Over batterijen en doorzetten

De accu van mijn elektrische fiets heeft het opgegeven, of de oplader, dat is nog niet duidelijk. Ik mag er morgen mee naar Rijswijk en dan gaan ze kijken wat het is.

Batterij

batterijIk had afgelopen week last van mijn eigen batterijen, die nog steeds van slag af zijn. In normale toestand – lees: niet geopereerd aan darmkanker – slaap ik wel eens slecht en red het dan makkelijk tot het einde van de week. Helaas is dat nu niet het geval en als ik dus twee, drie nachten niet goed slaap, heb ik daar meteen last van. Ik had het er met vriendin W over die een maand voor mij een operatie heeft gehad. Zij zei, zie het als een dagelijkse batterij die je met slapen oplaadt, en een reserve batterij die je aanspreekt als je moe bent, even moet doorhalen en/of een partij stress hebt. Die reserve batterij van mij is zo goed als leeg. Mijn oplader, mijn eigen lijf, mist ergens een zekeringetje. Dus die dagelijkse batterij moet elke dag opgeladen worden door goed te slapen, wat ik dus niet doe. Tel daar stress bij op die ik krijg van een cardioloog die mij doorstuurt voor een MRI van mijn hart, omdat daar iets zit wat ze niet goed kon zien en het feest is compleet. Eind november moet ik naar Bronovo voor een MRI, 5 december krijg ik hopelijk een Sint cadeautje van de cardioloog die mij gaat vertellen dat het niets bijzonders is. Ze had het bij het vorige bezoek over een operatie waar ik echt geen zin in heb.

Training

Ik pak het anders aan deze weken. Eenmaal per week ga ik er lekker tegenaan met Pedro en voor de rest plan ik twee andere dagen in voor sport. Op de dag zelf beslis ik dan wat ik doe, en meestal is dat zwemmen. Het streven is per week zo’n 100 baantjes te zwemmen. Met drie keer per week in het zwembad liggen, is dat haalbaar.

Gewicht

Ik heb besloten me gewoon niet meer te gaan wegen tot volgend jaar. Ik vond die 77,4 kg van drie maanden geleden heel mooi als eindresultaat voor 2018. Volgend jaar weer verder

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over conditie en trainingen

Ik had vanochtend zwaar de pee in. Na een week verkoudheid had ik gisteren geoordeeld dat ik me goed genoeg voelde om te gaan trainen met Pedro. Die illusie was na de eerste oefening al aan gruzelementen. Deze training was een training van hijgen, hijgen, pauze nemen en weer hijgen. Het was niet leuk.

De eerste keer

Bij mijn weten is dit de eerste keer dat ik bij zo’n training ben weggegaan met een ontevreden gevoel in mijn lijf. Ik was in de veronderstelling dat mijn conditie iets beter was, maar het blijkt dat zo’n verkoudheid meteen weer afbreekt wat ik had. En dat was sowieso nog niet zo veel. Ik kan twee dingen doen, namelijk er moeilijk over gaan treuren of het gewoon accepteren.

Conditie

Vorige week kon Pedro niet en toen ben ik in Health City gaan sporten, een conditie schema dat Pedro voor me had gemaakt. Waarvan ik dus dacht, dat gaat lukken. Het ging ook wel lukken, alleen aan het eind lag ik voor pampus en was ik erg blij met het zwembad. Dat schema was ik weer van plan deze week en dat is dus niet gelukt door die verkoudheid. Een nieuwe poging staat gepland voor zondag, maar ik ga zondag eerst even kijken hoe ik me voel. Het heeft weinig zin te gaan sporten als ik me niet goed voel.

Over ritme en eerste keren

Ik heb de laatste weken aardig wat eerste keren achter de rug. De eerste keer zwemmen in een ijskoud zwembad. De eerste keer werken. De eerste keer fietsen naar mijn werk. De eerste keer trainen met Pedro waarbij ik redelijk kapot eindigde. En toch zit er verbetering in.

Ritme

Het ritme keert terug. Het oude ritme van minstens drie keer in de week in de sportschool, zwemmen, een les Body Balance pakken, training met Pedro. En ook het dagelijkse ritme. Nog geen fulltime dagen, maar halve dagen, maar wel naar het werk fietsen. Drie kwartier met mijn neus in de frisse lucht, even bijkomen van alles op het werk.

