Over toneelweekenden en herhalingen

Het was toneelweekend. Dat betekent druk bezette avonden, want je zit elke avond in het theater, (te) veel drinken en weinig slapen. Het eindresultaat, aan het eind van het weekend zit je er helemaal doorheen en heb je het gevoel dat je een week nodig hebt om bij te komen.

Toneel

Het was mijn laatste toneelweekend. Een paar maanden geleden heb ik namelijk de beslissing genomen te stoppen. Ik haalde er geen energie meer uit en dat vind ik toch wel de eerste vereiste voor een hobby. Dus dit was de laatste keer, ik had de bezielende rol van kassameisje, drie avonden lang. Twee avonden heb ik kunnen kijken. Zondagmiddag was het zo waanzinnig druk dat iedereen die het meer dan één keer had gezien, uit de zaal werd geschopt. Drie leden konden vanuit de foyer meeluisteren. Daarna nog eten met zijn allen en toen was het weer gedaan.

Uitdaging

De bezieling is er een beetje uit. Mijn record was op 12 april, toen ik 1:34 haalde, iets wat ik op 19 april op 1/10 seconde na, weer haalde. Daarna kelderde het en kwam ik niet verder dan 1:06. En nu zit ik te twijfelen of ik weer een poging zal wagen. Voor het einde van dit stuk beslis ik daar wel over.

Training

Het rare schema van de toneelweek heeft ervoor gezorgd dat ik niet zoveel in de sportschool was te vinden als in andere weken. Ik heb wel met Pedro kunnen trainen, maar de komende twee weken heb ik geen training van hem, want hij is op vakantie. Wintersport. In mei. Hij heeft me geloof ik drie keer laten zien dat er nog drie meter sneeuw lag. Het was in ieder geval weer een lekkere training, maar ik geloof wel dat ik push ups moet gaan nemen als de volgende uitdaging. Daar bak ik niets van.

Plank update: het was vanavond 1:18, er is nog hoop, de bikini ga ik wel halen.

Lopen voor ik ga rennen

Het was een mooie dag vrijdag. De eerste training in een paar weken, want ik was eerst een weekje op vakantie geweest en aansluitend had ik de tweede zware verkoudheid in twee maanden tijd. Het loopt niet helemaal lekker met mijn gezondheid. Dus vrijdagochtend liep ik vrolijk en bijna weer fit want hoestend Skyhealth binnen.

Lopen

lopenGelukkig heb ik dan een verstandige trainer die ook wel begrijpt dat hij iemand die nog vrolijk aan het hoesten is, niet helemaal tot het uiterste moet laten werken. We deden het dus rustig aan. En dat was eigenlijk maar goed ook, want ik merkte aan mijn lijf dat die verkoudheid er zeer stevig in had gehakt. Laat ik het zo zeggen, ik heb tussen walking lunges, t-rex, gewichten, slee en plank voldoende rust genomen. Meer lukte ook niet. Eerst maar lopen dus voor ik ga rennen. Ook omdat ik merkte dat herstel wat langer duurde dan op andere trainingsdagen. Normaal ben ik na het zwembad weer het dametje, nu duurde dat toch wel even wat langer.

Weekend

Nooit denken dat je volledig genezen bent voor dat ook daadwerkelijk zo is. Het weekend genoot ik van naweeën van de verkoudheid en lag ik weer voor pampus op de bank. Weer hoesten, snotteren, spierpijn en duizeligheid. Kijken hoe mijn gezondheid na het weekend is. Kleine troost: ik hoor van alle kanten dat het een venijnige verkoudheid is die bij iedereen lang aanhoudt, en bij veel mensen fijn terugkeert.

Rennen

Het komt er eigenlijk op neer dat ik aan het opbouwen ben vanaf nieuwjaar toen ik voor het eerst twee weken ziek thuis zat. Nu – met een nieuwe verkoudheid – kan ik vrolijk overnieuw beginnen. Het is niet anders. Het is gewoon hopen dat het gezeur nu is afgelopen en dat ik niet over een paar weken overnieuw begin. Het weer wordt beter, dat is een troost. Lopen dus, niet rennen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Jaaroverzicht 2017: op naar 2018

