Minibiebs in Den Haag deel 8: Kornoeljestraat

Een mens komt nog eens ergens op zoek naar minibiebs. Dit maal ben ik naar de Kornoeljestraat geweest, een straat in de Vruchtenbuurt. Google maps liet het niet zien, maar deze minibieb hing aan het hek bij de educatieve tuin Kornoeljestraat. Gezien mijn bezigheden van de rest van de dag – druk, druk, druk – ben ik niet gaan kijken, maar het is een mooie groene omgeving.

Educatieve tuin Kornoeljestraat.

Minibieb Kornoeljestraat

Onbewust denk ik toch altijd dat zo’n bieb aan een huis moet vastzitten en ik fietste er dus finaal langs tot ik links van me keek en de bieb aan het hek zag hangen.

20201114s_minibiebkornoelje1

Ik hou wel van dit soort biebjes. Geen gedoe, geen franje, geen felle kleuren die niet bij die tuin passen. De bordjes eromheen zijn feller van kleur dan dit biebje. De parkeerplaats ervoor en de fiets die op de grond lag bezorgden me nog even problemen bij het maken van foto’s.
Deze bieb zat heel erg vol, het viel me op dat er veel gebonden boeken inzaten. Iemand had zijn collectie streekromans opgeruimd, er lag een hele stapel. Er zat een boek tussen van een schrijver die ik heel goed ken, een ander werk van hem is een lievelingsboek van me. De Nederlandse titel Maar de liefde blijft… van R.F. Delderfield kan ik uiteindelijk herleiden tot Diana. Ik heb het boek heel braaf laten staan omdat ik veel te veel te lezen heb en bovendien had ik niets te ruilen. Bovendien heeft het arme boek wel een heel cheesy omslag. De bewoners van de Kornoeljestraat mogen blij zijn met zo’n welgevulde minibieb.

Tips voor leuke minibiebs in Den Haag zijn welkom. Ik heb meerdere foto’s gemaakt die in mijn Flickr photostream staan. Deze foto’s heb ik gemaakt op zaterdag 14 november 2020. Je kan de hele serie op mijn site vinden onder de tag minibieb.

Transparant: #WOT deel 46, 2020

Het viel me zomaar op, vanmiddag. Ik bekeek een evenement van een organisatie en zag dat Facebook er een waarschuwing bij had gezet: ‘Transparantie voor evenementen. Facebook geeft informatie weer om je meer inzicht te geven in het doel van dit evenement.’ Toen ik ging kijken wat er mis mee was, moest ik echt drie keer lezen. Wat bleek, de naam van een artieste was verkeerd geschreven, Tessa Josephine moest Tessa Josephina zijn. En lezers? Het is transparant, maar jullie moesten ook drie keer kijken, hé?

Het #WOT woord van deze week is

Transparant = 1) Doorschijnend 2) Doorzichtig 3) Helder

Transparant

Vaak kijk ik ook nog even in het Engelse woordenboek omdat dat boek me meer duidelijkheid verschaft. Wat staat er namelijk in mijn Longman Dictionary of Contemporary English naast de bovenstaande betekenissen? “Clear, easily understood”. Het past wel bij het verwoede beleid van de social media van de laatste maanden vooral maar transparant te zijn. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik heb de laatste weken talloze tweets gezien over de Amerikaanse verkiezingen waarin transparant werd verteld dat men het niet helemaal eens was over de waarheid en/of de inhoud van de tweet. Ook Facebook kon daar niet aan ontkomen. De persoon in het Witte Huis was het daar niet mee eens, die ging door met liegen. Over de transparantie van de melding kan je twisten, maar het punt is wel met dit soort dingen: waar leg je de grens? Je zegt als organisatie dat transparantie wordt nagestreefd, leg je de grens bij die ene verbeterde letter?

Schrijf je mee?

