Lezen in maart: #ikleesNL

Maart is gewijd aan Nederlandse boeken, dankzij Sandra van ARDNAS. Ik heb besloten om geen uitgebreide aparte besprekingen te maken. Ik houd het bij korte besprekingen in deze blogpost die ik ga aanvullen deze maand.

De falende god

Het eerste boek dat ik heb gelezen is De falende god van Mike Jansen. Ik had hier best wel verwachtingen van, maar het is uiteindelijk tegengevallen. De korte inhoud: de drie huurlingen, Grim, Grijs en Thoreld zijn op de vlucht voor een eeuwenoud kwaad en in hun kielzog sneuvelen profetieën en escaleren lang sluimerende conflicten. Waarom viel het tegen? Vooral het eerste gedeelte vond ik rommelig. Na ongeveer honderd pagina’s begon het eindelijk te lopen. En toen kwam ik er ook achter waarom ik het niet zo leuk vond. Juist omdat er veel personages waren, kreeg ik geen band met ze. Aan het eind van dit 400 pagina’s tellende boek wist ik door de vel;e gebeurtenissen eigenlijk niet meer waar het over ging. De resterende twee delen ga ik niet lezen.

De falende god

Mike Jansen, De falende god. – Mechelen: Verschijnsel, 2012.
(Eerste kroniek van Cranborn)
ISBN 978-90-78720-29-4

Drakenkoningin

Het tweede Nederlandse fantasyboek dat ik lees, namelijk Drakenkoningin, het debuut van de Vlaamse An Janssens. Al zevenhonderd jaar lang wordt de mensenwereld geregeerd met ijzeren hand door één persoon. De koningin kan met magie gedachten planten – zo kan ze iedereen laten denken of zien wat zij wil. Er is een gebeurtenis waarnaar elke bewoner van haar koninkrijk reikhalzend naar uitziet: de wedstrijd waarmee iedereen – jong of oud, arm of rijk – kans maakt om zich de kroon toe te eigenen. Er zijn geen regels, slechts vijf proeven en één kans om het koninkrijk te winnen. Niemand verwacht dat de koningin, die tenslotte elke keer haar tegenstanders genadeloos wist uit te schakelen, zal worden verslagen. Totdat Thala, haar dochter, zich opgeeft voor de wedstrijd. Het levert een spannend verhaal op, dat goed is opgebouwd en dat ik in één ruk heb uitgelezen. Het is het eerste deel van een trilogie. De rest van de boeken gaan op mijn te lezen lijst.

Drakenkoningin

An Janssens, Drakenkoningin. – Amsterdam: Luitingh Fantasy, 2013. (Draken Trilogie; 1)
ISBN 978-90-245-6254-1

Een dag om nooit te vergeten

Op de kroningsdag in 1980 was ik op een haar na 16, het scheelde 12 dagen. Ik heb hoogstwaarschijnlijk tv zitten kijken en me zitten vergapen aan onze nieuwe koningin. Maar wat uit mijn geheugen was gezakt, was het feit dat er die dag hevige rellen in de hoofdstad waren geweest. Niet bij Annejet van der Zijl, die deze gebeurtenissen tien jaar na die dag als stagiaire bij de Haagse Post moest verslaan. Daar is dit boekje uit voortgekomen. Van der Zijl verslaat de rellen die op 30 april 1980 in de hoofdstad ontstonden. En ze gaat de humor niet uit de weg. Ik heb zitten schateren om sommige passages. Wat vooral opvalt? De chaos. In dit mobielloze tijdperk was de communicatie via radio uiterst moeilijk en letterlijk te volgen door de krakers. Ook de vele gevechten vallen op. Er wordt wat afgeknokt tussen de 6000 agenten uit het hele land en de krakers, relschoppers en toevallige passanten die wel zin hebben in een relletje.
Ik heb het met plezier zitten lezen. Een erg leuk boekje dat een duidelijk beeld geeft van de gebeurtenissen buiten de kroningszaal.