Het jaar in gewicht

Mag daar iets van frustratie in doorklinken? Ja hoor, dat mag. Ik begon 2017 met een gewicht van 78,3 kg. En het hele jaar was mijn streven het onder die 80 kg te houden, dat is niet gelukt. Het hele jaar zweefde mijn gewicht tussen de 80 en 83 kg. Tot op het moment dat ik dermate gefrustreerd raakte dat ik ben gestopt met wegen. Ik weet het dus nu niet. De laatste keer was op 17 november en toen woog ik 81,9 kg. Misschien volgend jaar weer.

kerstkaart2017

Voeding

Zoeken, zoeken, zoeken. Ik wist niet wat ik moest met mijn gewicht en probeerde het door een ander voedingsschema, namelijk van Saintfit. Het hielp wel enigszins, want wat ik hierdoor besefte, was dat ik wellicht gewoon te weinig at, maar ik heb het nog niet helemaal gevonden. Ook ging mijn coach meer uit van vetpercentage dan gewicht en dat percentage ging gestaag omlaag. De periode van ondersteuning is nu afgelopen en ik ben nog aan het dubben of ik volgend jaar doorga, maar dan is het alleen online. Maar ja, de kern is nog altijd, ieder pondje gaat door het mondje. Meer discipline dus, niet te makkelijk denken dat het allemaal wel kan.

Trainingscijfers

In totaal heb ik dit jaar 110 keer in de sportschool gestaan en dat is minder dan vorig jaar, want toen heb ik in totaal 147 keer in de sportschool gestaan. Ik kan wel een paar oorzaken aanwijzen bijvoorbeeld die zweepslag in mijn kuit, toen heeft het wel een paar weken geduurd voordat ik weer voorzichtig ging sporten. En deze maand ging het ook fantastisch. De laatste twee weken van december was ik vrij met plannen om lekker te gaan sporten en toen werd ik ziek. Luchtweginfectie, bijholteontsteking, geloof me, je gaat niet naar de sportschool als je eerst je longen uit je lijf hoest, vervolgens een doos tissues weg niest en tussendoor ook nog voortdurend hoofdpijn hebt. En er zijn ook wel de nodige weken aan te wijzen dat ik weinig heb gesport. Zwemmen was veel minder dit jaar en dat kwam door de 3 1/2 maand durende verbouwing bij Health City, vorig jaar 45 km, dit jaar 27 km. Lopen? Vorig jaar 19 km met intervaltraining erbij, dit jaar door de zweepslag 5 km. Roeien? Ruim gehalveerd, terwijl ik toch het idee had dat ik veel roeide. Cross trainer? 17 km tegen vorig jaar 13 km. Met trainer is het natuurlijk leuker: 36x met trainer, waarvan 12 met Bert en vanaf mei weer met Pedro, 24x. Ik trainde met Pedro bij een andere sportschool, namelijk Skyhealth en daar is ook dat kleine fotootje op mijn kerstkaart gemaakt. Resultaat van sleetje duwen en dat blijf ik toch leuk vinden: 165 kg duwen.

Evenwicht

Wat doe je in voorbereiding op een jaaroverzicht? Je eigen werk doorlezen. Het viel me op dat het heel veel over evenwicht zoeken was en ik ben er nou niet achter of ik dat ook daadwerkelijk gevonden heb. Het was niet alleen op sportgebied, hoewel dat wel een groot deel van het zoeken was. Door blessures moest ik andere dingen zoeken om te doen en daar ben ik eigenlijk nog steeds mee bezig. Ik moet na die zweepslag nog altijd de moed terugvinden om weer op de loopband te gaan staan. Body Balance vind ik nog altijd een fijne les om te doen en doe ik te weinig. Body Step heb ik twee keer gestaan, vervolgens kreeg ik die zweepslag en ben ik niet meer geweest. En ik kreeg de indruk dat ik heel veel bij core training was geweest en dat valt ook tegen. Wellicht een idee om een keer met Pedro over te hebben.

Blogcijfers

Een stuk minder dan vorig jaar, want met dit blog meegeteld zijn het er 48. Mijn plan voor volgend jaar: elke week een blog, of ik nou getraind heb of niet. Vakanties zijn vrij. Een fijn en gezond 2018 toegewenst.