Wat vind jij ervan? Ben je transparant? Wil je dat ook nastreven? Laat me horen wat je ervan vindt en laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Minibiebs in Den Haag deel 7: Mient

Het was vandaag een extreem mooie dag voor november, het nodigde uit tot fietsen. En dat heb ik dus ook gedaan. Eerst naar de Fahrenheitstraat voor reparatie van mijn bril, ik heb nieuwe neusvleugeltjes. Vervolgens naar Loosduinen voor de verjaardag van een vriend. Op die fietsrit ben ik dus weer een minibieb tegengekomen, namelijk op de Mient bij de kruising van de Kamperfoeliestraat.

20201109_minibieb2

Mient – Kamperfoeliestraat

Deze minibieb hing aan de muur van een huis en was simpelweg lichtblauw geschilderd. Het lijkt saai, maar zoals je op de tweede foto kunt zien, hangt het ding in een groene omgeving en dat maakt het een stuk aardiger. Deze bieb heeft een klep die je omhoog moet trekken en goed sluit, want ik moest er moeite voor doen. Verder heb ik nagelaten hier boeken uit te halen, want er zat in de eerste plaats niet zoveel interessants in, en er zat ook bar weinig in. Ik heb op het moment ook niets, anders zou ik er deze week nog een keer heen fietsen. Dit is wel redelijk zielig voor een minibieb. Dus lieve mensen in de buurt, gooi er wat boeken in die je niet meer wilt hebben. Gevulde minibiebs zijn altijd leuker dan zo’n bijna lege.

Tips voor leuke minibiebs in Den Haag zijn welkom. Ik heb meerdere foto’s gemaakt die in mijn Flickr photostream staan. Ik heb ze gemaakt op maandag 9 november 2020. Deel 1 van de serie kan je hier vinden. Deel 2 kan je hier vinden. Het derde deel kan je hier vinden. Hier is het vierde deel. Deel vijf is hier en hier heb je deel zes.

De schrijffase van #NaNoWriMo

De eerste week van de schrijffase van #NaNoWriMo is voorbij en het valt me niet tegen. Niet mee ook trouwens. Met werk erbij, bloggen en vrije tijd is het af en toe nog knap lastig om tijd vrij te maken voor schrijven. En dat terwijl ik zelfs tijd in mijn agenda heb gezet. Dagelijks een uur om te schrijven.

De woordtelling

Ik werk in Word en maak voor ieder hoofdstuk een apart bestand. Tot nu toe heb ik vijf hoofdstukken, waaronder het begin en het eind. Die hoofdstukken tellen tot nu toe 4742 woorden. Dan heb ik ook nog een stuk handgeschreven wat een subplotje is voor een hoofdstuk en ideeën voor andere hoofdstukken. Als ik het regime van #NaNoWriMo tot het laatste cijfer zou volgen, dan had ik nu op dag acht 13.336 woorden moeten hebben. Dat lukt dus niet, als ik het ga omrekenen heb ik genoeg woorden voor 2,8 dag. Jawel, cijfernerd in actie.

boek
Afbeelding van Markus Spiske via Pixabay

Schrijffase

De eerste dagen ging het prima, ik was helemaal enthousiast en had achter elkaar een paar hoofdstukken geschreven. En toen kwam er de klad in. Twee dagen achter elkaar had of nam ik geen tijd om te schrijven. Vervolgens schreef ik weer een dag en gisteren heb ik dus alleen iets in klad opgezet. Vandaag wordt het dit blog en niet veel meer. Want ik heb gewoon even geen zin, dat kan namelijk ook.
Komende week krijg ik dus ook iets dat helweek heet. Ik heb me ingeschreven bij NaNoWriMo en krijg regelmatig mail van de Nederlandse groep. Helweek werd daarin beschreven. Het verhaal loopt niet meer zo soepel, je krijgt tegenzin om te schrijven en blijkbaar zit je jezelf dus dwars. Want het is de week waarin je ‘inner editor’ opeens wakker wordt en doorheeft dat je bezig bent met schrijven! En daarbij nog wel schrijven met zo min mogelijk na te denken, waarbij je zoveel mogelijk woorden er uit probeert te knallen. Het zou zelfs kunnen dat je wil opgeven omdat je je eigen werk slecht vindt. We gaan het uitvinden.