Annejet van der Zijl

Annejet van der Zijl, Een dag om nooit te vergeten: 30 april 1980 – de stad, de krakers en de koningin. – Amsterdam: Querido, 2013.
ISBN 978-90-214-4801-5

De leeuw en zijn hemd

De minibieb in mijn buurt is vaak rijk voorzien. Dit Boekenweekessay van Nelleke Noordervliet heb ik er ook uitgevist. Ze gaat uitgebreid in op onze collectieve houding ten opzichte van het verleden. De behoefte om de gouden tijden van ons land in één adem te noemen met de zwarte bladzijden heeft een geschiedenis. Waar zijn we trots op geweest en waarvoor hebben we ons geschaamd? Noordervliet gaat op reportage door het verleden. En dat maakt het een leuk essay. Nelleke als een soort embedded journalist in gesprek met personen uit de Nederlandse geschiedenis. Niet alleen notabelen als de heren XVII van de VOC, maar ook haar eigen familie. Ik wil even iets citeren uit dit essay: Wat misschien meer verbaast dan de gemoedsrust waarmee zeventiende-eeuwers (en lateren) de status quo van menselijke relaties in hun tijd aanvaarden, is het feit dat verandering mogelijk is. Dat die ergens begint. De oude gewoonten worden uitgedaagd door nieuwe denkers. Het valt Van Dam en Meester Fock niet te verwijten dat ze mannen waren van hun tijd. Het valt hun niet te verwijten dat ze niet voorop liepen als herauten van de Verlichting. Ik constateer alleen het verschil tussen toen en nu. Ons oordeel over goed en fout was het hunne niet. Dat is een kolossale gemeenplaats. Met welke maatstaf moeten we de vorige generaties meten? (p. 22) Wat mij betreft de kern van het essay.

De leeuw en zijn hemd

Nelleke Noordervliet, De leeuw en zijn hemd. – Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek, 2013.
ISBN 978-90-596-5195-1

De laatste zin: #50books vraag 16

A smaller being trotted alongside the beast, her skin almost the same shade of orange as parts of the tiger’s fur. She stopped a few paces back, frowning fiercely. The tiger continued until it could sniff the man from head to toe, then snorted softly. The big head gently nudged the man’s side. Rule groaned.

Daar staat ie. De laatste zin is waar Martha dit maal om vroeg. De eerste zin hebben we weleens gehad in de #50books serie en daar heb ik ook over geschreven. De eerste zin ga je voor, die pakt je bij het oppakken van een boek, die leidt tot een beslissing, ga je het boek lezen of niet. Soms wordt zo’n beslissing uit je handen genomen want dan begint een mens aan een serie en MOET je het volgende deel lezen. Heb ik al eens gezegd dat ik series haat?

Cliffhanger

dragon bloodVanaf Tempting Danger ben ik fan van Eileen Wilks en haar wereld van de Lupi. Een magische wereld waarin mannen in wolven kunnen veranderen en de hoofdpersoon Lily Yu magie kan voelen. Alleen… Dat eerste deel is in 2004 verschenen en Dragon Spawn, het dertiende deel in de serie is in 2016 uitgekomen. Bovenstaand einde is van Dragon Spawn. Cliffhanger. En niet zo’n kleintje ook. Lily en Rule uit elkaar en ergens achtergelaten en pas in deel veertien komen we te weten wat er gebeurt. Eileen helpt niet. Haar site meldt over Dragon Blood, het volgende deel, als release date “Late 2017? Maybe?“. En dan slaat mijn fantasie een beetje op hol. Want dan kan ik me haar voorstellen terwijl ze de nijdige commentaren leest op Goodreads. Ik was namelijk niet de enige die heftig klaagde over het einde. “Maybe” is niet echt veelbelovend. Zit ze met haar handen in het haar? Kan ze niet stoppen met nagelbijten? Wat moet ze met haar cliffhanger en onafgemaakte verhaallijnen? Wordt deel 14 het laatste? Komt er nog eentje? Ligt ze onder een plaid op de bank te jammeren over writer’s block? Allemaal van die dingen.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter. Hij heeft de vragen in 2013 en 2015 gesteld. Martha stelde ze in 2014, Hendrik Jan in 2016. Dit jaar worden de vragen door Martha gesteld. Deze vraag staat hier.

