest ik heel goed naar zoeken. Geen enkele reden dus om niet te sporten, behalve dan dat ik niet echt op gang kom. Het is al weken lang de training met Pedro en één of twee keer in de week zwemmen. Ik heb vrij nu, en door een paar strategische vrije dagen drie weken achter elkaar. En ik wil van de gelegenheid gebruik maken wat meer te gaan sporten. Gisteren ben ik bij Power Yoga geweest en dat was inderdaad power. Donderdag wil ik weer gaan sporten en dan er een uurtje cardio ingooien. Aan de Power Yoga van gisteren merk ik dat ik er gewoon weer aan moet werken. Volgende week wil ik ook Body Balance gaan doen.

Uitdagingen

Ik heb in de loop van de tijd aardig wat uitdagingen gedaan. Dat varieerde van planken (drie keer) tot een no buy month en een opruimingsmaand. De dry january komt er nu voor een tweede keer in, maar ik ga ook weer planken. Gewoon weer lekker beginnen bij een minuut en opbouwen naar twee minuten. Eind januari moeten die twee minuten staan.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Over batterijen en doorzetten

De accu van mijn elektrische fiets heeft het opgegeven, of de oplader, dat is nog niet duidelijk. Ik mag er morgen mee naar Rijswijk en dan gaan ze kijken wat het is.

Batterij

batterijIk had afgelopen week last van mijn eigen batterijen, die nog steeds van slag af zijn. In normale toestand – lees: niet geopereerd aan darmkanker – slaap ik wel eens slecht en red het dan makkelijk tot het einde van de week. Helaas is dat nu niet het geval en als ik dus twee, drie nachten niet goed slaap, heb ik daar meteen last van. Ik had het er met vriendin W over die een maand voor mij een operatie heeft gehad. Zij zei, zie het als een dagelijkse batterij die je met slapen oplaadt, en een reserve batterij die je aanspreekt als je moe bent, even moet doorhalen en/of een partij stress hebt. Die reserve batterij van mij is zo goed als leeg. Mijn oplader, mijn eigen lijf, mist ergens een zekeringetje. Dus die dagelijkse batterij moet elke dag opgeladen worden door goed te slapen, wat ik dus niet doe. Tel daar stress bij op die ik krijg van een cardioloog die mij doorstuurt voor een MRI van mijn hart, omdat daar iets zit wat ze niet goed kon zien en het feest is compleet. Eind november moet ik naar Bronovo voor een MRI, 5 december krijg ik hopelijk een Sint cadeautje van de cardioloog die mij gaat vertellen dat het niets bijzonders is. Ze had het bij het vorige bezoek over een operatie waar ik echt geen zin in heb.

Training

Ik pak het anders aan deze weken. Eenmaal per week ga ik er lekker tegenaan met Pedro en voor de rest plan ik twee andere dagen in voor sport. Op de dag zelf beslis ik dan wat ik doe, en meestal is dat zwemmen. Het streven is per week zo’n 100 baantjes te zwemmen. Met drie keer per week in het zwembad liggen, is dat haalbaar.

Gewicht

Ik heb besloten me gewoon niet meer te gaan wegen tot volgend jaar. Ik vond die 77,4 kg van drie maanden geleden heel mooi als eindresultaat voor 2018. Volgend jaar weer verder

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over conditie en trainingen

Ik had vanochtend zwaar de pee in. Na een week verkoudheid had ik gisteren geoordeeld dat ik me goed genoeg voelde om te gaan trainen met Pedro. Die illusie was na de eerste oefening al aan gruzelementen. Deze training was een training van hijgen, hijgen, pauze nemen en weer hijgen. Het was niet leuk.

De eerste keer

Bij mijn weten is dit de eerste keer dat ik bij zo’n training ben weggegaan met een ontevreden gevoel in mijn lijf. Ik was in de veronderstelling dat mijn conditie iets beter was, maar het blijkt dat zo’n verkoudheid meteen weer afbreekt wat ik had. En dat was sowieso nog niet zo veel. Ik kan twee dingen doen, namelijk er moeilijk over gaan treuren of het gewoon accepteren.

Conditie

Vorige week kon Pedro niet en toen ben ik in Health City gaan sporten, een conditie schema dat Pedro voor me had gemaakt. Waarvan ik dus dacht, dat gaat lukken. Het ging ook wel lukken, alleen aan het eind lag ik voor pampus en was ik erg blij met het zwembad. Dat schema was ik weer van plan deze week en dat is dus niet gelukt door die verkoudheid. Een nieuwe poging staat gepland voor zondag, maar ik ga zondag eerst even kijken hoe ik me voel. Het heeft weinig zin te gaan sporten als ik me niet goed voel.