Hoe ga ik verder?

Ik blijf gewoon schrijven, al is het maar tien woorden per dag. Ook laat ik me nog wel eens zien in Discord, een chatkanaal voor mensen die meedoen met #NaNoWriMo. Ik ben me er van bewust dat de plot en de ideeën die ik nu heb eigenlijk nog niet genoeg zijn voor een boek. Maar ik ga het wel zien. Het plezier dat ik er tot nu toe van heb is ook belangrijk.

Het vorige #NaNoWriMo stuk over de titel voor mijn boek is hier.

Spelregels: #WOT deel 45, 2020

Al jaren speel ik Catan, dat spel met kaartjes en dorpen en steden, waar je wegen moet aanleggen en soms moet varen. Dat doe ik met vijf vrienden. We zijn zelfs een keer op een korte Catanvakantie geweest. Catan is best wel een strategisch spel, en ik ben niet echt strategisch ingesteld. Ik moet dus geluk hebben, wil ik winnen. Eén van mijn vrienden is bijzonder getalenteerd in net niet winnen of gewoon totaal onderaan belanden. De spelregels zijn simpel. Over regels waar we in de loop der jaren niet uit zijn gekomen, hebben we afspraken gemaakt.

Het #WOT woord van deze week is

Spelregels = 1) regels volgens welke een spel gespeeld worden 2) regels volgens welke men dient te handelen 3) regel die bij het schrijven van woorden in acht genomen dient te worden.

Spelregels

Als iemand die Amerikaanse geschiedenis heeft gestudeerd, heb ik de laatste dagen met enorme verbazing naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen zitten kijken. Er is namelijk geen landelijk A-4tje waarop de spelregels van die verkiezingen staan, nee, elk van de vijftig staten heeft een eigen reglement. Heel veel mensen hebben door de coronacrisis via de post gestemd. En elke staat gaat weer anders om met die poststemmen. De ene staat opent en controleert al die biljetten vóór 3 november, maar telt ze nog niet. Van de andere staat mogen ze pas geopend worden als de stembureaus gesloten zijn. Dan zijn er ook nog staten die postbiljetten meetellen als ze na de verkiezingsdag binnenkomen, maar dan moeten ze wel op tijd op de post zijn gedaan. Verder zijn er drive-in stembureaus die toegestaan werden vóór de verkiezingen door de Republikeinen. Maar diezelfde Republikeinen willen vervolgens de spelregels veranderen en die drive-in stembureaus verbieden. Over de president wil ik het eigenlijk niet eens hebben, maar dat is wel degene die 2 uur na middernacht vond dat hij gewonnen had en dat men wel kon ophouden met stemmen tellen. Laat de Nederlandse regering hier vooral een les uittrekken hoe het niet moet.

spelregels
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Schrijf je mee?

Wat vind jij van spelregels? Laat je een ander bepalen wat je doet, of ben jij degene die iedereen de spelregels vertelt? Of maak je maar een potje van de regels? Laat me horen wat je ervan vindt en laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Bloggen voor het werk: de Week of Learning

Bij mijn werkgever wordt gestimuleerd dat de mensen zich blijven ontwikkelen en blijven leren. De wereld waarin we leven verandert in een steeds hoger tempo. Kennis die je vandaag tot je neemt is morgen misschien alweer verouderd en de vaardigheden die in de toekomst het meest gezocht worden zijn anders dan die van nu. Daarom is de Week van het Leren georganiseerd voor Fugro Nederland. Daar heb ik eerder over geblogd. Dit gaat over de leerweek zelf.