Nieuwe boeken: #50books, vraag 40

Ik kan het bij bijna elke vraag van #50books zeggen, mijn stapel ongelezen boeken is groot. Ik lees stug door, maar weet niet of ik ooit het eind van die stapel ga zien. Toch blijven er altijd nieuwe boeken verschijnen waar ik naar uitkijk.

Vraag 40: Naar welk boek kijk jij reikhalzend uit?

Emberlain Ik ben dol op de boeken van Scott Lynch. The Lies of Locke Lamora was de eerste uit de serie Gentleman Bastard boeken, en deze werd gevolgd door meerdere spannende boeken. Nu ben ik dus aan het wachten op het volgende en hoop ik laatste deel, namelijk The thorn of Emberlain. Nu was dit boek al in de planning voor 2015, en staat er op Goodreads optimistisch bij de titel midden 2016. Amazon is wat minder optimistisch: 20 september 2018, zucht. Soms word je ook blij gemaakt met een dode mus: The Bastards and the Knives, een prequel op de Gentleman Bastard boeken, wordt niet gepubliceerd. En volgens Scott Lynch zelf was dit ook nooit de bedoeling.

Een andere schrijver dan: Dragon Spawn, van Eileen Wilks, is er ook eentje waar ik reikhalzend naar uit kijk. De boeken over Lily Yu blijven verslavend leuk en interessant. Dan neem ik het maar op de koop toe dat ik volgens Goodreads zeker tot december 2016 moet wachten.

Koninklijke boeken

JulianaEen boek waar ik ook nieuwsgierig naar ben is Juliana: vorstin in een mannenwereld, van Jolande Withuis. Het boek is al verschenen en ik zou dus eigenlijk niet hoeven wachten, maar ik aarzel. Aan de ene kant is het naar mijn idee bijzonder interessant. Bernhard komt het er in dit boek niet zo best af, en ik vond het al een schelm na het lezen van het boek van Annejet van der Zijl, Bernhard, een verborgen geschiedenis. Aan de andere kant zit in de stapel ongelezen boeken ook nog een trilogie over drie Nederlandse koningen. Wat is wijsheid?

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Binge lezen: #50books vraag 29

Een lezer zal het herkennen, maar niet-lezers zoals familie, vrienden en een ex hebben het nooit begrepen. Het feit dat ik volkomen geconcentreerd kan blijven lezen zonder dat iets me opvalt. En dat uren achter elkaar.

Vraag 29: Heb jij ook weleens aan binge reading gedaan?

Ik heb het al meer gezegd. Mijn geliefde Fantasy schrijvers zijn goed in het schrijven van vooral veel boeken. Dat is vooral irritant als je op volgende delen zit te wachten. En als volgende delen dan nog lang op zich laten wachten is de verleiding groot om de hele serie te herlezen. Dat heb ik in het verleden meerdere malen gedaan. Harry Potter leent zich er uitstekend voor en dan kan je er ook nog voor kiezen de acht films te kijken. De Twilight serie is er goed voor en ook die is verfilmd. Alle boeken van Raymond Feist en die is bijna aan het honderdste deel van zijn serie begonnen. De meest recente schrijver was Eileen Wilks toen een nieuw boek in de serie uit kwam. Ik ben weer begonnen in het eerste deel en heb me door de hele serie heen gewerkt voor ik het nieuwste deel las.