Training

ritmeVanochtend mocht ik helemaal zelf kiezen waarmee we zouden beginnen. Conditie of krachttraining. Ik koos voor conditie. En ik merkte dat ik vooruit was gegaan in de afgelopen weken. Die eerste keer lag ik na de training uit te hijgen op de mat, nu kon ik zelfs praten na de conditietraining. Squats die me de eerste keer drie dagen spierpijn opleverden, kon ik nu gewoon doen. Pedro wil ze dieper hebben en dat gaan ze dan ook. Ik squat dieper dan ooit. Ongemerkt doe ik aardig wat dingen die ik voor de operatie ook deed. En de plank was vandaag 1.03 minuut, terwijl ik in voorgaande weken niet eens de halve minuut haalde.

Gezondheid

Bezoek aan de longarts: vaag verhaal, maar voor de zekerheid word ik wel naar de oogarts en de cardioloog gestuurd, krijg ik een longfunctie test, een longfoto en een nieuwe afspraak bij de longarts.

Gewicht

Ik had me er niet echt mee bezig gehouden, de afgelopen vier maanden. Ik mocht niet afvallen voor de operatie en deed dat dus niet. Een paar weken geleden was ik toch wel nieuwsgierig en ging ik bij de sportschool weer eens op de weegschaal staan. En daar was het, schijnbaar zonder enig probleem: 77,4 kg. Eindelijk onder die ergerlijke 80 kg waar ik al jaren in zat.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over energie, trainingen en weekenden

April, en het mooie weer begint eindelijk. Even geen regen of kou. Daar krijg ik energie van.

Training

Het begon op vrijdag met de training, en ik had er zin in. De avond daarvoor had ik ook getraind maar die was niet zo lekker gegaan. Deze vrijdagtraining wel. Het ging vooral om balans en kracht oefenen en dat zorgde voor aardig wat zweet. Maar het was wel een uitzonderlijk lekkere training waar ik van heb genoten. Nooit slecht. De verschrikkelijke vliegwiel fiets, walking lunges, slee trekken, slee duwen, squats met gewichten, de vliegwiel fiets in de herhaling en pijnlijke spiertjes in mijn billen, het kon mijn humeur niet verslechteren.

Energie in overvloed

energieEn het bleef maar doorgaan. Naar huis en daar tot de ontdekking komen dat ik genoeg energie had om de was op te vouwen, de afwas te doen, nog een was in de wasmachine te gooien en ga zo maar door. De zaterdag ging hetzelfde, huis opruimen,  boodschappen, naar vriendin met nieuw huis, ‘s avonds Hutkunstje, een soort Open Podium in de Kunsthut. En zondag ging het helemaal goed. De training was er lange tijd niet van gekomen, maar was nu verplicht omdat ik deze week niet zoveel tijd heb. Body Balance dus, en dat was een meer dan pittige les waarbij ik die pijnlijke spiertjes in mijn billen goed voelde.

Voornemen

Ik ga zo door, heb ik al besloten. Vanaf volgende week ga ik kijken wat ik aan mijn sportschema kan doen, omdat ik het idee heb dat ik vastloop in routine. De vrijdag blijft eerst training met Pedro en dan zwemmen. Maar op andere dagen wil ik Body Step en Body Attack weer gaan doen. En ik ga deze maand nog door met de plank, die ik gisteren eindigde op 1:06, maar in mei wil eindigen met 2 minuten. En mijn gewicht? Ga ik eind juni weer bekijken.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over een lui weekend en een plank

pasenHet ritme zit er weer in, tenminste: bijna. Ik train elke vrijdag met Pedro en probeer door de week ook te gaan. Er is een beetje de klad gekomen in de zondagtrainingen, want de meeste zondagen zit ik lekker te rommelen in huis en doe niets. Een lang weekend zoals dit afgelopen Paasweekend zou dus ideaal zijn om het ritme weer op te pakken. Dat is niet gebeurd. Eerste Paasdag mocht ik van mezelf met permissie niets doen, vandaag ben ik met het huishouden begonnen en heb op een gegeven moment het uit mijn hoofd gezet nog te gaan sporten. Het kost moeite om de deur uit te gaan, zeker als het regent.

Gewicht

Voor het eerst sinds november ben ik weer op de weegschaal gaan staan. In december bij Saintfit heb ik ook nog op de weegschaal gestaan, maar dat telt niet, want ik heb niet gekeken. Op 10 november was mijn gewicht tot mijn frustratie 81,9 kg, vrijdag was het 80,2 kg. En daar was ik niet ontevreden over. Drie maanden wel gezond eten, maar niet optimaal op de lijn letten en dan dat cijfer. Klopje op mijn schouder. En misschien over een maand een vervolg. Ik zie wel.