Het programma werd op maandag geopend met een uitgebreide presentatie waarin van alles te zien was over leren. Het programma van deze week kent vier belangrijke punten, namelijk communicatie, samenwerking, kritisch denken en creativiteit en is over die vier pijlers verdeeld. Het hele programma is vanzelfsprekend online. En voor de opletters, jawel, het zijn vier C’s: Communication, Cooperation, Critical Thinking en Creativity.

Mijn programma deze week

Ik heb besloten deze week vooral praktisch aan te pakken en heb me ingeschreven voor de opening en een sessie op maandag over Workday, een programma dat vooral voor HR zaken wordt gebruikt, en Fugro Academy, waarin we onze cursussen mogen volgen. Deze week wordt de nieuwe lay-out van Workday geïntroduceerd en dat vind ik eerlijk gezegd wel een vooruitgang. Het is allemaal wat duidelijker.
Dinsdag heb ik gereserveerd voor een sessie over MS Teams. Ik ga uit van het principe dat dit toch vrij ingewikkelde systeem makkelijker te leren is als je iemand iets ziet voordoen. Ik werk tegenwoordig dagelijks met Teams en sta af en toe nog voor verrassingen. Het is overigens één van de weinige inleidingen die door een externe expert wordt gegeven.
Woensdag volg ik de sessie over de MOOC, Massive Open Online Courses. De inleiding is zeer interessant en laat me meer weten over een onderwerp waar ik weinig over weet. De man die de inleiding doet is erg enthousiast over MOOC’s en vertelt dat hij er een paar heeft gedaan. Hij oppert onder andere het idee van een COOC (Corporate Open Online Course). En waarom niet? Het maakt het merk bekend en laat de expertise van het bedrijf zien.

Leerweek

Verder heb ik de leerweek voor mezelf uitgebreid. Iedereen moet de cursus Personal Leadership Expectations doen en die wil ik deze week doen. Verder mogen we inschrijven voor LinkedIn cursussen. Ik was begonnen aan een LinkedIncursus over Excel, die vijf uur in totaal duurt. Jullie zullen wel begrijpen dat ik dat in etappes doe. En buiten Fugro om heb ik op donderdag een webinar over digitale trends op het programma.
Is het interessant? Jawel, en ik leer ook nieuwe dingen. Hier noem ik er een paar:

  • Zet een wekelijks tijdvak in je agenda voor leren, al is het maar een paper lezen.
  • Maak een to-learn-list, a list of concepts, thoughts, practices and vocabulary you want to learn
  • 70:20:10 learning: how do you learn?
    70-% experience & practice
    20% other people, conversations & having networks
    10% formally
  • MS Teams: command /dnd mutes all notifications, command /available will undo the /dnd
  • Five moments of learning need
    1. First time
    2. Learning more
    3. Remembering and/or applying learning
    4. Learning when things change
    5. Learning when things go wrong.

Verder was er een dagelijkse newsletter, met links naar leuke filmpjes en TED-talks over interessante onderwerpen als de perfecte PowerPoint en tien manieren om een betere conversatie te hebben. De week is voor herhaling vatbaar. Onderwerpen genoeg. Eén link wil ik jullie niet onthouden. Dit filmpje gaat over samenwerking en de gevolgen als je iemand uitsluit.

Voorbereiden op #nanowrimo: de titel voor mijn boek

Ttels zijn niet mijn ding, ik ben slecht in titels verzinnen. Ik kan het wel, maar het zijn geen goede titels. Het is één ding titels op te lepelen die ik goed vind. Het volgende is titels te verzinnen voor mijn eigen boek.