Nadelen

Het heeft nadelen. Ik kan heel geconcentreerd bezig zijn in een serie en te snel willen lezen. Met als gevolg dat ik aan het eind moet afkicken. Even wat lichts lezen, de stapel tijdschriften erdoor werken of zo. Dat is vooral zo met een schrijver waar ik alles van in huis heb. Dat is me gebeurd met Fiona McIntosh, haar driedelige serie The Quickening. Daar vielen op een gegeven moment zoveel doden in dat ik de draad verloor. Die ga ik dus een keer herlezen. Cassandra Clare heb ik al een keer volledig herlezen. En dan heb ik ook nog Kate Elliott met haar Crown of Stars serie. Zeven megadikke delen waarbij het eerste deel even werken was, maar de rest vloog ik doorheen. Iets te snel dus. Daar gebeurde zoveel in dat het verwerken ervan wat lastig was.

Irritatie

Dan heb ik nog zo’n serie namelijk de Outlander serie van Diana Gabaldon. Deze schrijver heeft een aantal nadelen. Haar eerste boek is lang geleden verschenen, namelijk in 1991. De volgende delen lieten op zich wachten. gabaldonHet laatste deel Written in my Own Heart’s Blood is in 2014 verschenen. Dat is bovendien het achtste deel, terwijl ze had beloofd te stoppen bij het zesde deel. En – irritatie alom – bezondigde ze zich ook nog aan uitstapjes naar boeken met andere personages, zodat de Outlander serie nog langer op zich liet wachten. Dat is dus de reden dat het laatste deel nog steeds ongelezen in mijn kast staat. Eerst de vorige delen lezen en dan maak ik de serie af.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Boeken voor de vakantie: #50books, vraag 28

De 28ste #50books vraag gaat over vakantieboeken. Een vraag die ik vorig jaar al heb beantwoord en voor deze gelegenheid herlees. Ik heb vorig jaar zelfs een tweede lijst gepubliceerd.

Vraag 28: wat is jouw vakantielijstje?

Wat valt op aan die twee lijstjes? Nou, ik kan ze bijna letterlijk overnemen dit jaar. Eén boek van die twee lijsten heb ik gelezen, Scott Lynch, The Republic of Thieves, was naar verwachting heerlijk. Vervolgens ben ik aan de slag gegaan met allerlei boeken en heb ik mijn zomerleeslijsten uit het oog verloren. De gelezen stapel is hoog, maar de ongelezen stapel ook, in de kast en in mijn ereader.

Keuzestress

Waar ga je mee aan de slag als je zoveel boeken hebt? Allereerst ligt er een toneelstuk op me te wachten. Mijn toneelclub gaat namelijk in september beginnen met een nieuwe productie en dan moet er wel een stuk zijn. Het is maar betrekkelijk van Noel Coward moet als eerste uit. Verder heb ik twee boeken liggen die interessant genoeg zijn om verder in te lezen. Calenture van Storm Constantine en 11/22/63 van Stephen King. Het probleem? Allebei lastig om in te komen, maar genoeg reden om door te zetten. Diana Gabaldon met haar Outlander serie heeft het achtste en laatste deel geschreven, Written in my own heart’s blood. Probleem met die serie? Het eerste deel heb ik al zo lang geleden gelezen dat ik het eigenlijk zou moeten herlezen.
Verder is het keuzestress. Ik heb heel veel boeken liggen, maar er zit er geen een bij waarvan ik denk, die moet ik nu ogenblikkelijk lezen.

Non-fictie

Non-fictie heb ik ook nog in alle soorten ongelezen maten. The Bridge van David Remnick staat al vanaf vorig jaar op mijn leeslijstje en ik wil hem lezen voor president Obama gaat verhuizen. Wetboek voor bloggers van Charlotte Meindersma, voor ze een nieuwe editie gaat schrijven. De boerenoorlog van Martin Bossenbroek, ook al vanaf vorig jaar op mijn lijst, maar een vast voornemen voor dit jaar.