Die plank

Ik zeg het al vanaf november, ik ga weer aan die planktraining beginnen. Anderhalf jaar geleden kreeg ik het voor elkaar en deed ik een plank van twee minuten, sindsdien is het een paar keer gelukt, maar meer niet dan wel. Dat moet anders vind ik. Vanmiddag begin ik en kijk ik op hoeveel ik eindig. Vanaf dat punt start ik en ga ik elke dag minstens twee seconden erbij planken. Het wordt weer een officiële uitdaging. In mei moet die twee minuten een feit zijn. In de sportschool ben ik op het moment hoofdzakelijk met cardio bezig om mijn verdwenen conditie wat bij te werken. Met Pedro doe ik op vrijdag krachttraining en verdwijn ik erna naar Health City en ga daar zwemmen. Een goede tijdsbesteding die ik opvoer als mijn conditie weer wat beter is.

En die eerste plank

Ik eindigde op 1 minuut, 11 seconden. Wie doet er mee?

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Hardlopers, doodlopers en wandelaars

Ik had een dagje vrij genomen afgelopen donderdag. Er moesten wat dingen geregeld worden. Het leek een goed idee een dag vrij te nemen ervoor te gaan zitten en het gewoon te doen. Het is bij een idee gebleven. Donderdag ging nog, ik ben gaan sporten, en daarna… gebeurde er niets. Vrijdag ben ik gaan sporten, en daarna… gebeurde er weer niets. Zaterdag gebeurde er niets. Zondag gebeurde er niets. Ik had de afgelopen week een buitengewoon rustige week op mijn werk gehad en dat sleepte zich voort in deze vrije dagen. Het hielp ook niet bijster dat het gewoon barstens koud was, niet echt een uitnodiging om lekker naar buiten te gaan. Gevoelstemperatuur -10°, genoeg om mij onderuit te krijgen en me totaal niets te laten doen. Er zit geen energie in me.

Trainen

Vrijdagochtend was het vroeg en koud. En de training…

ik moest op een soort fiets en probeerde op zo’n manier te fietsen dat ik het drie rondjes zou volhouden. Ja, ja. Dat was dus voordat Pedro zei dat ik zo hard mogelijk moest. Fietsen tot ik 10 kcal zou halen op dat ding, en binnen een minuut, anders mocht ik voor elke seconde overtreding gewichten gaan tillen. Ik keek niet vrolijk. Hij wel. Later gebeurde dat nog een keer met een andere oefening, een figuurlijke schop om ervoor te zorgen dat ik tot het uiterste ging. Daag me uit en ik ga ervoor. Eindresultaat: je kan me opvegen. Maar wat ik voor de volgende keer zelf sporten moet onthouden: dat ik dat zelf ook moet doen. Lekker doorgaan tot het uiterste.

Waar was ik mee bezig?

Dat hardlopen, dat gaat even nog niet, maar waar ik ook voor moet zorgen is dat ik me niet doodloop en van energieloosheid in elkaar stort. Want daar lijkt het een beetje op met zo’n weekend waarin ik totaal niets uitvoer. Het is niet erg, want het is waarschijnlijk een gevolg van een winter met verkoudheden en ik ga me niet schuldig voelen. Lopen dus, iets uitvoeren op een normaal tempo, me een beetje meer uitsloven met sport. De trap naar de derde verdieping nemen op mijn werk. Fietsen is ook goed, en het is het precies het goede weer ervoor. En het wordt lente, altijd een goed ding, daar krijg ik ook energie van.

Over herstellen en trainen

Hoesten, proesten, snotteren, geen energie, zie daar de kenmerken van de afgelopen twee weken. Het heeft heftig ingehakt op sport, want ik was niet zo bar veel in de sportschool te vinden. Ik heb zelfs een training met Pedro afgezegd, omdat ik totaal niet in vorm was.

Herstellen

Tussen december met de eerste verkoudheid en februari met de tweede verkoudheid ben ik best wel in orde geweest. Maar zeker de tweede verkoudheid heeft er behoorlijk ingehakt. Ik ben een week thuis geweest en was tot meer dan bankhangen niet in staat. De tweede week heb ik het op maandag geprobeerd en werd na twee uur weer naar huis gestuurd omdat het gewoon niet ging. Dinsdag ben ik vervolgens thuis geweest en de rest van de week heb ik halve dagen gedraaid, met als resultaat dat ik me nu weer stukken beter voel.