Titel voor mijn boek

De opdracht was tien titels te verzinnen. Daar ben ik gisteren mee begonnen. Ik ben tot nu toe tot vijf titels gekomen. En dan moet ik ook een beetje de plot vertellen, anders weten mijn lezers niet waar ik het over heb. Het draait om Dineke en Joris in coronatijden. Samenvatting in vijf woorden. Twee personen waar ik al meer over heb geschreven. Maar het gaat ook om Maarten, de broer van Joris en zijn Amerikaanse vriendin Nicole, tante Dina, Dineke’s broer Edwin en zijn vrouw Stella en de merkwaardige samenleving die Nederland in deze coronatijd is.

  • Boek. Ja sorry, de folder op mijn laptop heet zo, ik heb niets anders gezegd dan; ik ga een boek schrijven. Een titel had ik echt niet in mijn hoofd.
  • Liefde in tijden van corona. Nee, er bestaat geen copyright op titels, dus je kan gewoon boeken hebben met dezelfde titel, of bijna dezelfde titel. Maar laten we nou even wel wezen, het is gewoon cheesy. Ga ik een titel van Gabriel Garcia Márquez misbruiken voor mijn lieve eerstelingetje. Nee.
  • Over grenzen. Het zegt iets en tegelijkertijd zegt het ook helemaal niets.
  • Het grote boek van avontuur. Ja, dat zou wat kunnen zijn in een merkwaardige, totaal niet avontuurlijke samenleving. Tegelijkertijd zegt het helemaal niets en lijkt het op de titel voor een kinderboek en dat wil ik nou juist niet schrijven.
  • Tussenjaar. Tot nu de titel waar ik het meeste voor voel, maar ik heb er mijn reserves bij. Want tussenjaar klinkt ook als iets wat jongeren doen na school en dan vervolgens gaan reizen. Wat het voor mij is, het klinkt als iets wat we met zijn allen nodig hebben. Een tussenjaar, een jaar waarin het leven even half stil stond en niemand even wist waar hij of zij mee bezig was. De wijsheid komt achteraf, de lontjes moeten gedoofd worden, mensen moeten weer leren te praten. Zie je? Toch de beste mogelijkheid.

December

#nanowrimo duurt officieel een maand. Ik weet niet of mensen dan echt een boek af krijgen. Ik heb vandaag voor het eerst geschreven, terwijl ik drie dagen geleden al had willen beginnen. Vanmiddag ben ik begonnen aan het laatste hoofdstuk, want dat eind had ik al een tijdje in mijn hoofd. Het eerste hoofdstuk ben ik ook aan begonnen. In totaal heb ik 1157 woorden geschreven aan die twee stukken. Daar komt dan nog ruim 400 woorden bij voor dit blog en dat vind ik dan wel genoeg voor vandaag. Morgen ga ik weer verder. Voorlopig beleef ik plezier met deze stukjes en het schrijven. Dubbelop dus.

Het vorige #nanowrimo stuk over titels is hier.

Voorbereiden op #nanowrimo: titels

Het gaat om actie deze week, de planning, de laatste loodjes en het doorbreken van de knipperende cursor op die maagdelijk witte pagina. En het gaat om de titel. Daar ben ik niet goed in. Mijn stukjes op dit blog hebben meestal geen fantasierijke titels. De stukjes op mijn andere blog zijn zo mogelijk nog saaier. Ik heb ze daar zelfs een tijdje genummerd, dat was toen ik een tijdje dagelijks blogde. Klik vanaf deze maar door. Ja, fantasie hoor.