Vakantie

Ik ben in april een week weggeweest, naar Berlijn en heb toen aardig wat gelezen. Deze zomer werk ik gewoon en moet ik het hebben van zomeravonden op het balkon. Ook is het handig als ik het wat minder druk heb, want bijna elke avond ben ik wel ergens mee bezig. Ik moet gewoon weer wat tijd maken om te lezen.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

 

Boeken voor mijn vader: #50books, vraag 25

De vraag van deze week is naar aanleiding van Vaderdag. De vraag zorgde voor aardig wat peinzen, want ik vond hem lastig.

Vraag 25: Met welk boek zou je je vader echt blij maken?

Ik heb mijn leesgenen van mijn vader. Hij las, ik las. Toen ik jong was ongeveer alles waar letters in stonden. Tegenwoordig is het wat meer gedoseerd en heb ik mijn voorkeuren. Toen ik me door de jeugdbibliotheek in mijn geboortedorp heen had gewerkt, mocht ik op de kaart van mijn moeder door de volwassenenafdeling heen. Ook de boekenkast van mijn vader was er helemaal voor me. Mijn vader was lid van Boek en Plaat. Het gebeurde regelmatig dat ik het boek uitzocht dat we dan beiden lazen. Er staan boeken in mijn boekenkast uit die periode. Zijn voorkeuren? Het spannende werk. Het verhalende werk. James Clavell, James Michener, Frederick Forsyth, Konsalik. Alles vertaald, want hij las geen andere talen. Nederlandse schrijvers als Toon Kortooms heb ik gelezen omdat de boeken in de boekenkast van mijn vader stonden. Louwrens Penning kreeg ik in mijn handen door mijn vader. Zijn boeken over de Boerenoorlog in Zuid-Afrika zijn nu wat gedateerd, maar toen ik ze las, vond ik ze geweldig.

Nieuw leesvoer

Op de middelbare school leerde ik Engels, en daarmee ging een nieuwe wereld voor me open. Ik was ongeveer zestien toen ik Engelse boeken begon te kopen. Dat was vooral fantasy, ik ben begonnen met David Eddings, ging door met Raymond Feist en nu staat mijn boekenkast vol met Engelstalige fantasy. Ook met detectives en thrillers ben ik overgestapt naar Engelstalig. En dat is waar ik mijn vader blij mee zou maken. Schrijvers als Dick Francis en Linda Fairstein heb ik vrijwel alleen in het Engels gelezen. Dat zijn ook schrijvers die mijn vader zou waarderen. Deze schrijvers hebben voor mij het vermogen een verhaal beeldend te maken, en personages te creëren die je meeslepen. Precies datgene waar ik mee ben opgegroeid door de boeken van mijn vader.

Maar ook een boek als De eeuw van mijn vader van Geert Mak was een boek dat mijn vader zou weten te waarderen. Dat was namelijk echt de tijd waarin mijn vader opgroeide.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Bepalen wat ik lees: #50books, vraag 24

In de 24ste vraag van #50books vraagt Hendrik Jan hoe ik bepaal welk boek ik lees.

Vraag 24: Hoe bepaal jij wat je leest?

Ik heb het al vaak gezegd, mijn stapel ongelezen boeken is hoog. Op de e-reader is de stapel vele MB’s dik en ik ben bezig met drie boeken tegelijk.

Stapel

Ik heb voor de gelegenheid maar alle boeken waar ik mee bezig ben of wil zijn op een stapel gelegd. Mijn e-reader ligt heel anoniem te zijn in mijn slaapkamer, die is voor ‘s avonds als ik nog even iets makkelijks wil lezen.boekenstapel
Calenture en 11/22/63: ik ben in beiden bezig, maar bij beiden is het lastig om erin te komen, misschien minder handig om dan een nieuw te beginnen, maar ja. Olaf Koens: zijn boek Oorlog en Kermis heb ik gekocht omdat ik altijd met veel plezier zijn stukken in de Volkskrant las en hem nu met veel plezier op tv volg in het Midden-Oosten. Naar het theater is een boek gevuld met interviews met acteurs, leuk om af en toe een interview te lezen. Taal in 2015 heb ik tot nu in gebladerd maar wil ik nog gaan lezen. Dat heb ik gekocht uit mijn interesse naar taal. Feist ligt daar omdat ik die voor de zoveelste keer aan het herlezen ben. Jack Williamson: oeroude sf, erg grappig en achterhaald. Het boek van Jet en Beweeg! heb ik al gelezen, maar liggen er nog steeds voor de recepten en nuttige bewegingsdingen.