Trainen

Afgelopen vrijdag heb ik weer getraind met Pedro en het verschil was wel duidelijk. De vorige keer had ik de halve dag om enigszins te herstellen, nu was het na zwemmen gewoon weer goed. Het zwemmen viel trouwens wel tegen, want het water was koud. De les Body Balance van vandaag was lekker en prima te doen, terwijl de les twee weken geleden gewoon hard werken was. De rest van de week heb ik helaas geen tijd voor sport. Dinsdag is weer een bowldag, dus het wordt geen sportschool en voor de rest ben ik erin geslaagd mijn agenda compleet vol te bouwen.

Dromen

zonIk heb er deze week van gedroomd, even een weekje weg, richting zon, gewoon even opwarmen. Dat krijg je als je jaloersmakende foto’s van Dubai ziet op Instagram. Op dat moment was het ook werkelijk barstens koud met temperaturen overdag onder nul. Het enige wat me tegenhoudt is dat ik waarschijnlijk in mijn eentje moet en ik weet niet of ik dat wil. Ik ga er een nachtje over dromen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Over trainingen en rust

Ik kijk vandaag uit op een zonnige straat, hier en daar een wolkje, af en toe een paar voorbijgangers, bezoekers van de Afrikaanse kerk verderop in de straat. Het straalt rust uit. Als je dan de dag begint op je favoriete stoel bij het raam met de Volkskrant van zaterdag is de verleiding groot.

Zo, dat is dus besloten. Vandaag wordt gevuld met dingen waar ik zin in heb, en sport hoort daar even niet bij.

Training

Of ik mijn sportritme weer te pakken had, vroeg Pedro deze week. Bijna, was het antwoord, want door tijdgebrek was ik maar 1x geweest. De komende week zou alles beter gaan. Vanochtend toen ik over sport zat na te denken, schoot wel door me heen dat ik in zou moeten halen. Pal daarna dacht ik, jammer dan. Inhalen zou betekenen dat ik echt elke avond weg ben deze week, en dat gaan we niet doen. Het wordt dus nog één keer sporten deze week. Bowlen op dinsdag schuif ik vrolijk in het hokje sport, dat is al twee keer. En één avond is het gewoon rust. Daarnaast fiets ik 26 km per dag en zit ik dus niet bepaald stil.

Rustige zondag

Zo’n rustige zondag betekent dus:

  • Wasje draaien
  • Lezen, ik loop heel veel tijdschriften achter en ik wil verder in Fire and Fury
  • Maskertje
  • CD luisteren, heb gisteren bij een klassiek concert in Utrecht een CD gekocht en naast de Stabat Mater schijnen er nog meer mooie dingen op te staan
  • Bloggen
  • Ik kijk af en toe naar het zootje dat mijn bureau heet
  • Verder zie ik wel

Rust moet, af en toe. Er is wat rust in me gekomen door het besluit even niet te gaan wegen en dat is eigenlijk alleen maar goed.

Over trainingen en goede voornemens

Ik geloof niet echt in goede voornemens bij het begin van een nieuw jaar. Die voornemens moeten ook uitvoerbaar zijn als je bij wijze van spreken op 6 juli begint. Dat moet niet afhankelijk zijn van een willekeurige datum. Pedro vroeg ernaar bij de training en ik zei dus dat ik ze niet had.

Training

De eerste keer in drie weken tijd en het was lekker. Ik had het gemist. Het was een vrij rustige training maar dat kwam ook omdat ik Pedro had gezegd dat ik ziek was geweest. Ik had geen idee wat ik nog zou kunnen met een vrijwel genezen luchtweginfectie. Benen dus. Walking lunges met gewicht, zonder gewicht, squats, sleetje duwen, gelukkig met weinig gewicht. Rondje schouders trainen met gewicht en om het fijn te beëindigen sprintjes op de loopband. En dat lukte ook nog, wel schroefde Pedro de sprintjes terug van 11 naar 10 km omdat ik dreigde van de loopband te lopen. Ik redde het niet helemaal. Na drie kwartier hard werken bleek wel dat ik weer moet gaan opbouwen.

Goede voornemens

evenwichtHalverwege de training kwam ik er achter dat ik toch een goed voornemen had. Ik vertelde Pedro dat ik me had voorgenomen wat minder neurotisch te zijn over de cijfers. Goed idee vond hij. Ik blijf bijhouden wat ik doe, dat vind ik gewoon leuk, kijken hoeveel kilometers ik in het zwembad doorbreng en hoeveel meter ik roei. Dat doe ik al een paar jaar en de verzameling wordt alsmaar groter. Waar ik wel even mee stop is wegen. Het was het afgelopen jaar één grote bron van frustratie, omhoog, omlaag, dan weer boven de 80, dan weer eronder. Even niet. Laat mijn lijf het zelf maar uitwijzen. Ik ga gewoon door met gezond eten en me enigszins aan een aantal calorieën per dag houden, maar ik sla mezelf niet voor het hoofd als dat niet lukt. Ik voel me goed zoals het nu gaat. Eind maart, dan ga ik misschien weer eens op de weegschaal staan en misschien ook niet. En wie heeft er wel goede voornemens?