Titels

De opdracht van Martha was zes boeken uit de kast te halen en daarvan te bedenken waarom je het zo’n goede titel vindt:
Pawn of Prophecy, David Eddings. Al vele malen genoemd in mijn blog, want ik heb de hele serie minstens drie keer gelezen. Over de eerste zin van dit boek heb ik geblogd. De titel dekt de lading. Er is een profetie en de hoofdpersoon Garion is een pion in die profetie.
Hotel, Arthur Hailey. Compacte titel die dit verhaal over een hotel in New Orleans dekt. En nog beter: het is heel makkelijk te vertalen, want in veel talen is hotel een hotel.
Morgen ben ik beter, Evert Hartman. Jaren geleden gelezen, het gaat over Marielle die ziek wordt en niemand weet wat ze mankeert. Er klinkt hoop in die titel, maar ook een beetje wanhoop.
Al de dagen van mijn leven, R.F. Delderfield. De Engelse titel is eigenlijk beter, To Serve them All my Days. Het boek over David Powlett-Jones die zwaar beschadigd uit WO I komt en als leraar op een school in Devon gaat werken. Hij eindigt als hoofd van de school.
Kruistocht in spijkerbroek, Thea Beckman. Dolf gaat met een tijdmachine terug naar de Middeleeuwen en komt in een kinderkruistocht terecht. Eén van de beste kinderboeken die ik heb gelezen en een geweldige titel voor dit boek.
Schoolidyllen, Top Naeff. Over de schoolperikelen van een groep meisjes. Met Jet gebeurt iets ergs. Het dekt de lading en eigenlijk weer niet, want het gaat bar weinig over school en veel meer over die meiden. De titel lijkt idyllisch en het leven is niet zo idyllisch, dat vind ik er wel mooi aan.

Het tweede deel van de opdracht

Er is nog een tweede deel van de opdracht, en dat is titels voor mijn eigen boek verzinnen. Maar laat ik dat nou net een mooi onderwerp vinden voor mijn blog van morgen. Wordt vervolgd.

Het vorige #nanowrimo stuk over de setting van het verhaal is hier.

Focus: #WOT deel 44, 2020

In deze coronatijd zijn alle live evenementen naar online evenementen veranderd. Tijdens zo’n evenement kost het wel eens moeite om te focussen. Het is heel makkelijk je camera uit te zetten, onderuit te zakken en even te kijken op je Twitter tijdlijn. Of nog beter, heeft iemand een Wordfeud woordje gelegd? Kortom, die focus is af en toe ver te zoeken, juist omdat het zo makkelijk is even snel iets anders te doen. Deze week zijn we op mijn werk veelvuldig online bezig vanwege een Week of Learning. En daarin leren we te focussen. Dit filmpje werd daarvoor gebruikt. Ga er maar eens naar kijken. Die kaarttruc waarin de kaarten van kleur veranderen? Geweldig!

Het #WOT woord van deze week is

Focus = 1) Aandachtspunt 2) Brandpunt 3) Concentratie op bepaald punt 4) Model van Ford 5) Nederlandse symfonische rockgroep, opgericht eind 1970 door Thijs van Leer en Jan Akkerman.

Focus

Het is anders in een zaal. Je zit tussen collega’s of met bekenden, je kijkt naar de voorkant van zo’n zaal waar een spreker staat, of nog beter, een film wordt vertoond. En je kijkt. Kan je afgeleid worden? Met zo’n spreker kan dat heel goed, want niet alle mensen zijn even goede sprekers. Het onderwerp kan nog zo waanzinnig interessant zijn, als iemand voortdurend staat te aarzelen, met zijn tanden staat te knarsen en 96 PowerPoints laat zien met echt heel veel tekst, kan de focus wel eens wegvallen. Met een beetje geluk zat je vlakbij de uitgang en kon je vroegtijdig naar de borrel. Met een beetje pech zat je middenin de zaal en moest je het maar laten gebeuren. Het is me wel eens gebeurd dat ik in zo’n zaal zat en geen touw had kunnen vastknopen aan de hele voordracht. De eerste vragensteller complimenteerde de spreker met zijn duidelijke verhaal. Slijmbal. Mijn focus was al verschoven naar mijn mobiele telefoon, waar ik ook op Twitter zag dat het blijkbaar een duidelijk verhaal was. Helaas, niet voor mij.

Schrijf je mee?