Ja, zal Hendrik Jan nu vragen, en hoe bepaal je nu wat je leest? Dat ligt dus helemaal aan waarin ik zin heb op het moment dat ik op een stoel kan ploffen en tijd heb om een boek te pakken.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Foto: van mezelf.

Boekwinkels: #50books, vraag 21

Ik ben dol op boekwinkels. Het klimaat voor deze winkels is de laatste jaren gelukkig weer omgeslagen en hier in Den Haag zijn een aantal boekwinkels teruggekomen. Paagman, een bekende boekhandel in Den Haag, heeft een tweede vestiging in het centrum van de stad gekregen. Van Stockum heeft ook een prachtige vestiging in het centrum gekregen. Beiden hebben ook een koffiehoek wat ik tegenwoordig toch wel erg leuk vind bij boekhandels. Even een hoekje waar je het net gekochte boek kan inkijken.

De #50books vraag van deze week gaat over boekwinkels.

Hoe ziet jouw ideale boekwinkel eruit?

American Book Center

Voor mij was jarenlang het American Book Center de ideale boekwinkel. Verslaafd als ik ben aan Science Fiction en Fantasy, is die boekwinkel daar ideaal voor. Ik heb zelfs jarenlang een kortingskaart gehad. Tegenwoordig kom ik er niet zo vaak meer omdat mijn stapel ongelezen boeken nog steeds onveranderd hoog is en ik niet in de verleiding wil komen.

Dussmann

In Berlijn ben ik ook in een prachtige boekwinkel geweest, namelijk Dussmann, die was echt geweldig, vijf verdiepingen vol met boeken, een grote afdeling voor Engelstalige boeken, ook veel andere artikelen als spelletjes e.d., een leuk café, ideaal.

Mijn ideale boekwinkel

Mijn ideale boekwinkel is een combinatie van bovenstaande voorbeelden, graag een grote afdeling Engelstalig, met veel Science Fiction en Fantasy. Zitjes zodat je even rustig kan kiezen, een koffiehoek of een café erbij. Andere artikelen mag ook, Paagman heeft bijvoorbeeld ook een kantoorartikelenwinkel.boekhandel

Maar als je echt wil kwijlen moet je dit artikel in The Guardian even bekijken waar echt prachtige boekwinkels in staan. Ik wil persoonlijk nog wel een keer naar Buenos Aires, waar een boekwinkel is gevestigd in een oud theater. Twee liefdes van me verenigd, dat moet goed zijn.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Goede leesvoornemens, #50books, vraag 1

Het kon niet uitblijven, de nieuwe samensteller van de #50books vragen @hjwdewit heeft het over goede leesvoornemens, en ik heb het al vaker gezegd, voornemens zijn nou niet echt mijn ding.

Vraag 1
Wat is je leesvoornemen voor 2016?

Eigenlijk is mijn enige voornemen te blijven lezen dit jaar, wellicht wat meer dan vorig jaar. Ik ben niet echt van plan series weg te werken, of meesterwerken onder de loep te nemen. Wel ben ik van plan de enorme stapels ongelezen boeken eens weg te werken. Dat is niet eens een goed voornemen, aangezien ik daar al jaren mee bezig ben. Maar ja, er verschijnt zoveel nieuws dat ook leuk is en in de weg staat van die stapels ongelezen boeken.
Gisteren ben ik er daadwerkelijk mee begonnen, ik ben naar één van mijn boekenkasten gegaan en heb daar het eerste boek uitgehaald dat ongelezen was. Ik heb het gekocht, het moet me aangetrokken hebben, lezen dus, ‘Calenture’ van Storm Constantine.Calenture Het enige nadeel is dat het van papier is, en dat ik constant de neiging heb met mijn vinger over het papier te gaan, nee, er zit geen woordenboek in.