Jaaroverzicht 2017: op naar 2018

Het jaar in gewicht

Mag daar iets van frustratie in doorklinken? Ja hoor, dat mag. Ik begon 2017 met een gewicht van 78,3 kg. En het hele jaar was mijn streven het onder die 80 kg te houden, dat is niet gelukt. Het hele jaar zweefde mijn gewicht tussen de 80 en 83 kg. Tot op het moment dat ik dermate gefrustreerd raakte dat ik ben gestopt met wegen. Ik weet het dus nu niet. De laatste keer was op 17 november en toen woog ik 81,9 kg. Misschien volgend jaar weer.

kerstkaart2017

Voeding

Zoeken, zoeken, zoeken. Ik wist niet wat ik moest met mijn gewicht en probeerde het door een ander voedingsschema, namelijk van Saintfit. Het hielp wel enigszins, want wat ik hierdoor besefte, was dat ik wellicht gewoon te weinig at, maar ik heb het nog niet helemaal gevonden. Ook ging mijn coach meer uit van vetpercentage dan gewicht en dat percentage ging gestaag omlaag. De periode van ondersteuning is nu afgelopen en ik ben nog aan het dubben of ik volgend jaar doorga, maar dan is het alleen online. Maar ja, de kern is nog altijd, ieder pondje gaat door het mondje. Meer discipline dus, niet te makkelijk denken dat het allemaal wel kan.

Trainingscijfers

In totaal heb ik dit jaar 110 keer in de sportschool gestaan en dat is minder dan vorig jaar, want toen heb ik in totaal 147 keer in de sportschool gestaan. Ik kan wel een paar oorzaken aanwijzen bijvoorbeeld die zweepslag in mijn kuit, toen heeft het wel een paar weken geduurd voordat ik weer voorzichtig ging sporten. En deze maand ging het ook fantastisch. De laatste twee weken van december was ik vrij met plannen om lekker te gaan sporten en toen werd ik ziek. Luchtweginfectie, bijholteontsteking, geloof me, je gaat niet naar de sportschool als je eerst je longen uit je lijf hoest, vervolgens een doos tissues weg niest en tussendoor ook nog voortdurend hoofdpijn hebt. En er zijn ook wel de nodige weken aan te wijzen dat ik weinig heb gesport. Zwemmen was veel minder dit jaar en dat kwam door de 3 1/2 maand durende verbouwing bij Health City, vorig jaar 45 km, dit jaar 27 km. Lopen? Vorig jaar 19 km met intervaltraining erbij, dit jaar door de zweepslag 5 km. Roeien? Ruim gehalveerd, terwijl ik toch het idee had dat ik veel roeide. Cross trainer? 17 km tegen vorig jaar 13 km. Met trainer is het natuurlijk leuker: 36x met trainer, waarvan 12 met Bert en vanaf mei weer met Pedro, 24x. Ik trainde met Pedro bij een andere sportschool, namelijk Skyhealth en daar is ook dat kleine fotootje op mijn kerstkaart gemaakt. Resultaat van sleetje duwen en dat blijf ik toch leuk vinden: 165 kg duwen.

Evenwicht

Wat doe je in voorbereiding op een jaaroverzicht? Je eigen werk doorlezen. Het viel me op dat het heel veel over evenwicht zoeken was en ik ben er nou niet achter of ik dat ook daadwerkelijk gevonden heb. Het was niet alleen op sportgebied, hoewel dat wel een groot deel van het zoeken was. Door blessures moest ik andere dingen zoeken om te doen en daar ben ik eigenlijk nog steeds mee bezig. Ik moet na die zweepslag nog altijd de moed terugvinden om weer op de loopband te gaan staan. Body Balance vind ik nog altijd een fijne les om te doen en doe ik te weinig. Body Step heb ik twee keer gestaan, vervolgens kreeg ik die zweepslag en ben ik niet meer geweest. En ik kreeg de indruk dat ik heel veel bij core training was geweest en dat valt ook tegen. Wellicht een idee om een keer met Pedro over te hebben.

Blogcijfers

Een stuk minder dan vorig jaar, want met dit blog meegeteld zijn het er 48. Mijn plan voor volgend jaar: elke week een blog, of ik nou getraind heb of niet. Vakanties zijn vrij. Een fijn en gezond 2018 toegewenst.