Over fijne energie en zwembaden

Energie

energieKen je dat? Van die fijne dagen dat je fluitend uit bed stapt, vervolgens fluitend op de fiets stapt en dan lachend aan het sporten gaat? Fluitend ging niet trouwens, Pedro begon met me moe te maken, en dat lukte hem uitstekend. Mijn tong hing op mijn schoenen aan het eind van de training. Ik had er vanochtend zin, bij trainingen met Pedro gooi ik er meer energie in dan met mijn eigen trainingen en dat is te merken. Met zweet doordrenkte sportkleding is normaal. Na zo’n training moet ik echt wel even bijkomen, een banaantje gaat er dan wel in. Ik heb energie voor tien vandaag en ik weet niet helemaal waar het vandaan komt, maar het is fijn. Het zonnetje schijnt, het is fris en niet koud, het is heerlijk om naar buiten te gaan. Het huishouden roept en wellicht ga ik terugroepen. Wordt het alleen maar beter van.

Zwembad

Het was lang wachten, heel lang. Want begin augustus ging het zwembad dicht met de belofte dat het eind september weer open zou zijn. Dat was dus voordat bleek dat Health City niet zo geweldig plant, want vervolgens werd het eind oktober. Heel optimistisch vertelde iemand bij Health City me dat het ruim ingepland was en dat het zwembad voor eind oktober open zou zijn. Keep on dreaming. Het zwembad is donderdag (15 november) open gegaan, drie en een halve maand na sluiting. Maar vandaag kon ik dus eindelijk weer genieten van het lekkere warme water.

Gewicht

Mijn conclusie – en die van Pedro – na de weging van vandaag: ik ga me voorlopig niet meer wegen. Het viel zo bar tegen dat ik bijna al mijn fijne energie kwijt was. Bijna, gelukkig niet helemaal.

Totaal: 2 jaar, 153 dagen

Over afvallen en weer aankomen

Het was mooi geweest als ik in deze blogpost had kunnen vertellen dat ik was afgevallen, maar helaas, dat is niet het geval. Het is 80,8 kg deze week, 2 ons verschil met vorige week.

Excuus?

Ik kan heel makkelijk zeggen dat ik ziek was, want dat was ik, maar het is eigenlijk geen excuus te noemen. Wat het nou wel is, kan ik niet de vinger op leggen. Feit is dat het tussen die 80 en 75 kg lastig manoeuvreren is. Afvallen was relatief gezien een stuk makkelijker toen ik nog flink te zwaar was. Het kost meer moeite om af te vallen en het kost meer moeite het er af te houden. Kleine zondes hebben grote effecten. Het zijn die pinda’s weer, zou Pedro zeggen.

Sport

fitnessBegin april heb ik de voorstelling met mijn toneelgroep en daar gaat veel tijd inzitten. Vandaag hadden we een repetitiedag en dat was hard nodig, want de tekst zit er bij mij nog niet best in. Dat maakt het de vijfde zondag dit jaar dat ik niet heb gesport. We zitten in week 10. Vergeleken met vorig jaar is er eigenlijk geen verschil, maar voor mezelf heb ik wel het gevoel dat ik minder sport. Tel daarbij een regisseur die me op mijn huid zit omdat hij vindt dat ik per dag minstens een uur aan tekst moet besteden en ik voel me ogenblikkelijk schuldig als ik lekker wil sporten.

Vooruitzicht

Ik denk dat ik op dit moment even tevreden moet zijn met de weinige tijd die ik aan sport kan besteden en voor de rest op mijn eetpatroon moet letten. Ieder pondje blijft toch door het mondje gaan.

Uitdaging

Ik was hem niet vergeten, ik had alleen geen tijd voor een aparte blogpost. De No Buy Month is afgelopen en ik ben braaf geweest en heb niets gekocht. Maar de staat van financiën is dusdanig dat ik nog wel zo’n maandje kan instellen. Dus komende maand wordt dus weer een No Buy Month. In mei ben ik jarig, dan kan ik leuke dingen voor mijn verjaardag vragen

Totaal: 1 jaar, 262 dagen

Over nieuwe trainers en lijstjes

Rust en weinig training, dat was ongeveer mijn maand vanaf 7 december, de datum van mijn laatste training met Pedro. December werkt psychologisch. De laatste maand van het jaar, ik word er moe van.

Nieuwe trainer

trainersIk heb nu twee trainingen met Bert gehad. Het is nog een beetje verkennen, wat kan ik en wat kan hij voor mij verzinnen. Tot nu bevalt het me wel. Zeker de tweede training was lekker en heb ik me in het zweet gewerkt. Zo’n training dat je voelt dat je wat hebt gedaan. Hij merkte wel op dat de opbouw met Pedro wel groter was dat hij had gedacht. Hij werkt anders, werkt met schema’s en veel herhalingen, voordeel daarvan: je ziet opbouw, je ziet groei. Nadeel zou kunnen zijn dat er wat te weinig afwisseling is naar mijn zin, maar daar ben ik zelf bij.