Hoe zit het met jouw focus? Is die er of is het wel wat minder geworden in deze coronatijd? Want dat merk ik wel, daar hebben veel mensen last van. Laat me horen wat je ervan vindt en laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Theater in romans: Payment in Blood

Ik ben dol op thrillers, altijd al geweest. Mijn nieuwe liefde is Elizabeth George, die ik door een vondst in een minibieb leerde kennen. Ik heb de neiging om dan vervolgens door te slaan en in no time alle boeken van zo’n schrijver er doorheen te jagen, maar dat is deze serie wel waard. Het zijn geen eenvoudige moordzaken, er komt heel wat bij kijken en daar komen dan ook nog gecompliceerde personages bij. Lynley en Havers zijn vijftien maanden na de gebeurtenissen in het eerste boek tegen wil en dank nog bij elkaar. Wie geen spoilers wil: niet doorlezen, ik moet wel iets vertellen van de inhoud.

De inhoud

Toneelschrijfster Joy Sinclair wordt dood in haar bed gevonden. Een mes door haar hals heeft een eind aan haar leven gemaakt. De moord is in Schotland gebeurd en Lynley en Havers worden erheen gestuurd. Joy was daar om haar nieuwe stuk te presenteren. Ze heeft van de producer, Lord Stinhurst, de opdracht gekregen een stuk te schrijven ter ere van de opening van zijn verbouwde theater. De onderlinge verbanden zijn groot en ingewikkeld in de groep acteurs en actrices. Irene, de zus van Joy is erbij. Joy heeft grote ruzie gehad met Irene omdat ze naar bed ging met Robert Gabriel, de man van Irene. Joy is kortstondig verloofd geweest met Alec, de zoon van Stinhurst. Alec is omgekomen bij een vliegongeluk. Rhys Davies-Jones is regisseur, alcoholist en de neef van Joy. Joanna Ellacourt is actrice en speelt regelmatig samen met Robert Gabriel, haar man David Sydeham is tevens haar agent. De moord gebeurde in een Schots kasteel dat verbouwd is tot hotel en eigendom is van de zus van Lord Stinhurst. Ingewikkeld? Welnee!
Ik heb een stamboom van gemaakt voor mezelf. Dat maakte het niet eenvoudiger, wel duidelijker.

20201028s_stamboom

Wat vond ik ervan?

Ik was bang dat dit boek me zou teleurstellen na het weergaloos goede eerste boek, maar gelukkig niet. Dit boek was ook zo goed. Verwikkelingen, nog meer verwikkelingen, een tweede moord in het kasteel. Een zelfmoord die een moord blijkt te zijn. Een aanleiding voor de moord die duidelijk lijkt te zijn, maar alsmaar onduidelijker wordt. Tussendoor Lynley die jawel – jaloers kan zijn. De tegenstelling tussen Lynley en Havers, hij een lord, zij afkomstig uit een arbeidersgezin. Juist die afkomst van Lynley is belangrijk in dit boek. Meer ga ik er niet van verraden, dat heb ik al genoeg gedaan. De toneelconnectie is natuurlijk heel duidelijk, met alle bijfiguren die hetzij acteur of actrice zijn, of iets anders doen in de toneelwereld. De hele interactie van de groep, waarvan de ene helft iets gehad heeft met de andere helft en de andere helft dat weer wil. Echt heel mooi gedaan.

Payment in Blood

Elizabeth George, Payment in Blood. Bantam, 1989. (Inspector Lynley; 2)

Elizabeth George

Elizabeth George is Amerikaans en de schrijfster van de inspecteur Lynley mysteries. De serie boeken kent 20 delen. De boeken zijn door de BBC verfilmd in een zes seizoenen tellende tv serie. A Great Deliverance, het eerste deel, is verschenen in 1988, het twintigste deel The Punishment She Deserves, in 2018. Tussendoor heeft ze ook nog andere boeken geschreven, waaronder de Whidbey Island Saga, een vierdelige Young Audult serie.

Meer boeken waarin theater een rol speelt? Kijk op mijn boekenpagina.