Misschien is het voor dit jaar wel een idee in kaart te brengen hoeveel ongelezen boeken ik nou eigenlijk heb. Het nadeel van een e-reader is dat ongelezen boeken ook nogal onzichtbaar zijn. Ze staan op je computer of op je e-reader, stapels papieren boeken staan wat meer in het zicht. Het helpt bij mij niet echt dat ik een kast heb waar ongelezen boeken in staan, maar dat andere ongelezen boeken in de andere kasten zijn beland, bij hun gelezen broertjes. Het zal vast opruimen, niet alleen in mijn kasten, maar ook in mijn hoofd.

Dat het maar een prachtig leesjaar mag worden met veel mooie boeken, Goodreads challenges die voltooid worden en stapels ongelezen boeken die gelezen worden.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Deze vraag staat hier.

#50books vraag 34: What’s in a name

Vraag 34:
Hoe zou jij het vinden wanneer het boek van jouw favoriete auteur niet (compleet) door haar/hem zelf is geschreven?

Een boekenvraag die wel wat verwant is aan de vorige vraag: heeft een anoniem boek overlevingskansen? Volgens mijn niet uitgewerkte idee eigenlijk niet. Een naam verkoopt. Daarom is voor een uitgever de naam van een schrijver belangrijk. De volgende vraag is of die naam voor mij belangrijk is.
kameleon boekomslag
In mijn jeugd las ik alles wat los en vast zat, dus ook de beroemde Kameleonboeken. Dat waren geloof ik officieel wel jongensboeken, maar daar gaf ik niet echt om. Deze boeken werden geschreven door H. (Hotze) de Roos. Hij heeft zestig titels geschreven over de tweeling en hun schip, toen werd het stokje doorgegeven aan P. de Roos, waarvan ik altijd dacht dat het zijn zoon was. Nee dus, Wikipedia maakt mij wat wijzer, het was namelijk Piero Stanco, de directeur van Uitgeverij Kluitman. Maakt het wat uit? Weet ik niet zeker, toen las ik de boeken al niet meer.

arendsoog boekomslagNog zo’n voorbeeld: wie heeft de Arendsoogboeken niet gelezen in zijn jeugd? Jan Nowee schreef negentien delen over de cowboy en zijn Indiaanse vriend. Reuze spannend, en ik heb ze allemaal gelezen tot en met de delen die door zijn zoon Paul Nowee werden geschreven. Maakte het wat uit? Nee, het was namelijk wel ongeveer dezelfde schrijfstijl.

Een voorbeeld dat niet uit de grijze oudheid stamt. Mijn lievelingsschrijver David Eddings die onder andere de ‘Belgariad’ en de ‘Malloreon’ heeft geschreven. In ‘Belgarath the Sorcerer’ werd een ‘worst kept secret’ onthuld. Eddings’ vrouw Leigh werd erkend als medeauteur van alle boeken.
David and Leigh EddingsBij het lezen van deze notitie moest ik wel grinniken. Met mijn levendige fantasie kon ik me wel aardige ruzies voorstellen tussen het echtpaar die echt niet over de koffie gingen die zij tijdens het schrijven had gezet. Na tien boeken eindelijk haar naam ook op de omslag. Dat is daarna een flesje champagne geworden denk ik.

Wat vind ik er dus van? Ik vind het niet zo erg. Mij gaat het meer om de inhoud. Bij de Eddingsboeken bijvoorbeeld was ik allang gewend aan de stijl en de inhoud en maakte die extra naam niet uit.

#50books is in 2013 begonnen door @petepel, in 2014 voortgezet door @drspee en in 2015 weer overgenomen door @petepel