Lijstje

Ik ben niet vooruit te branden deze week. Het weekend is één lang kerstweekend. Dat heb je met tweede Kerstdag op maandag. Ik heb deze week vrij en gewoonte getrouw heb ik een to do lijstje gemaakt. Daar staan een aantal dingen op die moeten gebeuren: lampjes kopen voor de badkamer bijvoorbeeld. Ook een aantal dingen die wel eens een keer mogen: onderhoud plegen aan mijn blog. De deuren voor mijn badkamer worden afgeleverd en worden er pas de tweede week van januari ingezet. Voor de rest geef ik me er maar aan over. Dat lijstje is na de vrije week ook nog wel een lijstje. Rust is goed zullen we maar zeggen. Er staat in ieder geval nog een training met Bert op het programma, en ik wil zelf ook nog wat doen. En ik ga bowlen en steengrillen. Morgenavond, zonder bowlmaatje Herman die net een hartoperatie heeft gehad, maar met bowlmaatjes Bauke en Arjan. Lekker een deuk in de baan gooien.

Totaal: 1 jaar, 193 dagen

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Mijn vijf favoriete fitbloggers

Ditmaal iets heel anders. Ik volg diverse bloggers die zich bezig houden met fitness, voeding, etc. En die ga ik jullie niet onthouden, wie weet zorgt het voor inspiratie.

Fitgirls

Yvonne van Haastregt, een studente voeding en diëtetiek, enigszins verslaafd aan sporten, deelt recepten, fit info en haar trainingen.

Lienke, 25 jaar, staat om 7 uur ‘s ochtends in de sportschool, gaaaaaappppp. Haar site heet dan ook Dear Good Morning. Ze blogt over sport en voeding.

Daisy Oppelaar van I Love Health, maakt jaloers makende tripjes naar Bali en heeft een boek geschreven met de titel I Love Health.

Olympisch atlete Dafne Schippers heeft samen met zus Sanne de site Dafne Likes, waar ze heerlijke recepten uitwisselen en het ook nog over sport hebben.

I’m a Foodie wordt gevuld door een team van bloggers dat ook een boek heeft geproduceerd, Eet als een expert.

fitnessKenmerk van al deze bloggers, ze zijn zonder uitzondering jong, ook het team van I’m a Foodie. Ze hebben vrijwel allemaal bedrijven of zijn een bedrijf (Dafne). Ze zijn goed in calorieën tellen, trainingsschema’s maken en het preppen van maaltijden. Gelukkig gebruiken ze hun hersens en weten ze dat je af en toe ook wat mindere dagen hebt. Dan gaan er dingen je mond in waar je absoluut niet van afvalt. Anders zou ik de dames niet volgen. Ik haal eruit wat ik leuk vind, zoals recepten en oefeningen.

Ik ken mannen onder de fitbloggers als Kjell die zijn blog met zijn vriendin Carmen vult. Ook lees ik Jelmer de Boer die net een boek heeft geschreven met de intrigerende titel Eet taart krijg een sixpack. Maar het merendeel van die fitbloggers zijn jonge vrouwen.
Wat dat betreft ben ik dus een uitzondering met mijn leeftijd. Maar ik bedacht me nog iets: zijn er ook andere afvalbloggers? Een zoektocht op internet haalde niet veel uit, behalve de realisatie dat je ook over afval kan bloggen. Maar misschien kennen jullie bloggers die over afvallen bloggen? Tips zijn welkom

Totaal: 1 jaar, 123 dagen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Een paradijselijke vrijdag

Een vriendin vertelde vrijdagochtend op Twitter dat ze een volle werkdag tegemoet ging. En ik? Nou ik moest naar een contactlenscontrole, een training met Pedro* en de rest van de dag eigenlijk niets. Dat was toch wel paradijselijk eigenlijk, vond ze. Dat vond ik ook. Het is ook weer wonderlijk hoe snel zo’n dag voorbij is.

Chocolade

chocoladeHet was moeilijk deze week. Ik had zin in allerlei lekkere, dik makende dingen. Donderdagavond vanuit de sportschool, heb ik mijn route naar de fietsenstalling onder het gemeentehuis zo gelopen dat ik geen winkel tegenkwam. Ik wist gewoon dat ik voor gaas zou gaan, voor veel chocolade of zo. Ik ben deze week dus niet helemaal geslaagd, want het was 76,8 kg, maar ik zit nog onder de 77 kg en wil daar ook blijven. Even mijn best doen dus, komende week.

Heerlijke dag

Het was gewoon lekker. Okee, het wegen viel even tegen, want ik was aangekomen. Maar de training was heerlijk, zwaar weer, maar ja, daar heb ik een trainer voor. En dan te bedenken dat we met de Leg Extension begonnen, een apparaat dat absoluut niet mijn lievelingsapparaat is. De eerste tien keer die benen op en neer gaan wel, daarna gaan de spieren in mijn benen branden en protesteren. Gelukkig deden we ook nog dingen die leuker waren, maar we gingen wel tot het gaatje. De plank op het eind was dan ook niet mijn beste. Met 46 seconden zakte ik met mijn knieën op de grond.
Dat viel me wel op. Ik was dinsdag wezen trainen en had daarna zat energie over. Blijkbaar toch een teken dat ik in mijn eigen trainingen wel wat meer erin mag gooien. Na zo’n training als op deze vrijdag zit ik de rest van de dag na te gloeien.

Totaal: 1 jaar, 121 dagen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

*toestemming gevraagd, ik mag zijn naam noemen

De uitdaging halverwege

Update

Ja, een update voor mijn uitdaging van de maand september. Aan het einde van september wil ik een plank van 2 minuten kunnen doen. Het lijkt heel simpel, de waarheid is anders. Want ik ben dit weekend wel ergens tegenaan gelopen, namelijk tegen mijn frustratie.

Frustratie

Frustratie alom. Want het lukt niet op het moment. Nou heb ik niet het beste weekend van de wereld, want ik ben eigenlijk gewoon ziek. Grieperig, buikpijn. En opvliegers van hier tot Tokyo. Allemaal dingen waardoor het gewoon niet lukt.
Ik zit nu op 1 minuut 36. Mijn record op de sportschool is 1 minuut 32 en dat is ook precies het punt waar het niet meer lukte. Het zal psychologisch zijn denk ik. Het lastige is dat ik op het moment ook even niet weet wat ik er voor mezelf aan kan doen. Ik zal me eerst wat beter moeten gaan voelen. Verder is het toch een kwestie van doorzetten. Ik kom nu tot 1 minuut 20 en dan kan ik het vergeten. Deze week moet het gewoon weer op de rails komen.

Heeft iemand een tip voor me? Het is geen glazen plafond hier, wel een psychologisch plafond waar ik tegenaan hik.

Totaal: 1 jaar, 95 dagen.

Over een uitdaging voor september

Dat was hem dan

Uitdaging nummer 1: geen alcohol in de maand augustus. Achteraf gezien was het relatief gemakkelijk. De echte uitdaging bleek in het gezelschap van anderen te liggen. Ik heb wel een paar keer jaloers gekeken naar een glas witte wijn of een Port bij andere mensen. Maar ik heb het gered!!! Yeaaay for me. Waar is die Westmalle?

Nieuwe uitdaging

westmalleVanaf 1 september komt de volgende uitdaging. Daar heb ik wel even over nagedacht. Eerst dacht ik aan minderen in suiker, maar dat blijkt lastig realiseerbaar omdat suiker dus echt overal in zit. Bovendien: weer een maand met iets laten. Dan maar iets doen. Ik heb na een app-overleg met P er een prestatie-uitdaging van gemaakt. Mijn grote frustratie: de plank. Na twee jaar trainen met P is mijn ultieme record 1 minuut 32 seconden. Dat moet beter kunnen, dus ik vroeg hem of het realiseerbaar is om een plank van 2 minuten te kunnen uitvoeren aan het eind van september. Natuurlijk kan dat, zei hij, als ik veel oefen. Elke training dacht ik toen nog heel optimistisch. Nee, elke dag zei P opgewekt. Bij een minuut beginnen, elke dag 2 seconden erbij, dan zit ik aan het eind van de maand op 2 minuten. Als ik even reken, is op 17 september mijn eigen record uit de boeken geschreven. P kennende, zal ik wel een plankje extra mogen doen tijdens de training.

Nou, dat is die dus. De nieuwe uitdaging, op 30 september kan ik het, een plank van 2 minuten. Elke ochtend fijn een plank doen.

Totaal: 1 jaar, 78 dagen